Artykuł 1

W decyzji ramowej 2009/315/WSiSW wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszej decyzji ramowej:

a) określa się warunki, zgodnie z którymi skazujące państwo członkowskie dzieli się informacjami dotyczącymi wyroków skazujących z innymi państwami członkowskimi;

b) określa się obowiązki spoczywające na skazującym państwie członkowskim i na państwie członkowskim, którego obywatelem jest osoba skazana (zwanym dalej »państwem członkowskim, którego obywatelem jest dana osoba«) oraz metody, które należy stosować, odpowiadając na wniosek o udzielenie informacji pochodzących z rejestrów karnych;

c) ustanawia się zdecentralizowany system informatyczny służący wymianie informacji dotyczących wyroków skazujących, oparty na bazach danych rejestrów karnych poszczególnych państw członkowskich, tj. europejski system przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS).”;

2) w art. 2 dodaje się litery w brzmieniu:

„d)

»skazujące państwo członkowskie« oznacza państwo członkowskie, w którym wydano wyrok skazujący;

e) »obywatel państwa trzeciego« oznacza osobę niebędącą obywatelem Unii w rozumieniu art. 20 ust. 1 TFUE, osobę, która jest bezpaństwowcem lub osobę, której obywatelstwo jest nieznane;

f) »dane daktyloskopijne« oznaczają dane odnoszące się do odcisków wszystkich palców danej osoby w formie odbitek płaskich i przetoczonych;

g) »wizerunek twarzy« oznacza cyfrowy wizerunek twarzy danej osoby;

h) »oprogramowanie wzorcowe ECRIS« oznacza oprogramowanie opracowane przez Komisję i udostępnione państwom członkowskim do celów wymiany informacji z rejestrów karnych za pośrednictwem ECRIS.”;

3) art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Każde skazujące państwo członkowskie podejmuje wszelkie środki konieczne do zapewnienia, by wyrokom skazującym wydanym na jego terytorium towarzyszyły informacje dotyczące obywatelstwa lub obywatelstw osoby skazanej, jeżeli jest ona obywatelem innego państwa członkowskiego lub obywatelem państwa trzeciego. W przypadku gdy obywatelstwo osoby skazane nie jest znane albo gdy jest ona bezpaństwowcem, należy to odnotować w rejestrze karnym.”;

4) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku gdy obywatel jednego państwa członkowskiego zwraca się z wnioskiem do organu centralnego innego państwa członkowskiego o udzielenie mu informacji zawartych w rejestrze karnym na jego temat, organ ten składa wniosek do organu centralnego państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, o przekazanie informacji i związanych z nimi danych pochodzących z rejestru karnego oraz uwzględnia takie informacje i związane z nimi dane w wypisie przekazywanym danej osobie.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. W przypadku gdy obywatel państwa trzeciego zwraca się z wnioskiem do organu centralnego państwa członkowskiego o udzielenie mu informacji zawartych w rejestrze karnym na jego temat, organ ten składa wniosek wyłącznie do tych organów centralnych państw członkowskich, które posiadają informacje zawarte w rejestrach karnych na temat tej osoby, o przekazanie informacji i związanych z nimi danych pochodzących z rejestrów karnych oraz uwzględnia takie informacje i związane z nimi dane w wypisie przekazywanym danej osobie.”;

5) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. W przypadku złożenia na podstawie art. 6 do organu centralnego państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, którego obywatelem jest dana osoba, wniosku o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego dotyczących wyroków skazujących wydanych wobec obywatela państwa członkowskiego, państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, przekazuje takie informacje w takim samym zakresie, jaki przewidziano w art. 13 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych.”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. W przypadku złożenia na podstawie art. 6 wniosku o udzielenie do celów postępowania karnego informacji pochodzących z rejestru karnego dotyczących wyroków skazujących wydanych wobec obywatela państwa trzeciego państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, przekazuje informacje o wszelkich wyrokach skazujących wydanych w państwie członkowskim, do którego skierowano wniosek, i wpisanych do rejestru karnego oraz o wszelkich wyrokach skazujących, które zostały wydane w państwach trzecich, a następnie przekazane temu państwu i wpisane do rejestru karnego.

