Artykuł 7

1. Urząd daje stronie wnoszącej sprzeciw możliwość przedstawienia stanu faktycznego, dowodów i argumentów na poparcie sprzeciwu lub uzupełnienia stanu faktycznego, dowodów lub argumentów, które zostały już przedłożone zgodnie z art. 2 ust. 4. W tym celu Urząd określa termin, który wynosi co najmniej dwa miesiące, licząc od daty, kiedy sporny etap postępowania sprzeciwowego uznaje się za wszczęty zgodnie z art. 6 ust. 1.

2. W okresie, o którym mowa w ust. 1, strona wnosząca sprzeciw przedkłada ponadto dowód istnienia, ważności i zakresu ochrony jej wcześniejszego znaku lub wcześniejszego prawa oraz dowód jej uprawnienia do wniesienia tego sprzeciwu. W szczególności strona wnosząca sprzeciw przedstawia następujące dowody:

a) jeżeli sprzeciw opiera się na wcześniejszym znaku towarowym w rozumieniu art. 8 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2017/1001, który nie jest unijnym znakiem towarowym, dowód jego zgłoszenia lub rejestracji, przez przedłożenie:

(i) kopii odpowiedniego świadectwa zgłoszeniowego lub równoważnego dokumentu pochodzącego z urzędu, do którego wniesiono zgłoszenie tego znaku towarowego, jeżeli znak towarowy nie jest jeszcze zarejestrowany; lub

(ii) jeżeli wcześniejszy znak towarowy jest zarejestrowany, kopii odpowiedniego świadectwa rejestracji oraz, w odpowiednim przypadku, najnowszego świadectwa odnowienia rejestracji wskazującego, iż okres ochrony znaku towarowego jest dłuższy niż okres, o którym mowa w ust. 1, wraz z wszystkimi przedłużeniami tego okresu lub równoważnych dokumentów wydanych przez urząd, który zarejestrował dany znak towarowy;

b) jeżeli sprzeciw opiera się na znaku powszechnie znanym, w rozumieniu art. 8 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001, dowód potwierdzający, że jest on powszechnie znany na danym terytorium w odniesieniu do towarów lub usług wskazanych zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. g) niniejszego rozporządzenia;

c) jeżeli sprzeciw opiera się na braku zgody właściciela, o której mowa w art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1001, dowód na to, że strona wnosząca sprzeciw jest właścicielem wcześniejszego znaku, oraz dowód jej stosunku względem agenta lub pełnomocnika;

d) jeżeli sprzeciw opiera się na wcześniejszym prawie w rozumieniu art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/1001, dowód potwierdzający korzystanie z tego prawa w obrocie gospodarczym o znaczeniu większym niż lokalne, jak również dowód nabycia takiego prawa, jego trwania i zakres ochrony, a w przypadku gdy wcześniejsze prawo powoływane jest na podstawie przepisów prawa państwa członkowskiego, również jasne określenie treści wskazanego prawa krajowego przez przytoczenie publikacji odpowiednich przepisów lub orzecznictwa;

e) jeżeli sprzeciw opiera się na wcześniejszej nazwie pochodzenia lub wcześniejszym oznaczeniu geograficznym w rozumieniu art. 8 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1001, dowód ich nabycia, ich trwania oraz zakres ochrony, a w przypadku gdy wcześniejsza nazwa pochodzenia lub wcześniejsze oznaczenie geograficzne powoływane są na podstawie przepisów prawa państwa członkowskiego również jasne określenie treści wskazanego prawa krajowego przez przytoczenie publikacji odpowiednich przepisów lub orzecznictwa;

f) jeżeli sprzeciw opiera się na znaku cieszącym się renomą w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/1001, oprócz dowodu, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, dowód potwierdzający renomę znaku w Unii lub w danym państwie członkowskim w odniesieniu do towarów lub usług wskazanych zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. g) niniejszego rozporządzenia oraz dowód lub argumenty potwierdzające, że używanie zgłoszonego znaku towarowego bez uzasadnionej przyczyny spowodowałoby nienależną korzyść lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego.

3. Jeżeli dowody dotyczące zgłoszenia lub rejestracji wcześniejszych praw, o których mowa w ust. 2 lit. a) lub, w stosownych przypadkach, w ust. 2 lit. d) lub e), lub dowody dotyczące treści odpowiedniego prawa krajowego są dostępne w źródłach online uznanych przez Urząd, strona wnosząca sprzeciw może dostarczyć takie dowody przez odwołanie do takiego źródła.

4. Wszystkie świadectwa zgłoszeniowe, świadectwa rejestracji lub odnowienia lub dokumenty równoważne, o których mowa w ust. 2 lit. a), d) lub e), jak również wszelkie przedkładane stosowne przepisy prawa krajowego dotyczące nabycia prawa lub zakresu ochrony, o których mowa w ust. 2 lit. d) i e), w tym dowody dostępne online, o których mowa w ust. 3, muszą być sporządzone w języku postępowania lub dołącza się do nich tłumaczenie na ten język. Strona wnosząca sprzeciw składa tłumaczenie z własnej inicjatywy w terminie ustalonym dla składania dokumentu oryginalnego. Wszelkie inne dowody przedłożone przez stronę wnoszącą sprzeciw w celu uzasadnienia sprzeciwu podlegają art. 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/626. Tłumaczenia złożone po upływie odpowiednich terminów nie są brane pod uwagę.

5. Urząd nie uwzględnia przedłożonych na piśmie dokumentów lub ich części, jeżeli te dokumenty lub ich tłumaczenia na język postępowania nie zostały złożone w terminie wyznaczonym przez Urząd zgodnie z ust. 1.