Artykuł 50

1. Państwa członkowskie wyznaczają organy, które są uprawnione do występowania o możliwość przeglądania danych zapisanych w systemie centralnym ETIAS w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie.

2. Każde państwo członkowskie wyznacza centralny punkt dostępu, który ma dostęp do systemu centralnego ETIAS. Centralny punkt dostępu weryfikuje, czy są spełnione warunki wystąpienia o uzyskanie dostępu do systemu centralnego ETIAS określone w art. 52.

Jeżeli zezwala na to prawo krajowe, wyznaczony organ i centralny punkt dostępu mogą stanowić część tej samej organizacji, lecz centralny punkt dostępu, wykonując swoje zadania na podstawie niniejszego rozporządzenia, działa w sposób całkowicie niezależny od wyznaczonych organów. Centralny punkt dostępu jest odrębny od wyznaczonych organów i nie może otrzymywać od nich poleceń odnośnie do wyniku weryfikacji, którą to weryfikację przeprowadza w sposób niezależny.

Państwa członkowskie mogą wyznaczyć więcej niż jeden centralny punkt dostępu, żeby odzwierciedlić swoje struktury organizacyjne i administracyjne zgodnie ze swoimi wymogami konstytucyjnymi lub innymi wymogami prawnymi.

Państwa członkowskie powiadamiają agencję eu-LISA i Komisję o wyznaczonych przez siebie organach i centralnych punktach dostępu i mogą w dowolnym czasie zmienić lub zastąpić te powiadomienia.

3. Na szczeblu krajowym każde państwo członkowskie prowadzi wykaz jednostek operacyjnych w wyznaczonych organach, które to jednostki są upoważnione do występowania o możliwość przeglądania danych przechowywanych w systemie centralnym ETIAS za pośrednictwem centralnych punktów dostępu.

4. Jedynie należycie upoważniony personel centralnych punktów dostępu jest uprawniony do uzyskania dostępu do systemu centralnego ETIAS zgodnie z art. 51 i 52.