Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/345 z dnia 14 listopada 2017 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metodyki oceny wartości aktywów i zobowiązań instytucji lub podmiotów (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

Rozdział III — KRYTERIA DOTYCZĄCE WYCENY DO CELÓW ART. 36 UST. 4 LIT. b), c), d), e), f), g) I ART. 36 UST. 9 AKAPIT DRUGI

Artykuł 13

W mocy

Metodyka obliczania i uwzględniania bufora z tytułu dodatkowych strat

1. Aby zmniejszyć niepewność wycen wstępnych przeprowadzanych zgodnie z art. 36 ust. 4 lit. b)–g) dyrektywy 2014/59/UE, rzeczoznawca uwzględnia w wycenie bufor w celu odzwierciedlenia faktów i okoliczności potwierdzających istnienie dodatkowych strat w nieokreślonej kwocie i w niepewnym horyzoncie czasowym. W celu uniknięcia podwójnego liczenia niepewności rzeczoznawca należycie objaśnia i uzasadnia założenia, na których opiera się obliczanie bufora.

2. W celu ustalenia wielkości bufora rzeczoznawca określa czynniki, które mogą mieć wpływ na oczekiwane przepływy pieniężne, jakie mogą nastąpić w związku z prawdopodobnymi działaniami w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

3. Do celów ust. 2 rzeczoznawca może ekstrapolować straty szacowane w odniesieniu do części aktywów podmiotu na pozostałą część w bilansie podmiotu. Ekstrapolowane mogą być również średnie straty szacowane dla aktywów bezpośredniej konkurencji (jeżeli dostępne są takie dane), z zastrzeżeniem niezbędnych dostosowań ze względu na różnice w modelu biznesowym i strukturze finansowej.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.