Artykuł 10

1. Rzeczoznawca dokonuje oceny wpływu na wycenę poszczególnych działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jakie może podjąć organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w celu podjęcia decyzji, o których mowa w art. 36 ust. 4 lit. b)–g) dyrektywy 2014/59/UE. Bez uszczerbku dla niezależności rzeczoznawcy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może zasięgać opinii rzeczoznawcy w celu określenia zakresu działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji rozważanych przez ten organ, w tym działań zawartych w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub w dowolnym proponowanym programie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (jeżeli różni się on od takiego planu).

2. Aby zapewnić uczciwą, ostrożną i realistyczną wycenę, rzeczoznawca – w stosownych przypadkach i w porozumieniu z organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – przedstawia odrębne wyceny, które odzwierciedlają wpływ wystarczająco różnorodnego zakresu działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

3. Rzeczoznawca zapewnia, by w przypadku zastosowania instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub w przypadku wykonania uprawnienia do umorzenia lub konwersji odpowiednich instrumentów kapitałowych wszelkie straty z tytułu aktywów podmiotu były w pełni ujęte w ramach scenariuszy, które odpowiadają zakresowi rozważanych działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

4. W przypadku gdy wartości wynikające z wyceny różnią się znacznie od wartości przedstawionych przez podmiot w sprawozdaniu finansowym, rzeczoznawca stosuje założenia przyjęte w tej wycenie na potrzeby korekty założeń i zasad rachunkowości koniecznych do przygotowania zaktualizowanego bilansu wymaganego na mocy art. 36 ust. 6 dyrektywy 2014/59/UE, w sposób zgodny z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości. W odniesieniu do strat stwierdzonych przez rzeczoznawcę, których nie można ująć w zaktualizowanym bilansie, rzeczoznawca określa ich kwotę, opisuje przyczyny ich stwierdzenia oraz prawdopodobieństwo i horyzont czasowy ich występowania.

5. W przypadku gdy instrumenty kapitałowe lub inne zobowiązania podlegają konwersji na kapitał własny, wycena musi zawierać szacunkową wartość kapitału własnego z konwersji przypadającą na nowe akcje przeniesione lub wyemitowane jako wynagrodzenie na rzecz posiadaczy instrumentów kapitałowych poddanych konwersji lub innych wierzycieli. Wycena ta stanowi podstawę do ustalenia współczynnika lub współczynników konwersji zgodnie z art. 50 dyrektywy 2014/59/UE.