Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/892 wprowadza się następujące zmiany:

1) dodaje się art. 8a w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Wprowadzenie zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 %

1. Zwiększenie limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub części programu operacyjnego uznanej organizacji producentów, o której mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przyznaje się, jeżeli:

a) warunki, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są spełnione w każdym roku realizacji programu operacyjnego oraz – z zastrzeżeniem procedury, o której mowa w art. 9 ust. 2 lit. g) niniejszego rozporządzenia:

b) organizacja producentów wniosła o to w momencie przedkładania swego programu operacyjnego.

2. Na potrzeby zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub jego części, odsetek produkcji owoców i warzyw sprzedanej przez organizacje producentów, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oblicza się dla każdego roku trwania programu operacyjnego jako część wartości produkcji sprzedanej przez organizacje producentów w danym państwie członkowskim w stosunku do łącznej wartości produkcji owoców i warzyw sprzedanej w danym państwie członkowskim w okresie odniesienia określonym w art. 23 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

Państwa członkowskie, które stosują metodę alternatywną określoną w art. 23 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, obliczają jednak odsetek produkcji owoców i warzyw sprzedanej przez organizacje producentów, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, dla każdego roku trwania programu operacyjnego jako część wartości produkcji sprzedanej przez organizacje producentów w danym państwie członkowskim w stosunku do łącznej wartości produkcji owoców i warzyw sprzedanej w danym państwie członkowskim w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym pomoc zatwierdzono na mocy art. 8 niniejszego rozporządzenia.

3. Państwa członkowskie powiadamiają organizację producentów o zatwierdzonej kwocie pomocy, w tym o kwocie zwiększenia przyznanego na podstawie art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, najpóźniej do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego realizację programu operacyjnego, jak określono w art. 8 niniejszego rozporządzenia.

4. W czasie trwania programu operacyjnego państwa członkowskie co rok sprawdzają, czy spełniono warunki zwiększenia limitu pomocy finansowej Unii z 50 % do 60 %, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.”;

2) art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

opis sytuacji wyjściowej w oparciu – w odpowiednich przypadkach – o wskaźniki wymienione w załączniku II tabela 4.1;”;

3) art. 9 ust. 6 i 7 otrzymuje brzmienie:

„6. Organizacje producentów składają wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym zostały uznane, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie organizacji producentów. Jeżeli organizacje producentów należą do międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, przedstawiają państwu członkowskiemu, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, kopię wniosku.

7. Międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów składa wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym znajduje się jego siedziba, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia. Państwa członkowskie zapewniają, by nie wystąpiło ryzyko podwójnego finansowania.”;

4) art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy dotyczące warunków, które muszą spełniać środki promocyjne i komunikacyjne – w tym działania dotyczące dywersyfikacji i konsolidacji rynków owoców i warzyw – niezależnie od tego, czy te środki dotyczą zapobiegania kryzysom czy zarządzania w sytuacjach kryzysowych. Przepisy te muszą pozwalać na szybkie stosowanie tych środków w razie potrzeby.

Główny cel tych środków musi polegać na zwiększaniu konkurencyjności produktów sprzedawanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub w razie innych podobnych problemów.

Cele szczegółowe środków promocyjnych i komunikacyjnych wdrażanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia to:

a) propagowanie wiedzy o jakości produktów rolnych wytwarzanych w Unii oraz o wysokich normach jakości stosowanych w tej produkcji w Unii;

b) wzrost konkurencyjności i spożycia produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii oraz propagowanie wiedzy o ich jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami;

c) propagowanie wiedzy o unijnych systemach jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami;

d) zwiększenie udziału w rynku produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii, ze szczególnym uwzględnieniem rynków w państwach trzecich o najwyższym potencjale wzrostu; oraz

e) wkład w przywrócenie normalnych warunków rynkowych na rynku Unii w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub innych podobnych problemów.”;

5) uchyla się rozdział III;

6) art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

Informacje i sprawozdania roczne grup producentów, organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz sprawozdania roczne państw członkowskich

Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego grupy producentów utworzone zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów, międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów i grupy producentów przedstawiają wszelkie odpowiednie informacje konieczne do sporządzenia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891. Strukturę sprawozdania rocznego określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do uzyskania informacji dotyczących liczby członków, wielkości i wartości produkcji sprzedanej w przypadku tych organizacji producentów, które nie przedłożyły programów operacyjnych. Organizacje producentów i grupy producentów, o których mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zobowiązane są do podania liczby członków oraz wielkości i wartości produkcji sprzedanej.”;

7) art. 33 ust. 3 i 4 otrzymuje brzmienie:

„3. Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów:

a) ponosi ogólną odpowiedzialność za organizowanie kontroli w odniesieniu do działań w ramach programu operacyjnego zrealizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów i w odniesieniu do funduszu operacyjnego tego międzynarodowego zrzeszenia, a także za stosowanie kar administracyjnych w przypadku, gdy przeprowadzane kontrole wykazują, że zobowiązania nie zostały spełnione, oraz

b) zapewnia koordynację kontroli i płatności w odniesieniu do działań w ramach programów operacyjnych zrealizowanych poza terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia.

4. Działania w ramach programów operacyjnych muszą być zgodne z przepisami krajowymi i strategią krajową państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek o przyznanie pomocy zgodnie z art. 9 ust. 6 i 7.

Środki środowiskowe i fitosanitarne oraz środki zapobiegania kryzysom i środki zarządzania w sytuacjach kryzysowych podlegają przepisom państwa członkowskiego, w którym te środki i działania są faktycznie wdrażane.”;

8) art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Dodatkowa należność celna przywozowa, o której mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, może być stosowana w odniesieniu do produktów oraz w okresach wymienionych w załączniku VII do tego rozporządzenia. Dodatkową należność przywozową stosuje się, jeśli ilość dowolnych produktów wprowadzonych do obrotu w dowolnym okresie obowiązywania określonym w tym załączniku przekracza wielkość progową dla tego produktu, chyba że ten przywóz prawdopodobnie nie spowoduje zakłóceń na rynku Unii albo skutki dodatkowej należności przywozowej byłyby nieproporcjonalne do zamierzonego celu.”;

9) załączniki I oraz II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.