Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 401/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) »roszczenie« oznacza dowolne roszczenie, niezależnie od tego, czy jest dochodzone w postępowaniu sądowym, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, wynikające z umowy lub transakcji, lub pozostające w związku z umową lub transakcją, w szczególności obejmujące:

(i) roszczenie o wykonanie zobowiązania wynikającego z umowy lub transakcji lub pozostającego w związku z umową lub transakcją;

(ii) roszczenie o przedłużenie terminu płatności lub spłatę obligacji, gwarancji finansowej lub zabezpieczenia w jakiejkolwiek formie;

(iii) roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji;

(iv) powództwo wzajemne;

(v) roszczenie uznania lub wykonania, łącznie z uznaniem na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;

b) »umowa lub transakcja« oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub kilka umów lub podobnych zobowiązań zawartych przez te same lub różne strony; do celów niniejszej definicji pojęcie »umowa« obejmuje zobowiązania, gwarancje lub listy gwarancyjne, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;

c) »właściwe organy« oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II;

d) »zasoby gospodarcze« oznaczają aktywa wszelkiego rodzaju, rzeczowe i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków finansowych, towarów lub usług;

e) »zamrożenie zasobów gospodarczych« oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;

f) »zamrożenie środków finansowych« oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;

g) »środki finansowe« oznaczają aktywa finansowe i wszelkiego rodzaju korzyści ekonomiczne, w tym między innymi:

(i) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;

(ii) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne;

(iii) papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne;

(iv) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;

(v) kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje należytego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;

(vi) akredytywy, konosamenty, kwity zastawne; oraz

(vii) dokumenty poświadczające udział w środkach finansowych lub zasobach finansowych;

h) »pomoc techniczna« oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem i konserwacją oraz wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy i umiejętności lub usługi konsultingowe; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;

i) »usługi pośrednictwa« oznaczają:

(i) negocjowanie lub zawieranie transakcji zakupu, sprzedaży lub dostawy towarów i technologii z państwa trzeciego do jakiegokolwiek innego państwa trzeciego; lub

(ii) sprzedaż lub zakup towarów i technologii znajdujących się w państwach trzecich w celu ich przekazania do innego państwa członkowskiego;

j) »przywóz« oznacza każde wprowadzenie towarów na obszar celny Unii lub inne terytoria, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach przewidzianych w jego art. 349 i 355. Obejmuje, w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (*1) ustanawiającego unijny kodeks celny, wprowadzenie do wolnego obszaru celnego, objęcie procedurą specjalną oraz dopuszczenie do obrotu, ale nie obejmuje tranzytu i czasowego składowania;

k) »wywóz« oznacza każde wyprowadzenie towarów z obszaru celnego Unii lub innych terytoriów, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach przewidzianych w jego art. 349 i 355. Obejmuje, w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 952/2013, wyprowadzenie towarów wymagające zgłoszenia celnego oraz wyprowadzenie po ich składowaniu w wolnym obszarze celnym lub po objęciu procedurą specjalną, ale nie obejmuje tranzytu i czasowego składowania;

l) »eksporter« oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, w imieniu której dokonywane jest zgłoszenie wywozowe, tj. osobę, którą w momencie przyjęcia zgłoszenia wiąże umowa z odbiorcą w państwie trzecim i która uprawniona jest do decydowania o wysłaniu towaru poza obszar celny Unii lub inne terytoria, do których zastosowanie ma Traktat;

m) »terytorium Unii« obejmuje terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach ustalonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.

(*1) Rozporzadzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).”;"

2) w art. 3 uchyla się ust. 3 i 4:

3) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 3a

1. Zakazuje się sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, produktów i technologii podwójnego zastosowania, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009 (*2), niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Mjanmie/Birmie lub w celu ich wykorzystania w tym kraju, jeżeli te produkty są lub mogą być przeznaczone, w całości lub części, do celów wojskowych lub dla wojskowego użytkownika końcowego lub dla straży granicznej.

W przypadku gdy użytkownikiem końcowym jest wojsko Mjanmy/Birmy, uznaje się, że wszelkie produkty i technologie podwójnego zastosowania nabyte przez nie są do użytku wojskowego.

2. W toku podejmowania decyzji dotyczącej wniosków o zezwolenia na podstawie rozporządzenia (WE) nr 428/2009 właściwe organy nie wydają zezwolenia na wywóz na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Mjanmie/Birmie lub w celu ich wykorzystania w tym kraju, jeżeli mają uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że użytkownikiem końcowym może być wojsko lub straż graniczna lub że ich zastosowanie końcowe może mieć charakter wojskowy.

3. Eksporterzy dostarczają właściwym organom wszystkich stosownych informacji wymaganych do złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na wywóz.

4. Zakazuje się:

a) świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z produktami i technologiami, o których mowa w ust. 1, oraz związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, obsługą techniczną i wykorzystywaniem tych produktów lub technologii – bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakiegokolwiek wojskowego użytkownika końcowego, straży granicznej lub do celów wojskowych w Mjanmie/Birmie;

b) udzielania finansowania lub pomocy finansowej w związku z produktami i technologiami określonymi w ust. 1, w tym zwłaszcza udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży, dostawy, przekazania lub wywozu takich produktów i technologii, lub na potrzeby udzielania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług – bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakiegokolwiek wojskowego użytkownika końcowego, straży granicznej lub do celów wojskowych w Mjanmie/Birmie.

5. Zakazy zawarte w ust. 1 i 4 pozostają bez uszczerbku dla wykonania umów zawartych przed dniem 27 kwietnia 2018 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich umów.

6. Ust. 1 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, wwożonych do Mjanmy/Birmy czasowo przez personel ONZ, UE lub jej państw członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz personel pomocniczy, i przeznaczonych wyłącznie do ich użytku osobistego.