Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226
Rozdział X — PROCEDURA I WARUNKI DOSTĘPU DO SYSTEMU CENTRALNEGO ETIAS DO CELÓW OCHRONY PORZĄDKU PUBLICZNEGO
Artykuł 53
W mocyProcedura i warunki dostępu Europolu do danych zapisanych w systemie centralnym ETIAS
1. Do celów art. 1 ust. 2 Europol może wystąpić o możliwość przeglądania danych przechowywanych w systemie centralnym ETIAS i złożyć do jednostki centralnej ETIAS umotywowany wniosek elektroniczny o możliwość przeglądania konkretnego zbioru danych przechowywanych w systemie centralnym ETIAS. Jeżeli występuje się o możliwość przeglądania danych, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. i) oraz art. 17 ust. 4 lit. a)–c), umotywowany wniosek elektroniczny zawiera uzasadnienie konieczności przeglądania tych konkretnych danych.
1a. W przypadku gdy Europol dokonał zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) 2019/817, może on uzyskać dostęp do plików wniosków przechowywanych w systemie centralnym ETIAS zgodnie z niniejszym artykułem w celu sprawdzenia danych, jeśli z uzyskanej odpowiedzi, o której mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/817, wynika, że dane te są przechowywane w plikach wniosków przechowywanych w systemie centralnym ETIAS.
2. Umotywowany wniosek zawiera dowody świadczące o spełnieniu wszystkich następujących warunków:
a) przeglądanie danych jest niezbędne do wsparcia i wzmocnienia działań państw członkowskich w zakresie zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom wchodzącym w zakres mandatu Europolu, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie;
b) przeglądanie danych jest w danej sprawie niezbędne i proporcjonalne;
c) przeglądanie danych ogranicza się do wyszukiwania według danych, o których mowa w art. 52 ust. 2 w połączeniu z danymi wymienionymi w art. 52 ust. 2 można połączyć z danymi wymienionymi w art. 52 ust. 3, jeżeli jest to konieczne
d) istnieją dowody lub uzasadnione podstawy, aby uznać, że przeglądanie danych przyczyni się do zapobiegania przedmiotowym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych, w szczególności jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że osoba podejrzana o popełnienie przestępstwa terrorystycznego lub innego poważnego przestępstwa, jego sprawca lub ofiara należą do jednej z kategorii osób podróżujących objętych niniejszym rozporządzeniem.
3. Wnioski Europolu o możliwość przeglądania danych przechowywanych w systemie centralnym ETIAS podlegają uprzedniej weryfikacji przez wyspecjalizowaną jednostkę należycie upoważnionych funkcjonariuszy Europolu, która efektywnie i terminowo bada, czy dany wniosek spełnia wszystkie warunki wymienione w ust. 2.
4. Przeprowadzanie kwerendy w systemie centralnym ETIAS, w przypadku gdy dane zapisane w pliku wniosku wywołają trafienie, daje dostęp do przechowywanych danych, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. a)–g) oraz j)–m), a także do dodanych do pliku wniosku danych dotyczących wydania, odmowy wydania, unieważnienia lub cofnięcia zezwolenia na podróż zgodnie z art. 39 i 43. Dostępu do danych, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. i) oraz art. 17 ust. 4 lit. a)–c), dodanych do pliku wniosku, udziela się tylko wtedy, gdy o przeglądanie tych danych wyraźnie wystąpił Europol. Przeprowadzanie kwerendy w systemie centralnym ETIAS nie daje dostępu do danych dotyczących wykształcenia, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. h).
5. W momencie, gdy wyspecjalizowana jednostka z należycie upoważnionymi funkcjonariuszami Europolu zatwierdziła wniosek, jednostka centralna ETIAS realizuje wniosek o możliwość przeglądania danych przechowywanych w systemie centralnym ETIAS i przekazuje Europolowi żądane dane w taki sposób, aby nie zostało naruszone bezpieczeństwo tych danych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.