Artykuł 25

1. Niniejsza sekcja nie ma zastosowania w przypadku gdy na podstawie art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033 firma inwestycyjna stwierdzi, że spełnia wszystkie warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana wzajemnie firma inwestycyjna, określone w tym przepisie.

2. W przypadku gdy firma inwestycyjna, która nie spełniała wszystkich warunków określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, następnie je spełni, niniejsza sekcja przestaje mieć zastosowanie po upływie sześciu miesięcy od dnia, w którym warunki te zostały spełnione. Niniejsza sekcja przestaje mieć zastosowanie do firmy inwestycyjnej po upływie tego okresu wyłącznie w przypadku, gdy firma inwestycyjna spełniała warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033 przez cały ten okres w sposób nieprzerwany oraz odpowiednio powiadomiła właściwy organ.

3. W przypadku gdy firma inwestycyjna stwierdzi, że nie spełnia już wszystkich warunków określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, powiadamia o tym właściwy organ oraz w ciągu 12 miesięcy od dnia, w którym dokonano tej oceny, zapewnia zgodność z niniejszą sekcją.

4. Państwa członkowskie wymagają od firm inwestycyjnych, aby stosowały przepisy określone w art. 32 do wynagrodzenia przyznanego za świadczone usługi lub osiągnięte wyniki w roku obrachunkowym następującym po roku obrachunkowym, w którym dokonano oceny, o której mowa w ust. 3.

W przypadku gdy zastosowanie ma niniejsza sekcja i stosowany jest art. 8 rozporządzenia (UE) 2019/2033, państwa członkowskie zapewniają, aby niniejsza sekcja była stosowana do firm inwestycyjnych na zasadzie indywidualnej.

W przypadku gdy zastosowanie ma niniejsza sekcja i stosowana jest konsolidacja ostrożnościowa, o której mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/2033, państwa członkowskie zapewniają, aby niniejsza sekcja była stosowana do firm inwestycyjnych na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu trzeciego, niniejsza sekcja nie ma zastosowania do jednostek zależnych uwzględnionych w sytuacji skonsolidowanej, które mają siedzibę w państwach trzecich, w przypadku gdy jednostka dominująca w Unii może wykazać właściwym organom, że stosowanie niniejszej sekcji jest niezgodne z prawem państwa trzeciego, w którym te jednostki zależne mają siedzibę.