Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/574 z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie norm technicznych dotyczących ustanowienia i funkcjonowania systemu identyfikowalności wyrobów tytoniowych (Tekst mający znaczenie dla EOG. )
Rozdział IV — NOŚNIKI DANYCH
Artykuł 21
W mocyNośniki niepowtarzalnych identyfikatorów
1. Niepowtarzalne identyfikatory opakowania jednostkowego koduje się z zastosowaniem co najmniej jednego z niżej wymienionych nośników danych:
a) kod kreskowy Data Matrix do odczytu optycznego z wykrywaniem i korekcją błędów równymi lub wyższymi niż Data Matrix ECC200. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 16022:2006 uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze;
b) kod QR do odczytu optycznego o zdolności odzyskiwania danych ok. 30 %. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 18004:2015 z korekcją błędów na poziomie H uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze;
c) kod DotCode do odczytu optycznego z wykrywaniem i korekcją błędów równymi lub wyższymi niż w algorytmie systemu korekcji błędów Reeda-Solomona, z liczbą znaków kontrolnych (NC) równą trzem plus liczbie znaków danych (ND) podzielonej przez dwa (NC = 3 + ND/2). Kody kreskowe spełniające wymogi specyfikacji ISS DotCode Symbology Specification opublikowanych przez Association for Automatic Identification and Mobility („AIM”) (wersja 3.0, sierpień 2014 r.) uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze.
2. W przypadku niepowtarzalnych identyfikatorów opakowania jednostkowego dostarczanych na nośnikach elektronicznych producenci i importerzy odpowiadają za kodowanie niepowtarzalnych identyfikatorów opakowania jednostkowego zgodnie z ust. 1 i z załącznikiem III.
3. W przypadku niepowtarzalnych identyfikatorów opakowania jednostkowego dostarczanych na nośnikach fizycznych podmioty wydające identyfikatory odpowiadają za kodowanie kodów wygenerowanych na podstawie art. 8 ust. 2 zgodnie z ust. 1 i z załącznikiem III.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 producenci i importerzy mogą niezależnie od nośnika danych dodać znacznik czasu w formacie RRMMDDhh czytelnym dla człowieka.
5. Podmioty gospodarcze kodują niepowtarzalne identyfikatory opakowania zbiorczego z zastosowaniem co najmniej jednego z niżej wymienionych nośników danych:
a) kod kreskowy Data Matrix do odczytu optycznego z wykrywaniem i korekcją błędów równymi lub wyższymi niż Data Matrix ECC200. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 16022:2006 uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze;
b) kod QR do odczytu optycznego o zdolności odzyskiwania danych ok. 30 %. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 18004:2015 z korekcją błędów na poziomie H uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze;
c) kod kreskowy Code 128 do odczytu optycznego z wykrywaniem błędów równym lub wyższym niż wykrywanie, które można uzyskać za pomocą algorytmu opartego na parzystości znaków parzyste/nieparzyste – słupek/spacja i na znaku kontrolnym. Kody kreskowe spełniające wymogi normy ISO/IEC 15417:2007 uznaje się za zgodne z wymogami zapisanymi w niniejszej literze.
6. W celu odróżnienia nośników danych, o których mowa w ust. 1, od innych nośników danych umieszczonych na opakowaniach jednostkowych podmioty gospodarcze mogą zamieścić obok takich nośników danych oznaczenie
„
TTT
”
lub
„
EU TTT
”
.
W celu odróżnienia nośników danych, o których mowa w ust. 5, od innych nośników danych umieszczonych na opakowaniach zbiorczych podmioty gospodarcze zamieszczają obok takich nośników danych oznaczenie
„
EU TTT
”
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.