Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/959 z dnia 14 marca 2018 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających metodę oceny, w ramach której właściwe organy zezwalają instytucjom na stosowanie metod zaawansowanego pomiaru na potrzeby obliczania ryzyka operacyjnego (Tekst mający znaczenie dla EOG.)
Podsekcja 1 — Dane wewnętrzne
Artykuł 22
W mocyZakres straty wynikłej z ryzyka operacyjnego
1. Właściwe organy potwierdzają, czy instytucja identyfikuje, gromadzi i przetwarza pozycje strat wynikłych ze zdarzenia ryzyka operacyjnego zgodnie z art. 20 lit. d) ppkt (i); w tym celu właściwe organy sprawdzają, czy instytucja uwzględnia co najmniej poniższe pozycje w zakresie straty wynikłej z ryzyka operacyjnego na potrzeby zarówno zarządzania ryzykiem operacyjnym, jak i obliczania wartości wymogów w zakresie funduszy własnych według metod zaawansowanego pomiaru:
a) odpisy bezpośrednie, w tym z tytułu utraty wartości i rozliczeń, ujmowane w ciężar rachunku zysków i strat, i odpisy aktualizujące wartość wynikłe ze zdarzenia ryzyka operacyjnego;
b) koszty poniesione wskutek zdarzenia ryzyka operacyjnego, w tym poniższe:
(i) koszty zewnętrzne bezpośrednio związane ze zdarzeniem ryzyka operacyjnego, w tym koszty obsługi prawnej i wynagrodzenia doradców, pełnomocników lub dostawców;
(ii) koszty naprawy lub zastąpienia niezbędne, by przywrócić stan pozycji sprzed zdarzenia ryzyka operacyjnego, przedstawione w formie dokładnych danych liczbowych lub, jeśli dane takie nie są dostępne, w postaci danych szacunkowych;
c) rezerwy ujęte w rachunku zysków i strat na prawdopodobne straty wynikłe z ryzyka operacyjnego, w tym z uchybień;
d) straty oczekujące, w postaci strat wynikłych ze zdarzenia ryzyka operacyjnego, które tymczasowo księguje się na kontach tymczasowych lub przejściowych i które nie są ujęte w rachunku zysków i strat, a które mają zostać w nim ujęte dla okresu odpowiadającego kwocie i wiekowi pozycji oczekującej;
e) istotne niepobrane przychody wynikające ze zobowiązań umownych wobec osób trzecich, w tym decyzje o wypłaceniu klientowi rekompensaty z tytułu zdarzenia ryzyka operacyjnego raczej w drodze korekty przychodów poprzez odstąpienie od pobrania opłat umownych lub obniżenie ich wysokości w określonym przyszłym okresie niż w drodze przyznania zwrotu lub dokonania płatności bezpośredniej;
f) straty czasowe, jeśli obejmują okres dłuższy niż jeden rok obrachunkowy i są źródłem ryzyka prawnego.
2. Do celów ust. 1 właściwe organy mogą, w odpowiednim zakresie, ustalić, czy instytucja na potrzeby zarządzania ryzykiem operacyjnym określa, gromadzi i przetwarza wszelkie dodatkowe pozycje, które wynikają z wystąpienia istotnego zdarzenia ryzyka operacyjnego, w tym poniższe:
a) zdarzenie potencjalnie powodujące stratę w postaci zerowej straty wynikłej ze zdarzenia ryzyka operacyjnego, w tym zakłócenia w pracy systemów informatycznych w dziale operacji dealerskich tuż przed rozpoczęciem lub tuż po zakończeniu godzin handlu;
b) zysk osiągnięty dzięki zdarzeniu ryzyka operacyjnego;
c) koszty ukryte w postaci wyższych kosztów lub niższych przychodów wynikających ze zdarzeń ryzyka operacyjnego, które uniemożliwiają przyszłe wykorzystanie niezaistniałych jeszcze możliwości, w tym nieuwzględnione w budżecie koszty personelu, utracone przychody i koszty projektów związane z poprawą procesów;
d) koszty wewnętrzne, w tym wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych lub premie.
3. Do celów ust. 1 właściwe organy potwierdzają także, czy instytucja wyłącza poniższe pozycje z zakresu straty wynikłej z ryzyka operacyjnego:
a) koszty wynikające z umów w sprawie ogólnej obsługi technicznej rzeczowych aktywów trwałych;
b) wydatki wewnętrzne lub zewnętrzne na rzecz poprawy funkcjonowania działalności po wystąpieniu zdarzenia ryzyka operacyjnego, w tym aktualizacje, usprawnienia, udoskonalenia procesu oceny ryzyka i inicjatywy na rzecz oceny ryzyka;
c) składki ubezpieczeniowe.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.