Załącznik VIII

1. DEFINICJE POZIOMÓW DOKŁADNOŚCI DLA METODYKI OPARTEJ NA POMIARACH

Metodykę opartą na pomiarach zatwierdza się odpowiednio do poziomów dokładności o wartościach maksymalnej dopuszczalnej niepewności dotyczącej średnich rocznych wielkości godzinowych emisji obliczonych z zastosowaniem równania 2 przedstawionego w sekcji 3 niniejszego załącznika.

Tabela 1

Poziomy dokładności dla systemów ciągłych pomiarów emisji (maksymalna dopuszczalna niepewność dla każdego poziomu dokładności)

W przypadku CO2 należy zastosować niepewność do całkowitej zmierzonej ilości CO2. W przypadku określania frakcji biomasy przy zastosowaniu metodyki opartej na pomiarach do frakcji biomasy stosuje się taką samą definicję poziomu dokładności jak w przypadku CO2.

Poziom 1

Poziom 2

Poziom 3

Poziom 4

Źródła emisji CO2

± 10 %

± 7,5 %

± 5 %

± 2,5 %

Źródła emisji N2O

± 10 %

± 7,5 %

± 5 %

n.d.

CO2 przeniesiony

± 10 %

± 7,5 %

± 5 %

± 2,5 %

2. WYMOGI DOTYCZĄCE MINIMALNEGO POZIOMU DOKŁADNOŚCI DLA INSTALACJI KATEGORII A

Tabela 2

Minimalne poziomy dokładności, które mają być stosowane w odniesieniu do instalacji kategorii A w odniesieniu do metodyki opartej na pomiarach zgodnie z art. 41 ust. 1 lit. a)

Gaz cieplarniany

Minimalny wymagany poziom dokładności

CO2

2

N2O

2

3. WYZNACZANIE ILOŚCI GAZÓW CIEPLARNIANYCH Z ZASTOSOWANIEM METODYKI OPARTEJ NA POMIARACH

Równanie nr 1: Obliczanie wielkości rocznych emisji zgodnie z art. 43 ust. 1:

Równanie nr 2: Wyznaczanie średnich wielkości godzinowych emisji:

Równanie nr 2a: Wyznaczanie średnich stężeń godzinowych gazów cieplarnianych do celów sprawozdawczości zgodnie z załącznikiem X sekcja 1 pkt 9 lit. b):

Równanie nr 2b: Wyznaczanie średnich stężeń godzinowych przepływu spalin do celów sprawozdawczości zgodnie z załącznikiem X sekcja 1 pkt 9 lit. b):

Równanie nr 2c: Obliczanie wielkości rocznych emisji do celów rocznego raportu na temat wielkości emisji zgodnie z załącznikiem X sekcja 1 pkt 9 lit. b):

W równaniach 1–2c stosuje się następujące skróty:

Wskaźnik i odnosi się do pojedynczej godziny pracy. Jeżeli podmiot stosuje krótsze okresy odniesienia zgodnie z art. 44 ust. 1, wówczas ten okres odniesienia stosuje się zamiast godzin na potrzeby tych obliczeń.

GHG Emcałk.

= całkowita roczna wielkość emisji gazów cieplarnianych w tonach

GHG stężeniegodz., i

= godzinowe stężenia emisji gazów cieplarnianych w g/Nm3 w przepływie spalin mierzone podczas pracy w odniesieniu do godziny i;

Vgodz., i

= objętość spalin w Nm3 na godzinę i (tj. zintegrowany przepływ w ciągu godziny lub w krótszym okresie odniesienia);

GHG Emśrednie

= średnia roczna wielkość godzinowa emisji w kg/h ze źródła;

HoursOp = łączna liczba godzin, w których stosowana jest metodyka oparta na pomiarach, w tym godziny, w odniesieniu do których dane zostały zastąpione zgodnie z art. 45 ust. 2–4;

GHG stężśrednie

= średnie roczne stężenie godzinowe gazów cieplarnianych w g/Nm3;

Przepływśredni

= średni roczny przepływ spalin w Nm3/h.

4. OBLICZANIE STĘŻENIA Z WYKORZYSTANIEM POŚREDNICH POMIARÓW STĘŻENIA

Równanie nr 3: Obliczanie stężenia

5. ZASTĘPOWANIE BRAKUJĄCYCH DANYCH DOTYCZĄCYCH STĘŻENIA W METODYCE OPARTEJ NA POMIARACH

Równanie nr 4: Zastępowanie brakujących danych dotyczących stężenia w metodyce opartej na pomiarach

gdzie:

= średnia arytmetyczna stężenia określonego parametru w całym okresie sprawozdawczym lub, jeśli utracie danych towarzyszyły szczególne okoliczności, odpowiedni okres odzwierciedlający takie szczególne okoliczności;

σ

C_

= najlepsze oszacowanie odchylenia standardowego stężenia określonego parametru w całym okresie sprawozdawczym lub, jeśli utracie danych towarzyszyły szczególne okoliczności, odpowiedni okres odzwierciedlający takie szczególne okoliczności.