Artykuł 10

1. Wniosek o przedstawienie dowodu używania wcześniejszego znaku towarowego zgodnie z art. 47 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001 jest dopuszczalny, jeżeli zostaje on złożony jako bezwarunkowy wniosek w odrębnym dokumencie w terminie wyznaczonym przez Urząd zgodnie z art. 8 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. Jeżeli zgłaszający złożył wniosek o przedstawienie dowodu używania wcześniejszego znaku towarowego, który spełnia wymogi art. 47 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001, Urząd wzywa stronę wnoszącą sprzeciw do przedstawienia wymaganego dowodu w terminie wyznaczonym przez Urząd. Jeżeli strona wnosząca sprzeciw nie przedstawi żadnego dowodu ani powodów nieużywania przed upływem terminu lub jeżeli przedstawione dowody lub powody są jednoznacznie nieistotne lub jednoznacznie niewystarczające, Urząd odrzuca sprzeciw w zakresie, w jakim został on oparty na danym wcześniejszym znaku.

3. We wskazaniach oraz dowodach używania określa się miejsce, czas, zakres oraz charakter używania znaku towarowego, którego dotyczy sprzeciw, dla towarów lub usług, w odniesieniu do których jest on zarejestrowany oraz co do których wniesiono sprzeciw.

4. Dowody, o których mowa w ust. 3, są przedkładane zgodnie z art. 55 ust. 2, art. 63 i 64 i ograniczają się do przedłożenia dokumentów i przedmiotów mających znaczenie dowodowe, takich jak opakowania, etykiety, cenniki, katalogi, faktury, fotografie, ogłoszenia prasowe oraz oświadczenia pisemne, o których mowa w art. 97 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) 2017/1001.

5. Wniosek o przedstawienie dowodu używania może być złożony w tym samym czasie co uwagi dotyczące podstaw, na których opiera się sprzeciw. Uwagi takie mogą być także składane łącznie z uwagami zgłaszanymi w odpowiedzi na dowód używania.

6. Jeżeli przedstawione dowody nie są w języku postępowania sprzeciwowego, Urząd może wezwać stronę wnoszącą sprzeciw do przedłożenia tłumaczenia tych dowodów na ten język zgodnie z art. 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/626.

7. Jeżeli po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, strona wnosząca sprzeciw przedstawia wskazania lub dowody, które uzupełniają istotne wskazania lub dowody złożone już przed upływem tego terminu i dotyczące tego samego wymogu określonego w ust. 3, Urząd może skorzystać z przysługującej mu swobody zgodnie z art. 95 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 przy podejmowaniu decyzji o przyjęciu tych wskazań lub dowodów uzupełniających. Do tego celu Urząd uwzględnia w szczególności etap postępowania oraz to, czy wskazania i dowody są dowodami prima facie, czy mogą one mieć znaczenie dla wyniku sprawy oraz czy istnieją istotne przyczyny spóźnionego przedłożenia wskazań lub dowodów.