Artykuł 19

1. W przypadku wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia na podstawie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001 Urząd wzywa właściciela unijnego znaku towarowego do przedstawienia w terminie wyznaczonym przez Urząd dowodu rzeczywistego używania tego znaku lub uzasadnionych powodów jego nieużywania. Jeżeli właściciel nie przedstawia dowodu rzeczywistego używania ani powodów nieużywania przed upływem terminu lub dostarczone dowody lub podane powody są jednoznacznie nieistotne lub jednoznacznie niewystarczające, stwierdza się wygaśnięcie unijnego znaku towarowego. Art. 10 ust. 3, 4, 6 i 7 niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio.

2. Wniosek o przedstawienie dowodu używania zgodnie z art. 64 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001 jest dopuszczalny, jeżeli właściciel unijnego znaku towarowego złoży go jako bezwarunkowy wniosek w odrębnym dokumencie w terminie wyznaczonym przez Urząd zgodnie z art. 17 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Jeżeli właściciel unijnego znaku towarowego złożył wniosek o przedstawienie dowodu używania wcześniejszego znaku lub o uzasadnione powody jego nieużywania, który spełnia wymogi art. 64 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001, Urząd wzywa wnioskującego o unieważnienie do przedstawienia wymaganego dowodu w terminie wyznaczonym przez Urząd. Jeżeli wnioskujący o unieważnienie nie przedstawia żadnego dowodu rzeczywistego używania ani powodów nieużywania przed upływem terminu lub jeżeli przedstawione dowody lub powody są jednoznacznie nieistotne lub jednoznacznie niewystarczające, Urząd odrzuca wniosek o unieważnienie w zakresie, w jakim został on oparty na danym wcześniejszym znaku. Art. 10 ust. 3–7 niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio.