Artykuł 40

1. Zezwolenie na podróż zostaje unieważnione, jeżeli okazuje się, że w momencie wydania tego zezwolenia nie były spełnione warunki jego wydania. Zezwolenie na podróż unieważnia się na podstawie jednej lub kilku przyczyn odmowy wydania zezwolenia na podróż, określonych w art. 37 ust. 1 i 2.

2. W przypadku gdy państwo członkowskie posiada dowody świadczące o tym, że warunki wydania zezwolenia na podróż nie były spełnione w momencie jego wydania, jednostka krajowa ETIAS tego państwa członkowskiego unieważnia to zezwolenie na podróż.

3. Osobie, której zezwolenie na podróż zostało unieważnione, przysługuje prawo do wniesienia odwołania. Postępowanie odwoławcze jest prowadzone w państwie członkowskim, które podjęło decyzję o unieważnieniu zezwolenia, zgodnie z prawem krajowym tego państwa członkowskiego. Jednostka krajowa ETIAS odpowiedzialnego państwa członkowskiego zapewnia wnioskodawcom informacje dotyczące postępowania odwoławczego. Informacje przekazywane są w jednym z języków urzędowych państw wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001, którego to państwa obywatelem jest wnioskodawca.

4. Uzasadnienie decyzji o unieważnieniu zezwolenia na podróż jest rejestrowane w pliku wniosku przez członka personelu, który przeprowadził ocenę ryzyka.