Artykuł 22a

1. Komunikacja między właściwymi organami krajowymi a Eurojustem na podstawie niniejszego rozporządzenia odbywa się za pośrednictwem zdecentralizowanego systemu informatycznego. Zautomatyzowany system zarządzania sprawami, o którym mowa w art. 23, jest podłączony do sieci systemów informatycznych i interoperacyjnych punktów dostępu e-CODEX, za których działanie i za zarządzanie którymi odpowiadają indywidualnie poszczególne państwa członkowskie i Eurojust, która to sieć umożliwia bezpieczną i niezawodną transgraniczną wymianę informacji (zwany dalej „zdecentralizowanym systemem informatycznym”).

2. W przypadku gdy wymiana informacji zgodnie z ust. 1 nie jest możliwa ze względu na niedostępność zdecentralizowanego systemu informatycznego lub ze względu na wystąpienie wyjątkowych okoliczności, odbywa się ona z wykorzystaniem najszybszych i najbardziej odpowiednich środków alternatywnych. Państwa członkowskie i Eurojust zapewniają, aby alternatywne środki komunikacji były niezawodne i zapewniały równoważny poziom bezpieczeństwa i ochrony danych.

3. Właściwe organy krajowe przekazują Eurojustowi informacje z rejestrów krajowych, o których to informacjach mowa w art. 21 i 21a niniejszego rozporządzenia, w sposób półautomatyczny i ustrukturyzowany. Warunki takiego przekazywania określa Komisja, w porozumieniu z Eurojustem, w drodze aktu wykonawczego, zgodnie z art. 22b niniejszego rozporządzenia. W szczególności taki akt wykonawczy określi format danych przekazywanych na podstawie załącznika III lit. d) do niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne standardy techniczne w odniesieniu do przekazywania takich danych, a także określi cyfrowe standardy proceduralne zdefiniowane w art. 3 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/850 (

4

).

4. Komisja powinna być odpowiedzialna za tworzenie, utrzymanie i rozwój oprogramowania wzorcowego, o korzystaniu którego jako ich system back-end państwa członkowskie i Eurojust mogą zdecydować. To oprogramowanie wzorcowe powinno mieć strukturę modułową, co oznacza, że powinno być oprogramowaniem pakietowym dostarczanym niezależnie od elementów systemu e-CODEX niezbędnych do podłączenia tego oprogramowania do zdecentralizowanego systemu informatycznego. Dzięki tej strukturze państwa członkowskie powinny mieć możliwość wykorzystywania lub usprawnienia swoich istniejących krajowych infrastruktur komunikacji sądowej na potrzeby zastosowań transgranicznych, a Eurojust – podłączenia swojego zautomatyzowanego systemu zarządzania sprawami do zdecentralizowanego systemu informatycznego.

5. Komisja bezpłatnie udostępnia, utrzymuje i wspiera oprogramowanie wzorcowe. Utworzenie, utrzymanie i rozwój oprogramowania wzorcowego finansowane są z budżetu ogólnego Unii.

6. Państwa członkowskie i Eurojust pokrywają przypadające na nie koszty ustanowienia i obsługi wyznaczonego punktu dostępu e-CODEX zdefiniowanego w art. 3 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2022/850 oraz koszty ustanowienia i dostosowania swoich systemów informatycznych w celu zapewnienia ich interoperacyjności z punktami dostępu.