Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/728 z dnia 24 stycznia 2018 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących procedur wykluczania transakcji z kontrahentami niefinansowymi z siedzibą w państwie trzecim z wymogu w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z korektą wyceny kredytowej (Tekst mający znaczenie dla EOG. )
Artykuł 1
W mocy1. Do celów art. 382 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje uznają za kontrahentów niefinansowych z siedzibą w państwie trzecim kontrahentów, którzy spełniają oba poniższe warunki:
a) mają siedzibę w państwie trzecim;
b) zostaliby zakwalifikowani jako kontrahenci niefinansowi w rozumieniu art. 2 pkt 9 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, gdyby mieli siedzibę w Unii.
2. Instytucje weryfikują, czy kontrahent jest kontrahentem niefinansowym z siedzibą w państwie trzecim:
a) w momencie zawarcia transakcji w przypadku transakcji z nowym kontrahentem;
b) raz do roku w przypadku istniejących kontrahentów;
c) jeżeli istnieje powód, by uważać, że kontrahent nie jest już kontrahentem niefinansowym z siedzibą w państwie trzecim.
3. Instytucje uzasadniają swoją opinię, że dane przedsiębiorstwo jest kontrahentem niefinansowym z siedzibą w państwie trzecim.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.