Artykuł 3

1. Instytucje kredytowe dokonują na potrzeby art. 178 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oceny istotności przeterminowanych zobowiązań kredytowych względem progu obejmującego następujące dwie składowe:

a) limit sumy wszystkich przeterminowanych kwot należnych od dłużnika na rzecz danej instytucji kredytowej, jej jednostki dominującej lub którejkolwiek z jej jednostek zależnych (zwany dalej „przeterminowanym zobowiązaniem kredytowym”), wynoszący:

(i) dla ekspozycji detalicznych – do 100 euro;

(ii) dla ekspozycji innych niż detaliczne – do 500 euro; oraz

b) limit kwoty przeterminowanego zobowiązania kredytowego w relacji do całkowitej kwoty wszystkich bilansowych ekspozycji danej instytucji kredytowej, jej jednostki dominującej lub którejkolwiek z jej jednostek zależnych względem takiego dłużnika, z wyłączeniem ekspozycji kapitałowych, wynoszący 1 %.

2. W przypadku instytucji kredytowych stosujących definicję niewykonania zobowiązania określoną w lit. a) i b) pierwszego akapitu art. 178 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dla ekspozycji detalicznych na poziomie poszczególnych instrumentów kredytowych próg określony w ust. 1 ma zastosowanie na poziomie poszczególnych instrumentów kredytowych udzielonych dłużnikowi przez daną instytucję kredytową, jej jednostkę dominującą lub którąkolwiek z jej jednostek zależnych.

3. Przyjmuje się, że doszło do niewykonania zobowiązania, jeżeli obydwa limity wskazane w lit. a) i b) w ust. 1 są przekroczone przez okres dłuższy niż kolejnych 90 dni.