Artykuł 39

1. Sprawozdawca przedkłada pozostałym członkom izby odwoławczej projekt decyzji, która ma zostać podjęta, i ustala rozsądny termin wniesienia wobec niego sprzeciwu lub zgłoszenia zmian.

2. Izba odwoławcza zbiera się i obraduje nad podjęciem decyzji, jeżeli okazuje się, że nie wszyscy członkowie są tego samego zdania. W obradach uczestniczą wyłącznie członkowie izby odwoławczej; przewodniczący izby odwoławczej może jednak upoważnić innych urzędników, takich jak sekretarz lub tłumacze, do uczestnictwa w obradach. Obrady są i pozostają tajne.

3. Podczas obrad między członkami izby odwoławczej najpierw wysłuchuje się opinii sprawozdawcy i, jeżeli sprawozdawca nie jest przewodniczącym, przewodniczący zabiera głos jako ostatni.

4. Jeżeli niezbędne jest głosowanie, głosy oddaje się w takiej samej kolejności, z wyjątkiem tego, że przewodniczący zawsze głosuje jako ostatni. Wstrzymanie się od głosu nie jest dozwolone.

5. Wszyscy członkowie izby odwoławczej przyjmujący decyzję podpisują ją. Jednakże w przypadku gdy izba odwoławcza podjęła już ostateczną decyzję, ale jeden z jej członków jest niezdolny do działania, członek ten nie jest zastępowany, a przewodniczący podpisuje decyzję w imieniu tego członka. Jeżeli przewodniczący jest niezdolny do działania, najstarszy stażem członek izby odwoławczej, określony zgodnie z art. 43 ust. 1, podpisuje decyzję w imieniu przewodniczącego.

6. Ust. 1–5 nie mają zastosowania, jeżeli decyzja podejmowana jest przez jednego członka zgodnie z art. 165 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1001 i art. 36 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. W takich przypadkach decyzje są podpisywane przez jednego członka.