Artykuł 2

1. Dostawcy usług płatniczych posiadają mechanizmy monitorowania transakcji, które umożliwiają im wykrywanie nieautoryzowanych lub nielegalnych transakcji płatniczych, w celu wdrożenia środków bezpieczeństwa, o których mowa w art. 1 lit. a) i b).

Podstawę tych mechanizmów stanowi analiza transakcji płatniczych z uwzględnieniem elementów, które są typowe dla danego użytkownika usług płatniczych w warunkach zwykłego stosowania indywidualnych danych uwierzytelniających.

2. Dostawcy usług płatniczych zapewniają uwzględnienie w ramach mechanizmów monitorowania transakcji przynajmniej każdego z następujących czynników opartych na analizie ryzyka:

a) wykazów elementów uwierzytelnienia, które użyto w sposób nieuprawniony lub skradziono;

b) kwoty każdej transakcji płatniczej;

c) znanych scenariuszy oszustw w zakresie świadczenia usług płatniczych;

d) sygnałów wskazujących na obecność złośliwego oprogramowania w którejkolwiek sesji procesu uwierzytelniania;

e) w przypadku udostępniania urządzenia lub oprogramowania dostępowego przez dostawcę usług płatniczych – historii stosowania urządzenia lub oprogramowania dostępowego przekazanego użytkownikowi usług płatniczych i niestandardowego korzystania z urządzenia lub oprogramowania dostępowego.