Artykuł 3

1. Eurojust jest właściwy w sprawach dotyczących form poważnej przestępczości, które wymienione są w załączniku I. Jednakże od daty podjęcia przez Prokuraturę Europejską zadań związanych z prowadzeniem postępowań przygotowawczych oraz z wnoszeniem i popieraniem oskarżeń zgodnie z art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/1939 Eurojust nie będzie wykonywać swojej właściwości w sprawach dotyczących przestępstw, w przypadku których Prokuratura Europejska wykonuje swoją właściwość, z wyjątkiem spraw dotyczących również państw członkowskich, które nie uczestniczą we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej, a także na wniosek tych państw członkowskich lub na wniosek Prokuratury Europejskiej.

2. Eurojust wykonuje swoją właściwość w sprawach dotyczących przestępstw mających wpływ na interesy finansowe Unii w przypadkach dotyczących państw członkowskich uczestniczących we wzmocnionej współpracy dotyczącej ustanowienia Prokuratury Europejskiej, w odniesieniu do których Prokuratura Europejska nie jest jednak właściwa lub podejmuje decyzję o niewykonywaniu swojej właściwości.

Eurojust, Prokuratura Europejska i zainteresowane państwa członkowskie konsultują się i współpracują ze sobą w celu ułatwienia Eurojustowi wykonywania jego właściwości wynikającej z niniejszego ustępu. Praktyczne szczegóły wykonywania przez Eurojust właściwości zgodnie z niniejszym ustępem są regulowane uzgodnieniem roboczym, o którym mowa w art. 47 ust. 3.

3. W odniesieniu do form przestępczości innych niż wymienione w załączniku I Eurojust może ponadto, zgodnie ze swoimi zadaniami, udzielać pomocy w postępowaniach przygotowawczych oraz wnoszeniu i popieraniu oskarżeń w sprawach tego rodzaju przestępczości, na wniosek właściwego organu danego państwa członkowskiego.

4. Eurojust jest właściwy w sprawach dotyczących przestępstw powiązanych z przestępstwami wymienionymi w załączniku I. Za przestępstwa powiązane uważa się następujące kategorie przestępstw:

a) przestępstwa mające służyć uzyskaniu środków do popełniania poważnych przestępstw wymienionych w załączniku I;

b) przestępstwa mające ułatwić lub umożliwić popełnienie poważnych przestępstw wymienionych w załączniku I;

c) przestępstwa popełnione w celu uniknięcia kary za popełnienie poważnych przestępstw wymienionych w załączniku I.

5. Eurojust może także udzielać pomocy w postępowaniach przygotowawczych oraz wnoszeniu i popieraniu oskarżeń w sprawach dotyczących tylko państwa członkowskiego i państwa trzeciego lub państwa członkowskiego i organizacji międzynarodowej, o ile z przedmiotowym państwem trzecim lub przedmiotową organizacją międzynarodową została zawarta umowa o współpracy lub porozumienie ustanawiające współpracę na podstawie art. 52 lub o ile w konkretnym przypadku istnieją szczególne powody do udzielenia takiej pomocy.

Decyzja o tym, czy i w jaki sposób państwa członkowskie udzielają pomocy sądowej państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej, pozostaje wyłącznie w gestii właściwego organu zainteresowanego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem mającego zastosowanie prawa krajowego, unijnego lub międzynarodowego.

6. Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego albo Komisji, Eurojust może także udzielać pomocy w postępowaniach przygotowawczych oraz wnoszeniu i popieraniu oskarżeń w sprawach dotyczących tylko tego państwa członkowskiego, lecz mających następstwa na poziomie Unii. Przed podjęciem działania na wniosek Komisji Eurojust zasięga stosownej opinii właściwego organu zainteresowanego państwa członkowskiego.

Właściwy organ może w terminie określonym przez Eurojust sprzeciwić się wykonaniu wniosku przez Eurojust, uzasadniając w każdym przypadku swoje stanowisko.