Artykuł 40

1. Do celów oceny, czy zakres ubezpieczenia odnosi się do profilu ryzyka instytucji, o czym mowa w art. 36 lit. d) ppkt (i), właściwe organy potwierdzają, czy instytucja przeprowadziła dobrze udokumentowany i uzasadniony proces mapowania ryzyka ubezpieczeniowego, w ramach którego instytucja określa zakres ubezpieczenia spójny z prawdopodobieństwem i wpływem wszystkich strat wynikłych z ryzyka operacyjnego, na które może być potencjalnie narażona.

2. Do celów ust. 1 właściwe organy potwierdzają, czy instytucja spełnia co najmniej poniższe wymogi:

a) instytucja szacuje prawdopodobieństwo odzyskania środków z tytułu ubezpieczenia i sporządza możliwy harmonogram wpłat od ubezpieczycieli, w tym prawdopodobieństwo wszczęcia postępowania w sprawie dochodzenia roszczeń, czas trwania takiego postępowania i bieżące warunki i stawki stosowane w rozstrzygnięciach sporów sądowych, w oparciu o doświadczenie zespołu ds. zarządzania ryzykiem instytucji i, jeśli to konieczne, w oparciu o właściwe opinie ekspertów zewnętrznych, w tym radców prawnych, brokerów i firm ubezpieczeniowych;

b) instytucja korzysta z danych szacunkowych wynikających z lit. a) w celu dokonania oceny skuteczności ubezpieczenia w przypadku straty wynikłej z ryzyka operacyjnego i opracowuje ten proces w celu oceny skuteczności ochrony ubezpieczeniowej w odniesieniu do wszystkich istotnych danych dotyczących strat i scenariuszy wprowadzanych do systemu pomiaru ryzyka operacyjnego;

c) instytucja przypisuje polisy ubezpieczeniowe w oparciu o wyniki ich oceny wynikające z lit. b) do własnego ryzyka operacyjnego instytucji na najwyższym możliwym poziomie szczegółowości, z wykorzystaniem wszelkich dostępnych źródeł informacji, w tym danych wewnętrznych, danych zewnętrznych i danych szacunkowych wynikających ze scenariuszy;

d) instytucja wykorzystuje stosowną wiedzę fachową i przeprowadza powyższe mapowanie w sposób przejrzysty i spójny;

e) instytucja przypisuje odpowiednie wagi do przeszłych i oczekiwanych wyników ubezpieczenia w ramach oceny komponentów polisy ubezpieczenia;

f) instytucja uzyskuje formalne zatwierdzenie od właściwego organu lub komitetu ds. ryzyka;

g) instytucja okresowo ponownie bada proces mapowania ubezpieczenia.