Artykuł 6

1. Państwo członkowskie będące odbiorcą określa swoje stanowisko w sprawie statusu nowej żywności w ciągu czterech miesięcy od dnia, w którym wydało decyzję w sprawie ważności wniosku o konsultację.

2. Jeżeli państwo członkowskie będące odbiorcą stwierdzi, że nie dysponuje wystarczającymi informacjami, aby wydać decyzję o statusie nowej żywności, może zwrócić się do podmiotu działającego na rynku spożywczym o przedstawienie dodatkowych informacji. Termin na ich przedstawienie jest ustalany wraz z podmiotem działającym na rynku spożywczym.

Państwo członkowskie będące odbiorcą może konsultować się z pozostałymi państwami członkowskimi i z Komisją.

3. Nie naruszając ust. 4, termin na przedstawienie dodatkowych informacji zgodnie z ust. 2 nie może przekraczać terminu, o którym mowa w ust. 1.

4. W należycie uzasadnionych przypadkach państwo członkowskie będące odbiorcą może przedłużyć termin, o którym mowa w ust. 1, o maksymalnie cztery miesiące. Państwo członkowskie będące odbiorcą informuje podmiot działający na rynku spożywczym, pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o swojej decyzji i przedstawia jej uzasadnienie.

5. Po wydaniu decyzji w sprawie statusu nowej żywności państwo członkowskie będące odbiorcą niezwłocznie powiadamia o niej podmiot działający na rynku spożywczym, pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję oraz przedstawia uzasadnienie zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia.