Artykuł 24

1. W przypadku obywateli państw trzecich, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c), zezwolenie na podróż zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 5 jest rozumiane jako decyzja wydana zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, wskazująca, że nie ma przesłanek faktycznych ani wynikających z takich przesłanek uzasadnionych podstaw, aby stwierdzić, że obecność danej osoby na terytorium państw członkowskich stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa lub wysokie ryzyko epidemiologiczne zgodnie z dyrektywą 2004/38/WE.

2. W przypadku gdy o zezwolenie na podróż ubiega się obywatel państwa trzeciego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. c), zastosowanie mają następujące przepisy szczególne:

a) wnioskodawca nie odpowiada na pytanie, o którym mowa w art. 17 ust. 4 lit. c);

b) wnioskodawca zwolniony jest z opłaty, o której mowa w art. 18.

3. Przetwarzając wniosek o zezwolenie na podróż obywatela państwa trzeciego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. c), system centralny ETIAS nie weryfikuje:

a) poprzez kwerendę w EES, o której mowa w art. 20 ust. 2 lit. g), czy wnioskodawca jest obecnie zgłoszony jako osoba przekraczająca dozwolony okres pobytu lub czy był w przeszłości zgłoszony jako osoba przekraczająca dozwolony okres pobytu;

b) czy wnioskodawca odpowiada osobie, której dane są zapisane w Eurodac, o czym mowa w art. 20 ust. 2 lit. k).

Nie mają zastosowania szczegółowe wskaźniki ryzyka oparte na ryzyku nielegalnej imigracji, określone na podstawie art. 33.

4. Nie odmawia się wydania zezwolenia na podróż z powodu ryzyka nielegalnej imigracji, o czym mowa w art. 37 ust. 1 lit. c).

5. Jeśli automatyczne przetwarzanie, na mocy art. 20, wygenerowało trafienie odpowiadające wpisowi do celów odmowy wjazdu i pobytu, o którym mowa w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (

17

), jednostka krajowa ETIAS weryfikuje, na jakiej podstawie wydano decyzję prowadzącą do dokonania wpisu w SIS. Jeśli podstawa ta wiąże się z ryzykiem nielegalnej imigracji, wpis ten nie jest brany pod uwagę przy przeprowadzaniu oceny wniosku. Jednostka krajowa ETIAS podejmuje działania zgodne z art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006.

6. Stosuje się również następujące przepisy:

a) w powiadomieniu określonym w art. 38 ust. 1 wnioskodawca otrzymuje informacje dotyczące faktu, że przy przekraczaniu granicy zewnętrznej musi on być w stanie udowodnić, że jest członkiem rodziny obywatela korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się, o czym mowa w art. 2 ust. 1 lit. c); informacje te obejmują także przypomnienie, że członek rodziny obywatela korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się posiadający zezwolenie na podróż ma prawo wjazdu jedynie wówczas, gdy temu członkowi rodziny towarzyszy lub dołącza do niego obywatel korzystający z prawa do swobodnego przemieszczania się;

b) wniesienie odwołania, o którym mowa w art. 37 ust. 3, odbywa się zgodnie z dyrektywą 2004/38/WE;

c) okres zatrzymywania pliku wniosku, o którym mowa w art. 54 ust. 1, wynosi:

(i) tyle samo co okres ważności zezwolenia na podróż;

(ii) pięć lat od ostatniej decyzji o odmowie wydania, unieważnieniu lub cofnięciu zezwolenia na podróż zgodnie z art. 37, 40 i 41. Jeżeli dane znajdujące się w rekordzie, pliku lub wpisie zarejestrowanym w jednym z systemów informacyjnych UE, w danych Europolu, w bazach danych Interpolu SLTD lub TDAWN, na liście ostrzegawczej ETIAS lub w regułach kontroli przesiewowej ETIAS i będące podstawą takiej decyzji zostaną usunięte przed upływem okresu pięciu lat, plik wniosku jest usuwany w ciągu siedmiu dni od daty usunięcia danych w rekordzie, pliku lub wpisie. W tym celu system centralny ETIAS regularnie i automatycznie sprawdza, czy nadal spełniane są warunki zatrzymywania tych plików wniosków, o których mowa w niniejszym punkcie. Jeżeli nie są już one spełniane, usuwa on automatycznie plik wniosku.

Aby ułatwić złożenie nowego wniosku po upływie okresu ważności zezwolenia na podróż ETIAS, plik wniosku może być przechowywany w systemie centralnym ETIAS przez dodatkowy okres nie dłuższy niż trzy lata od zakończenia okresu ważności zezwolenia na podróż i jedynie wówczas, gdy w wyniku zapytania o zgodę wnioskodawca dobrowolnie i wyraźnie wyraził zgodę za pomocą oświadczenia z podpisem elektronicznym. Zapytania o zgodę muszą być przedstawiane w sposób pozwalający wyraźnie odróżnić je od pozostałych kwestii, w zrozumiałej i łatwo dostępnej formie, oraz z użyciem jasnego i prostego języka, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2016/679.

Zgoda jest wymagana po przekazaniu informacji na podstawie art. 15 ust. 2. Automatycznie przekazywana informacja przypomina wnioskodawcy o celu zatrzymywania danych, zgodnie z informacjami, o których mowa w art. 71 lit. o).