Artykuł 17

1. Zgodnie z prawem właściwym umowa określa warunki dotyczące rozwiązania umowy. W przypadku rozwiązania umowy umowa nakłada na stronę, która ją rozwiązuje, obowiązek powiadomienia Komisji, zgodnie z wymogami proceduralnymi określonymi w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/574.

2. Umowa zobowiązuje strony do zapewnienia minimalnego okresu wypowiedzenia wynoszącego pięć miesięcy przed rozwiązaniem umowy.

Na zasadzie odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego umowa nakłada na producentów i importerów obowiązek natychmiastowego rozwiązania umowy:

a) w razie poważnego naruszenia przez dostawcę jego obowiązków wynikających z umowy;

b) w przypadku gdy dostawca staje się niewypłacalny lub istnieje bezpośrednie ryzyko, że stanie się niewypłacalny zgodnie z przepisami prawa właściwego.

3. Do celów ust. 2 lit. a) poważne naruszenie ma miejsce, gdy:

a) dostawca nie wypełnia zobowiązań lub nie świadczy usług przewidzianych w umowie, które mają zasadnicze znaczenie dla skutecznego funkcjonowania systemu identyfikowalności, w tym – w szczególności – nie spełnia wymogów określonych w rozdziale V rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/574;

b) dostawca przestaje spełniać wymogi niezależności prawnej i finansowej określone w art. 35 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/574 oraz w przypadku, gdy przed upływem terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/574, niemożliwe było przywrócenie zgodności z wymogami.