Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/389 z dnia 27 listopada 2017 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących silnego uwierzytelniania klienta i wspólnych i bezpiecznych otwartych standardów komunikacji (Tekst mający znaczenie dla EOG. )
Sekcja 2 — Szczególne wymogi dotyczące wspólnych i bezpiecznych otwartych standardów komunikacji
Artykuł 34
W mocyCertyfikaty
1. Do celów identyfikacji, o której mowa w art. 30 ust. 1 lit. a), dostawcy usług płatniczych polegają na kwalifikowanych certyfikatach pieczęci elektronicznych, o których mowa w art. 3 pkt 30 rozporządzenia (UE) nr 910/2014, lub na kwalifikowanych certyfikatach uwierzytelniania witryn internetowych, o których mowa w art. 3 pkt 39 tego rozporządzenia.
2. De celu niniejszego rozporządzenia numer rejestrowy, o którym mowa w oficjalnym rejestrze, zgodnie z lit. c) załącznika III lub lit. c) załącznika IV do rozporządzenia (UE) nr 910/2014, jest numerem zezwolenia dostawcy usług płatniczych wydającego instrumenty płatnicze oparte na karcie, dostawców świadczących usługę dostępu do informacji o rachunku i dostawców świadczących usługę inicjowania płatności, w tym dostawców usług płatniczych prowadzących rachunek, którzy świadczą takie usługi, dostępnym w publicznym rejestrze państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z art. 14 dyrektywy (UE) 2015/2366 lub wynikającym z powiadomień o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (
1
) zgodnie z art. 20 tej dyrektywy.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia kwalifikowane certyfikaty pieczęci elektronicznych lub kwalifikowane certyfikaty uwierzytelniania witryn internetowych, o których mowa w ust. 1, zawierają – w języku zwyczajowo używanym w dziedzinie finansów – dodatkowe szczególne atrybuty w stosunku do każdego z następujących elementów:
a) roli dostawcy usług płatniczych, która może obejmować jedno z następujących działań lub większą ich liczbę:
(i) prowadzenie rachunku;
(ii) inicjowanie płatności;
(iii) dostęp do informacji o rachunku;
(iv) wydawanie instrumentów płatniczych opartych na karcie;
b) nazwy właściwych organów, w których dostawca usług płatniczych jest zarejestrowany.
4. Atrybuty, o których mowa w ust. 3, nie wpływają na interoperacyjność i uznawanie kwalifikowanych certyfikatów pieczęci elektronicznych lub kwalifikowanych certyfikatów uwierzytelniania witryn internetowych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.