Artykuł 34

Właściwe organy oceniają stosowane przez instytucję standardy dotyczące korelacji, o których mowa w art. 322 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, potwierdzając – w przypadku gdy instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych według metod zaawansowanego pomiaru w drodze ujmowania niepełnej korelacji w poszczególnych oszacowaniach ryzyka operacyjnego – czy instytucja przestrzega co najmniej poniższych wymogów:

a) instytucja starannie rozważa wszelkie formy zależności liniowej i nieliniowej w odniesieniu do wszystkich danych, zarówno w korpusie, jak i w ogonie, między co najmniej dwoma kategoriami ryzyka operacyjnego lub w obrębie jednej kategorii ryzyka operacyjnego;

b) instytucja opiera swoje założenia korelacji w najszerszym możliwym zakresie na właściwej kombinacji analizy danych empirycznych i opinii ekspertów;

c) straty w każdej kategorii ryzyka operacyjnego są od siebie niezależne;

d) jeśli warunek, o którym mowa w lit. c), nie jest spełniony, straty zależne podlegają agregacji;

e) zależność między kategoriami ryzyka operacyjnego jest odpowiednio modelowana wyłącznie wówczas, gdy żaden z warunków, o których mowa w lit. c) lub d), nie może zostać spełniony;

f) instytucja starannie rozważa zależność między zdarzeniami w ogonie;

g) instytucja nie opiera struktury zależności na rozkładach normalnych (Gaussa);

h) ze względu na niepewność związaną z modelowaniem zależności w ryzyku operacyjnym wszystkie stosowane przez instytucję założenia dotyczące zależności są ostrożne, a poziom ostrożności stosowany przez instytucję rośnie wraz ze spadkiem rygoru założeń zależności i wiarygodności otrzymywanych wymogów w zakresie funduszy własnych;

i) instytucja prawidłowo uzasadnia stosowane założenia zależności i regularnie przeprowadza analizy wrażliwości w celu oceny wpływu założeń dotyczących zależności na wymogi w zakresie funduszy własnych według metod zaawansowanego pomiaru.