W przypadku złożenia wniosku o udzielenie takich informacji do celów innych niż postępowanie karne stosuje się odpowiednio ust. 2 niniejszego artykułu.”;

6) art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Odpowiedzi na wnioski, o których mowa w art. 6 ust. 2, 3 i 3a, udziela się w terminie dwudziestu dni roboczych od daty otrzymania wniosku.”;

7) w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wyrazy „art. 7 ust. 1 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 7 ust. 1, 4 i 4a”;

b) w ust. 2 wyrazy „art. 7 ust. 2 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 7 ust. 2, 4 i 4a”;

c) w ust. 3 wyrazy „art. 7 ust. 1, 2 i 4” zastępuje się wyrazami „art. 7 ust. 1, 2, 4 i 4a”;

8) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 akapit pierwszy lit. c) dodaje się podpunkt w brzmieniu:

„(iv)

wizerunek twarzy.”;

b) ust. 3–7 otrzymują brzmienie:

„3. Organy centralne państw członkowskich przekazują drogą elektroniczną za pośrednictwem ECRIS oraz przy zastosowaniu znormalizowanego formatu zgodnie z normami określonymi w aktach wykonawczych następujące informacje:

a) informacje, o których mowa w art. 4;

b) wnioski, o których mowa w art. 6;

c) odpowiedzi, o których mowa w art. 7; oraz

d) inne istotne informacje.

4. Jeżeli sposób przekazywania informacji, o którym mowa w ust. 3, jest niedostępny, organy centralne państw członkowskich przekazują, uwzględniając bezpieczeństwo tego procesu, wszystkie informacje, o których mowa w ust. 3, wykorzystując do tego celu wszelkie środki pozwalające na wytworzenie pisemnego potwierdzenia i umożliwiające organowi centralnemu państwa członkowskiego otrzymującego informacje stwierdzenie autentyczności tych informacji.

Jeżeli sposób przekazywania informacji, o którym mowa w ust. 3, jest niedostępny przez długi czas, dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję.

5. Każde państwo członkowskie dokonuje dostosowań technicznych niezbędnych do stosowania przez nie znormalizowanego formatu w celu przekazywania innym państwom członkowskim wszelkich informacji, o których mowa w ust. 3, drogą elektroniczną za pośrednictwem ECRIS. Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję o dacie, od której będzie w stanie przekazywać informacje w taki sposób.”;

9) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 11a

Europejski system przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS)

1. W celu prowadzenia wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych drogą elektroniczną zgodnie z niniejszą decyzją ramową ustanawia się zdecentralizowany system informatyczny oparty na bazach danych rejestrów karnych poszczególnych państw członkowskich, tj. europejski system przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS). System ten składa się z następujących elementów:

a) oprogramowanie wzorcowe ECRIS;

b) wspólna infrastruktura komunikacyjna między organami centralnymi zapewniająca szyfrowaną sieć.

W celu zapewnienia poufności i integralności informacji z rejestrów karnych przekazywanych innym państwom członkowskim wykorzystuje się odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, z uwzględnieniem stanu wiedzy technicznej, kosztów wdrożenia i ryzyka wiążącego się z przetwarzaniem informacji.

2. Wszystkie dane z rejestrów karnych są przechowywane wyłącznie w bazach danych prowadzonych przez państwa członkowskie.

3. Organy centralne państw członkowskich nie mogą mieć bezpośredniego dostępu do baz danych rejestrów karnych innych państw członkowskich.

4. Odpowiedzialność za obsługę oprogramowania wzorcowego ECRIS i baz danych służących do przechowywania, wysyłania i odbierania informacji pochodzących z rejestrów karnych spoczywa na danym państwie członkowskim. Państwa członkowskie wspiera Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 (*1), zgodnie z jej zadaniami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/816 (*2).

5. Odpowiedzialność za obsługę wspólnej infrastruktury komunikacyjnej spoczywa na Komisji. Infrastruktura ta musi spełniać niezbędne wymogi w zakresie bezpieczeństwa oraz w pełni odpowiadać potrzebom ECRIS.

6. eu-LISA zapewnia, rozwija i utrzymuje oprogramowanie wzorcowe ECRIS,

7. Każde państwo członkowskie ponosi własne koszty wynikające z wdrożenia, użytkowania i utrzymywania swojej bazy danych rejestru karnego oraz zarządzania tą bazą danych, a także instalacji i użytkowania oprogramowania wzorcowego ECRIS.

Komisja ponosi koszty wynikające z wdrożenia, użytkowania, utrzymywania i dalszego rozwijania wspólnej infrastruktury komunikacyjnej oraz zarządzania nią.

8. Państwa członkowskie, które korzystają ze swojego krajowego oprogramowania ECRIS zgodnie z art. 4 ust. 4–8 rozporządzenia (UE) 2019/816 mogą nadal korzystać ze swojego krajowego oprogramowania ECRIS zamiast oprogramowania wzorcowego ECRIS, o ile spełnione są wszystkie warunki określone w tych ustępach.