Artykuł 15

1. W przypadku gdy krajowy organ ds. bezpieczeństwa uznaje, że nie będzie w stanie wydać certyfikatu bezpieczeństwa zgodnie z przepisami dyrektywy 2004/49/WE przed odpowiednią datą w danym państwie członkowskim, bezzwłocznie powiadamia o tym wnioskodawcę i Agencję.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 8 dyrektywy (UE) 2016/798, wnioskodawca decyduje, czy wniosek powinien w dalszym ciągu być oceniany przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa czy przeniesiony do Agencji. Wnioskodawca informuje oba te podmioty oraz stosuje się następujące zasady:

a) w przypadkach gdy wnioskodawca zdecydował się skorzystać z Agencji jako organu certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa, krajowy organ ds. bezpieczeństwa przekazuje Agencji dokumentację wniosku i wyniki oceny, których dotyczy art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE. Agencja i krajowy organ ds. bezpieczeństwa współpracują ze sobą i wspierają wnioskodawcę w uzupełnieniu wniosku w celu spełnienia dodatkowych wymogów określonych w art. 9 dyrektywy (UE) 2016/798;

b) w przypadku gdy wnioskodawca zdecydował się skorzystać z krajowego organu ds. bezpieczeństwa jako organu certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa, krajowy organ ds. bezpieczeństwa kontynuuje ocenę wniosku i podejmuje decyzję w sprawie wydania jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 dyrektywy (UE) 2016/798 oraz niniejszym rozporządzeniem. Organ ten wspiera wnioskodawcę w uzupełnieniu wniosku w celu spełnienia dodatkowych wymogów określonych w art. 9 dyrektywy (UE) 2016/798.

3. W przypadku wnioskodawcy zamierzającego prowadzić działalność w więcej niż jednym państwie członkowskim organem ds. certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa jest Agencja oraz stosuje się procedurę określoną w ust. 2 lit. a).

4. We wszystkich przypadkach wnioskodawca przedkłada zmieniony wniosek po odnośnej dacie w danym państwie członkowskim za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi. Organ ds. certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa wspiera wnioskodawcę w realizacji tego zadania.

4a. Niezależnie od przepisów ust. 1–4 w tych państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798 i w których dyrektywę (UE) 2016/798 stosuje się od dnia 16 czerwca 2020 r., krajowy organ ds. bezpieczeństwa, na wniosek wnioskodawcy, kontynuuje ocenę wniosków dotyczących certyfikatów bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE po dniu 16 czerwca 2020 r., pod warunkiem że wyda certyfikat bezpieczeństwa przed dniem 30 października 2020 r.

W przypadku uznania przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa, że nie będzie on w stanie wydać certyfikatu bezpieczeństwa przed dniem 30 października 2020 r., organ ten bezzwłocznie powiadamia o tym wnioskodawcę i Agencję, a ust. 2–4 mają zastosowanie.

5. Po upływie odpowiedniego terminu przedsiębiorstwo kolejowe mające siedzibę w danym państwie członkowskim, w odniesieniu do którego konieczne są przedłużenie lub aktualizacja certyfikatu bezpieczeństwa wydanego zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE, wynikające ze zmiany rodzaju, zakresu i obszaru działalności, składa nowy wniosek dotyczący jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa za pośrednictwem punktu kompleksowej obsługi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

6. W przypadku gdy obszar planowanej działalności nie ogranicza się do jednego państwa członkowskiego, jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję w okresie od dnia 16 czerwca 2019 r. do dnia 16 czerwca 2020 r. nie obejmuje sieci w żadnym z państw członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2 dyrektywy (UE) 2016/798 i które nie dokonały jeszcze transpozycji tej dyrektywy i nie wprowadziły w życie swoich krajowych środków transpozycji. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa państw członkowskich, które dokonały powyższego powiadomienia:

a) traktują jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję jako równoważny z częścią certyfikatu bezpieczeństwa wydanego zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE;

b) od dnia 16 czerwca 2019 r. wydają certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2004/49/WE z okresem ważności nie dłuższym niż okres ważności jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa.

6a. W przypadku gdy obszar planowanej działalności nie ogranicza się do jednego państwa członkowskiego, jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję w okresie od dnia 16 czerwca 2020 r. do dnia 30 października 2020 r. nie obejmuje sieci w żadnym z państw członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa państw członkowskich, które dokonały powyższego powiadomienia:

a) traktują jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydany przez Agencję jako równoważny z częścią certyfikatu bezpieczeństwa wydanego zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE;

b) wydają, począwszy od dnia 16 czerwca 2020 r., certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2004/49/WE z okresem ważności nie dłuższym niż okres jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa.

7. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 lit. a) oraz w ust. 6 i 6a niniejszego artykułu, krajowy organ ds. bezpieczeństwa współpracuje z Agencją i koordynuje z nią działania na rzecz oceny elementów określonych w art. 10 ust. 3 lit. a) dyrektywy (UE) 2016/798. Czyniąc to, Agencja akceptuje ocenę, o której mowa w art. 10 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE, przeprowadzoną przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa.

8. W okresie od dnia 16 czerwca 2020 r. do dnia 30 października 2020 r., w państwach członkowskich, które powiadomiły Agencję i Komisję zgodnie z art. 33 ust. 2a dyrektywy (UE) 2016/798, wnioskodawcy ubiegający się o certyfikat bezpieczeństwa do celów dyrektywy 2004/49/WE mogą przedkładać krajowym organom ds. bezpieczeństwa dokumentację sporządzoną zgodnie z załącznikiem I.

Wnioski o wydanie certyfikatów bezpieczeństwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są przyjmowane przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa, o których mowa w akapicie pierwszym, do celów dyrektywy 2004/49/WE.