Artykuł 1

1. Niniejsza dyrektywa ustanawia:

a) środki ułatwiające właściwym organom dostęp do informacji finansowych i informacji o rachunkach bankowych oraz korzystanie z tych informacji w celu zapobiegania poważnym przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie lub ich ścigania;

b) środki, które mają ułatwiać jednostkom analityki finansowej (FIU) dostęp do informacji z zakresu egzekwowania prawa do celów zapobiegania praniu pieniędzy, powiązanym z nim przestępstwom bazowym i finansowaniu terroryzmu oraz zwalczania tych przestępstw, a także środki mające ułatwiać współpracę między FIU; oraz

c) środki techniczne ułatwiające właściwym organom wykorzystywanie rekordów transakcji do celów zapobiegania poważnym przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie lub ich ścigania.

2. Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla:

a) dyrektywy (UE) 2015/849 oraz powiązanych przepisów prawa krajowego, w tym dla statusu organizacyjnego jednostek analityki finansowej nadanego im zgodnie z prawem krajowym, a także ich niezależności operacyjnej i autonomii;

b) kanałów wymiany informacji między właściwymi organami lub uprawnień właściwych organów na mocy prawa Unii lub prawa krajowego do uzyskiwania informacji od podmiotów zobowiązanych;

c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794;

d) zobowiązań wynikających z instrumentów Unii w dziedzinie wzajemnej pomocy prawnej lub wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych oraz z decyzji ramowej 2006/960/WSiSW;

e) procedur przewidzianych w prawie krajowym, w ramach których organy właściwe w zakresie zapobiegania poważnym przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie lub ich ścigania mogą wymagać od instytucji finansowych i instytucji kredytowych przekazywania rekordów transakcji, w tym terminów przekazywania rekordów transakcji.