Artykuł 6

1. W swym orientacyjnym wkładzie krajowym w poprawę efektywności energetycznej do 2030 r. i na ostatni rok okresu objętego kolejnymi krajowymi planami zgodnie z art. 4 lit. b) pkt 1 niniejszego rozporządzenia, każde państwo członkowskie bierze pod uwagę, że zgodnie z art. 3 dyrektywy 2012/27/UE, zużycie energii w Unii w 2020 r. nie może być większe niż 1 483 Mtoe energii pierwotnej lub 1 086 Mtoe energii końcowej, a zużycie energii w Unii w 2030 r. nie może być większe niż 1 128 Mtoe energii pierwotnej lub 846 Mtoe energii końcowej.

Dodatkowo każde państwo członkowskie uwzględnia:

a) środki przewidziane w dyrektywie 2012/27/UE;

b) inne środki wspierania efektywności energetycznej w tym państwie członkowskim i na poziomie Unii.

2. W swym wkładzie, o którym mowa w ust. 1, każde państwo członkowskie może uwzględnić okoliczności krajowe wpływające na zużycie energii pierwotnej i końcowej, np.:

a) dodatkowy potencjał oszczędności energii racjonalnych pod względem kosztów;

b) kształtowanie się produktu krajowego brutto i stosowne prognozy;

c) zmiany w imporcie i eksporcie energii;

d) zmiany w koszyku energetycznym oraz rozwój wychwytywania i składowania dwutlenku węgla; oraz

e) wcześniejsze działania.

W odniesieniu do akapitu pierwszego każde państwo członkowskie podaje w zintegrowanym krajowym planie w dziedzinie energii i klimatu, czy uwzględniło któreś spośród odpowiednich okoliczności mających wpływ na zużycie energii pierwotnej i końcowej.