Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007

Rozdział III — PRZEPISY DOTYCZĄCE PRODUKCJI

Artykuł 29

W mocy

Środki, które należy podejmować w przypadku stwierdzenia obecności niedopuszczonych produktów lub substancji

1. W przypadku gdy właściwy organ lub – w stosownych przypadkach – organ kontrolny lub jednostka certyfikująca otrzymają uzasadnione informacje na temat obecności produktów lub substancji, które nie zostały zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit pierwszy dopuszczone do stosowania w produkcji ekologicznej, lub zostaną poinformowane przez podmiot zgodnie z art. 28 ust. 2 lit. d) lub wykryją takie produkty lub substancje w produkcie ekologicznym lub produkcie w okresie konwersji:

a) przeprowadza niezwłocznie urzędowe postępowanie wyjaśniające zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/625, celem określenia źródeł i przyczyn w celu zweryfikowania zgodności z art. 9 ust. 3 akapit pierwszy i z art. 28 ust. 1; takie postępowanie powinno zostać ukończone najszybciej jak to możliwe, w rozsądnym terminie, biorąc pod uwagę trwałość danego produktu i złożoność sprawy;

b) tymczasowo zakazuje zarówno wprowadzania danych produktów do obrotu jako produkty ekologiczne lub produkty w okresie konwersji, jak i ich stosowania w produkcji ekologicznej do czasu otrzymania wyników postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w lit. a).

2. Danego produktu nie wprowadza się do obrotu jako produktu ekologicznego lub produktu w okresie konwersji w przypadku, gdy właściwy organ lub – w stosownych przypadkach – organ kontrolny lub jednostka certyfikująca stwierdziły, że dany podmiot:

a) stosował produkty lub substancje, które nie zostały dopuszczone zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit pierwszy do stosowania w produkcji ekologicznej;

b) nie podjął środków ostrożności, o których mowa w art. 28 ust. 1; lub

c) nie podjął środków w odpowiedzi na żądania wystosowane uprzednio przez właściwe organy, organy kontrolne lub jednostki certyfikujące.

3. Podmiot będący stroną ma możliwość przedstawienia uwag do wyników postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w ust. 1 lit. a). Właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, organ kontrolny lub jednostka certyfikująca zachowują dokumentację dotyczącą przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego.

W przypadku gdy jest to wymagane dany podmiot podejmuje takie środki naprawcze, jakie są konieczne, aby zapobiec zanieczyszczeniu w przyszłości.

4. Do dnia

31 grudnia 2025 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wdrażania niniejszego artykułu, obecności produktów i substancji, które nie zostały dopuszczone zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit pierwszy do stosowania w produkcji ekologicznej oraz na temat oceny krajowych przepisów, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu. Sprawozdaniu temu – w stosownych przypadkach – może towarzyszyć wniosek ustawodawczy dotyczący dalszej harmonizacji.

5. Państwa członkowskie, które mają przepisy przewidujące, że produkty zawierające więcej niż określony poziom produktów lub substancji niedopuszczonych zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit pierwszy do stosowania w produkcji ekologicznej, nie mogą być wprowadzane do obrotu jako produkty ekologiczne, mogą nadal stosować te przepisy, pod warunkiem że przepisy te nie zakazują, nie ograniczają ani nie utrudniają wprowadzania do obrotu produktów wytworzonych w innych państwach członkowskich jako produkty ekologiczne, w przypadku gdy te produkty zostały wytworzone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Państwa członkowskie, które stosują niniejszy ustęp, niezwłocznie informują o tym Komisję.

6. Właściwe organy dokumentują wyniki postępowań wyjaśniających, o których mowa w ust. 1, jak również dokumentują wszelkie środki podjęte przez nie w celu opracowania najlepszych praktyk i dalszych środków w celu zapobiegania obecności produktów i substancji, które nie zostały zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit pierwszy dopuszczone do stosowania w produkcji ekologicznej.

Państwa członkowskie udostępniają takie informacje innym państwom członkowskim i Komisji za pośrednictwem komputerowego systemu umożliwiającego elektroniczną wymianę dokumentów i informacji udostępnionego przez Komisję.

7. Państwa członkowskie mogą wprowadzić na swoim terytorium odpowiednie środki w celu zapobiegania niezamierzonemu występowaniu w rolnictwie ekologicznym produktów i substancji niedopuszczonych zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit pierwszy do stosowania w produkcji ekologicznej. Takie środki nie zakazują, nie ograniczają ani nie utrudniają wprowadzania do obrotu produktów wytworzonych w innych państwach członkowskich jako produkty ekologiczne lub produkty w okresie konwersji, w przypadku gdy te produkty zostały wytworzone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Państwa członkowskie, które stosują niniejszy ustęp, niezwłocznie informują o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

8. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające jednolite przepisy precyzujące:

a) metody, które mają być stosowane przez właściwe organy lub – w stosownych przypadkach – przez organy kontrolne lub jednostki certyfikujące, dla celów wykrywania i oceny obecności produktów i substancji niedopuszczonych zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit pierwszy do stosowania w produkcji ekologicznej;

b) szczegóły i format informacji, które mają być udostępnione przez państwa członkowskie do Komisji i innych państw członkowskich zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu.

Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 55 ust. 2.

9. Do dnia 31 marca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji drogą elektroniczną stosowne informacje o przypadkach z udziałem zanieczyszczeń niedopuszczonymi produktami lub substancjami w poprzednim roku, w tym informacje gromadzone w punktach kontroli granicznej dotyczące charakteru wykrytego zanieczyszczenia, a w szczególności przyczyny, źródła oraz poziomu zanieczyszczenia, a także ilości i charakteru zanieczyszczonych produktów. Te informacje są gromadzone przez Komisję za pomocą systemu komputerowego udostępnianego przez Komisję i stosowane jako pomoc przy opracowywaniu najlepszych praktyk w celu zapobiegania zanieczyszczeniom.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.