Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE
Sekcja 1 — Kompetencje i obowiązki państwa członkowskiego pochodzenia
Artykuł 13
W mocyWspółpraca między właściwymi organami różnych państw członkowskich
1. Właściwe organy różnych państw członkowskich ściśle współpracują w celu wykonywania swoich obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i z rozporządzenia (UE) 2019/2033, w szczególności niezwłocznie wymieniając się informacjami na temat firm inwestycyjnych, w tym:
a) informacjami na temat struktury zarządzania i własności w firmie inwestycyjnej;
b) informacjami na temat spełniania wymogów w zakresie funduszy własnych przez firmę inwestycyjną;
c) informacjami na temat spełniania wymogów dotyczących ryzyka koncentracji i wymogów dotyczących płynności firmy inwestycyjnej;
d) informacjami na temat procedur administracyjnych i księgowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej w firmie inwestycyjnej;
e) wszelkich innych istotnych czynników, które mogą wpływać na ryzyko stwarzane przez firmę inwestycyjną.
2. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia natychmiast przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszelkie informacje i ustalenia dotyczące potencjalnych problemów oraz ryzyka stwarzanego przez firmę inwestycyjną, wykrytych w ramach nadzoru nad działalnością firmy inwestycyjnej, które zagrażają ochronie klientów lub stabilności systemu finansowego w przyjmującym państwie członkowskim.
3. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia działają na podstawie informacji przekazanych przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, podejmując wszelkie niezbędne środki, aby uniknąć potencjalnych problemów i ryzyka, o których mowa w ust. 2, lub im zaradzić. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia szczegółowo wyjaśniają, na wniosek, właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego sposób, w jaki uwzględniły informacje i ustalenia przekazane przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego.
4. W przypadku gdy po przekazaniu informacji i ustaleń, o których mowa w ust. 2, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego uznają, że właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia nie podjęły niezbędnych środków, o których mowa w ust. 3, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą, po poinformowaniu właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia, EUNB i ESMA, podjąć odpowiednie środki, aby chronić klientów, na rzecz których świadczone są usługi, lub aby chronić stabilność systemu finansowego.
Właściwe organy mogą kierować do EUNB sprawy, w których wniosek o współpracę, w szczególności wniosek dotyczący wymiany informacji, został odrzucony, lub gdy w rozsądnym terminie nie podjęto w sprawie tego wniosku żadnych działań. W odniesieniu do takich spraw, EUNB może, bez uszczerbku dla art. 258 TFUE, podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. EUNB może też z własnej inicjatywy, zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia, wspierać właściwe organy w wypracowaniu porozumienia w sprawie wymiany informacji na mocy niniejszego artykułu.
5. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, które nie zgadzają się ze środkami podjętymi przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, mogą skierować sprawę do EUNB, który podejmuje działania zgodnie z procedurą określoną w art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. W przypadku podjęcia działań przez EUNB zgodnie z tym artykułem, przyjmuje on decyzję w terminie jednego miesiąca.
6. Do celów oceny spełnienia warunku, o którym mowa w art. 23 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/2033, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia firmy inwestycyjnej może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia członka rozliczającego o przekazanie informacji dotyczących modelu i parametrów dotyczących depozytu zabezpieczającego, wykorzystywanych do obliczania wymogu dotyczącego tego depozytu dla danej firmy inwestycyjnej.
7. EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wymogów dotyczących rodzaju i charakteru informacji, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
8. EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych służących ustanowieniu standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów wymiany informacji, aby ułatwić nadzór nad firmami inwestycyjnymi.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
9. EUNB przedłoży Komisji projekty standardów technicznych, o których mowa w ust. 7 i 8, do dnia 26 czerwca 2021 r.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.