Artykuł 36

1. Izba odwoławcza prowadząca sprawę może wyznaczyć jednego członka w rozumieniu art. 165 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 do celów następujących decyzji:

a) decyzje na podstawie art. 23;

b) decyzje zamykające postępowanie odwoławcze w następstwie wycofania, odrzucenia, zrzeczenia się lub unieważnienia spornego lub wcześniejszego znaku;

c) decyzje zamykające postępowanie odwoławcze w następstwie wycofania sprzeciwu, wycofania wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub o unieważnienie albo wycofania odwołania;

d) decyzje w sprawach środków zgodnie z art. 102 ust. 1 i art. 103 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001, pod warunkiem że sprostowanie lub, w odpowiednim przypadku, uchylenie decyzji w sprawie odwołania dotyczy decyzji przyjętych przez jednego członka;

e) decyzje na podstawie art. 104 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001;

f) decyzje na podstawie art. 109 ust. 4, 5 i 8 rozporządzenia (UE) 2017/1001;

g) decyzje w sprawie odwołań od decyzji w postępowaniu ex parte przyjętej na podstawach określonych w art. 7 rozporządzenia (UE) 2017/1001, które są jednoznacznie bezzasadne lub jednoznacznie zasadne.

2. Jeżeli członek uzna, że warunki określone w ust. 1 lub w art. 165 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001 nie są spełnione lub przestają być spełnione, członek przekazuje sprawę z powrotem izbie odwoławczej w składzie trzech członków, przedkładając przy tym projekt decyzji zgodnie z art. 41 niniejszego rozporządzenia.