Artykuł 27

1. W postępowaniu ex parte i w odniesieniu do tych towarów lub usług, które stanowią przedmiot odwołania, izba odwoławcza, zgodnie z art. 45 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001, proceduje zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) 2017/1001, jeżeli powołuje się na podstawy odrzucenia zgłoszenia znaku towarowego, które nie zostały wcześniej przywołane w decyzji, od której służy odwołanie, w zastosowaniu tego przepisu.

2. W postępowaniu inter partes rozpatrywanie odwołania i, w stosownych przypadkach, odwołania wzajemnego, ogranicza się do podstaw powołanych w uzasadnieniu i, w stosownych przypadkach, w odwołaniu wzajemnym. Izba odwoławcza rozpatruje kwestie prawne niepodniesione przez strony tylko wtedy, gdy dotyczą one istotnych wymogów proceduralnych lub zachodzi konieczność ich rozwiązania w celu zapewnienia prawidłowego stosowania rozporządzenia (UE) 2017/1001 po uwzględnieniu stanu faktycznego, dowodów i argumentów przedstawionych przez strony.

3. Rozpatrywanie odwołania obejmuje również następujące roszczenia lub wnioski, jeżeli zostały one podniesione w uzasadnieniu odwołania lub, w zależności od przypadku, w odwołaniu wzajemnym, i jeżeli zostały one podniesione w odpowiednim terminie w postępowaniu przed instancją Urzędu, która przyjęła decyzję, od której służy odwołanie:

a) odróżniający charakter nabyty w następstwie używania, o czym mowa w art. 7 ust. 3 i art. 59 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001;

b) rozpoznawalność wcześniejszego znaku towarowego na rynku nabyta w następstwie używania do celów art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001;

c) dowód używania zgodnie z art. 47 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001 lub art. 64 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001.

4. Zgodnie z art. 95 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 izba odwoławcza może przyjąć stan faktyczny lub dowody przedstawione jej po raz pierwszy tylko wtedy, gdy stan faktyczny lub dowody spełniają następujące wymagania:

a) prima facie mogą one mieć znaczenie wyniku sprawy; oraz

b) nie zostały one przedstawione w odpowiednim czasie z istotnych przyczyn, w szczególności jeżeli stanowią one jedynie uzupełnienie istotnych faktów i dowodów, które zostały już przedłożone w odpowiednim czasie, lub zostały one złożone w celu zakwestionowania ustaleń poczynionych lub zbadanych w pierwszej instancji z własnej inicjatywy w decyzji, od której służy odwołanie.

5. Izba odwoławcza, najpóźniej w decyzji w sprawie odwołania i, w zależności od przypadku, odwołania wzajemnego, podejmuje decyzje w sprawie wniosków o ograniczenie, podział lub częściowe zrzeczenie się spornego znaku zgłoszonych w toku postępowania odwoławczego przez zgłaszającego lub właściciela zgodnie z art. 49, 50 lub 57 rozporządzenia (UE) 2017/1001. Jeżeli izba odwoławcza zgadza się na ograniczenie, podział lub częściowe zrzeczenie się, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio departament odpowiedzialny za prowadzenie rejestru oraz departamenty zajmujące się równoległymi postępowaniami dotyczącymi tego samego znaku.