Artykuł 36

Właściwe organy oceniają przestrzeganie przez instytucję wymogów dotyczących wpływu ubezpieczenia i innych mechanizmów transferu ryzyka w obrębie metody zaawansowanego pomiaru, o których mowa w art. 322 ust. 2 lit. e) i art. 323 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, potwierdzając co najmniej, czy:

a) ubezpieczyciel spełnia wymogi dotyczące zezwoleń, o których mowa w art. 323 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z art. 37;

b) ubezpieczenie jest zapewniane przez jednostkę będącą osobą trzecią, jak określono w art. 323 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z art. 38;

c) instytucja unika wielokrotnego uwzględniania tych samych technik ograniczenia ryzyka, o czym mowa w art. 322 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z art. 39;

d) obliczenia dotyczące ograniczenia ryzyka właściwie uwzględniają zakres ubezpieczenia, o czym mowa w art. 323 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a zasady uznawania ubezpieczenia są należycie uzasadnione i udokumentowane, o czym mowa w art. 323 ust. 3 lit. f) odnośnego rozporządzenia, w tym:

(i) zakres ubezpieczenia odnosi się do profilu ryzyka operacyjnego instytucji, zgodnie z art. 40;

(ii) instytucja wykonuje zaawansowane obliczenia dotyczące ograniczenia ryzyka, zgodnie z art. 41;

(iii) obliczenia dotyczące ograniczenia ryzyka są terminowo dopasowywane do profilu ryzyka operacyjnego instytucji, zgodnie z art. 42;

e) metoda uznawania ubezpieczenia stosowana przez instytucję obejmuje wszystkie istotne elementy z zastosowaniem obniżek lub redukcji wysokości uznanego ubezpieczenia, o czym mowa w art. 323 ust. 3 lit. a) i b) oraz art. 323 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z art. 43;

f) instytucja wykazuje osiągnięcie efektu wyraźnego ograniczenia ryzyka po wprowadzeniu innych mechanizmów transferu ryzyka, o czym mowa w art. 323 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z art. 44.