Artykuł 4

1. Metoda dokonywania wyceny zgodnie z art. 3 lit. a) ogranicza się do określenia zdyskontowanej kwoty oczekiwanych przepływów pieniężnych w ramach standardowego postępowania upadłościowego.

2. Oczekiwane przepływy pieniężne są dyskontowane według stopy lub stóp odzwierciedlających, w stosownych przypadkach, ramy czasowe związane z oczekiwanymi przepływami pieniężnymi, panujące warunki w dniu przyjęcia decyzji o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, stopy procentowe wolne od ryzyka, premie za ryzyko dla podobnych instrumentów finansowych emitowanych przez podobne podmioty, warunki rynkowe lub stopy dyskontowe stosowane przez potencjalnych nabywców, oraz inne istotne cechy elementu lub elementów będących przedmiotem wyceny („odpowiednia stopa dyskontowa”). Odpowiednia stopa dyskontowa nie ma zastosowania, w przypadku gdy szczególne stopy, jeżeli są one istotne do celów wyceny, zostały określone w obowiązującym prawie upadłościowym lub praktykach w dziedzinie upadłości.

3. Podczas ustalania zdyskontowanej kwoty oczekiwanych przepływów pieniężnych w ramach standardowego postępowania upadłościowego rzeczoznawca uwzględnia następujące kwestie:

a) obowiązujące prawo upadłościowe i praktyki w dziedzinie upadłości w danej jurysdykcji, które mogą mieć wpływ na takie czynniki, jak oczekiwany termin zbycia lub stopy odzysku;

b) możliwe do przewidzenia koszty administracyjne, koszty transakcji, obsługi, zbycia i inne koszty, które zostałyby poniesione przez zarządcę lub syndyka masy upadłościowej, jak również koszty finansowania;

c) informacje na temat ostatnich przypadków niewypłacalności podobnych podmiotów, jeżeli jest to możliwe i istotne.

4. W przypadku aktywów będących przedmiotem obrotu na aktywnym rynku rzeczoznawca stosuje zaobserwowaną cenę, z wyjątkiem sytuacji, w których szczególne okoliczności, takie jak koncentracja, nasycenie i głębokość rynku utrudniają zbywalność aktywów podmiotu.

5. W przypadku aktywów niebędących przedmiotem obrotu na aktywnym rynku rzeczoznawca uwzględnia szereg czynników przy określaniu kwoty i rozkładu w czasie oczekiwanych przepływów pieniężnych, w tym:

a) ceny zaobserwowane na aktywnych rynkach, na których podobne aktywa są przedmiotem obrotu;

b) ceny zaobserwowane w standardowych postępowaniach upadłościowych lub w innych, przeprowadzanych w niekorzystnych warunkach transakcjach dotyczących aktywów o podobnym charakterze lub podobnej jakości;

c) ceny zaobserwowane w transakcjach obejmujących sprzedaż działalności lub przeniesienie działalności do instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podobnych podmiotów;

d) prawdopodobieństwo, że dany składnik aktywów wygeneruje wpływy środków pieniężnych netto w ramach standardowego postępowania upadłościowego;

e) oczekiwane warunki rynkowe występujące w danym okresie zbycia, w tym głębokość rynku i jego zdolność do wymiany odnośnego wolumenu aktywów w tym okresie; oraz

f) długość danego okresu zbycia odzwierciedlającą konsekwencje zastosowania obowiązującego prawa upadłościowego, w tym spodziewaną długość procesu likwidacji lub charakterystykę odpowiednich aktywów.

6. Rzeczoznawca uwzględnia, czy kondycja finansowa danego podmiotu wywarłaby wpływ na oczekiwane przepływy pieniężne, w tym poprzez ograniczenia zdolności syndyka do negocjowania warunków z potencjalnymi nabywcami.

7. Jeżeli jest to możliwe, i z zastrzeżeniem wszelkich obowiązujących przepisów właściwego prawa upadłościowego, przepływy środków pieniężnych odzwierciedlają ustawowe, umowne lub inne prawa wierzycieli lub standardowe praktyki w dziedzinie upadłości.

8. Hipotetyczne przychody wynikające z wyceny są przypisywane akcjonariuszom i wierzycielom według kolejności zaspokajania ich roszczeń zgodnie z obowiązującym prawem upadłościowym, jak przewidziano w art. 3.

9. W celu określenia niezabezpieczonej kwoty roszczeń z tytułu instrumentów pochodnych w postępowaniu upadłościowym, rzeczoznawca stosuje metody określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/1401 (4) w zakresie zgodnym z prawem upadłościowym i praktykami w dziedzinie upadłości.