Artykuł 29

1. W celu świadczenia wsparcia finansowego w ramach niniejszego tytułu, współpraca między Unią a państwami AKP i KTZ może mieć formę, między innymi:

a) uzgodnień trójstronnych, na mocy których Unia koordynuje wspólnie z dowolnym państwem trzecim swoją pomoc na rzecz danego państwa AKP, KTZ lub regionu;

b) środków współpracy administracyjnej, takich jak partnerstwo między instytucjami publicznymi, organami lokalnymi, krajowymi organami publicznymi lub podmiotami prawa prywatnego, którym powierzono zadania użyteczności publicznej danego państwa członkowskiego lub regionu najbardziej oddalonego, a takimi instytucjami, organami lub podmiotami państwa AKP lub KTZ lub ich regionu, a także środków współpracy z udziałem ekspertów z sektora publicznego oddelegowanych przez państwa członkowskie lub ich władze regionalne i lokalne;

c) fachowych instrumentów służących ukierunkowanemu tworzeniu zdolności w państwie AKP lub KTZ lub ich regionie oraz zapewnianiu państwu AKP lub KTZ lub ich regionowi krótkoterminowej technicznej pomocy i doradztwa, a także wsparcia dla centrów wiedzy i centrów doskonałości, działających zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, w zakresie zarządzania sektorem publicznym i reformy tego sektora;

d) udziału w kosztach koniecznych do zawiązania partnerstwa publiczno-prywatnego i administrowania nim;

e) programów wspierania polityki sektorowej, w ramach których Unia udziela wsparcia na program sektorowy danego państwa AKP lub KTZ;

f) dotacji na spłatę odsetek.

2. Oprócz rodzajów finansowania przewidzianych w art. 30–37, pomoc finansowa może być również świadczona poprzez:

a) redukcję zadłużenia na mocy programów redukcji zadłużenia uzgodnionych na poziomie międzynarodowym;

b) w wyjątkowych przypadkach – sektorowe i ogólne programy przywozowe, które mogą mieć formę:

(i) sektorowych programów przywozu towarów,

(ii) sektorowych programów przywozowych zapewniających walutę obcą na finansowanie przywozu dla danego sektora, lub

(iii) ogólnych programów przywozowych zapewniających walutę obcą na finansowanie przywozu ogólnego, obejmującego szeroką gamę produktów.

3. Pomoc finansowa może być również zapewniana poprzez wkład na rzecz funduszy międzynarodowych, regionalnych lub krajowych, takich jak te ustanowione lub zarządzane przez EBI, państwa członkowskie lub przez państwa AKP lub KTZ i regiony lub przez organizacje międzynarodowe, w celu przyciągnięcia wspólnego finansowania od szeregu darczyńców, lub na rzecz funduszy ustanowionych przez jednego lub wielu darczyńców w celu wspólnej realizacji projektów.

W odpowiednich przypadkach wspierany będzie wzajemny dostęp instytucji finansowych Unii do instrumentów finansowych utworzonych przez inne organizacje.

4. Działania finansowane w ramach 11. EFR mogą być realizowane z wykorzystaniem współfinansowania równoległego lub wspólnego.

W przypadku współfinansowania równoległego działanie dzieli się na szereg wyraźnie identyfikowalnych elementów, które są osobno finansowane przez poszczególnych partnerów, przekazujących współfinansowanie w sposób umożliwiający każdorazowo określenie końcowego przeznaczenia środków.

W przypadku współfinansowania wspólnego całkowity koszt działania dzieli się pomiędzy poszczególnych partnerów współfinansujących, a zasoby trafiają do jednej puli w sposób uniemożliwiający stwierdzenie źródła finansowania poszczególnych zadań wykonywanych w ramach danego działania.

5. Realizując wsparcie na rzecz przemian i reform w państwach AKP oraz KTZ Unia wykorzystuje doświadczenia państw członkowskich oraz zdobytą w ten sposób wiedzę, a także dzieli się nimi.