Artykuł 30

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne, ustanawiając i stosując swoje polityki wynagrodzeń dla kategorii osób zatrudnionych, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla, osób podejmujących ryzyko działalności, osób zatrudnionych sprawujących funkcje kontrolne oraz wszelkich pracowników, którzy otrzymują łączne wynagrodzenie równe co najmniej najniższemu wynagrodzeniu kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osób podejmujących ryzyko działalności i których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej lub aktywów, którymi zarządza, zachowały zgodność z następującymi zasadami:

a) polityka wynagrodzeń musi być jasno udokumentowana i proporcjonalna do wielkości, organizacji wewnętrznej i charakteru, a także zakresu i złożoności działalności firmy inwestycyjnej;

b) polityka wynagrodzeń musi być polityką wynagrodzeń neutralną pod względem płci;

c) polityka wynagrodzeń musi być zgodna z należytym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem oraz sprzyjać takiemu zarządzaniu ryzykiem;

d) polityka wynagrodzeń musi być zgodna ze strategią biznesową i celami firmy inwestycyjnej oraz uwzględniać długoterminowe skutki podejmowanych decyzji inwestycyjnych;

e) polityka wynagrodzeń musi obejmować środki służące unikaniu konfliktu interesów, zachęcać do odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej oraz promować świadomość ryzyka i ostrożne podejmowanie ryzyka;

f) organ zarządzający firmy inwestycyjnej w ramach swojej funkcji nadzorczej musi przyjmować politykę wynagrodzeń i okresowo dokonywać jej przeglądu, a także ponosić ogólną odpowiedzialność za nadzorowanie jej wdrażania;

g) stan wdrożenia polityki wynagrodzeń musi podlegać co najmniej raz w roku scentralizowanemu i niezależnemu przeglądowi wewnętrznemu przez jednostki sprawujące funkcje kontrolne;

h) osoby zatrudnione sprawujące funkcje kontrolne muszą być niezależne od jednostek organizacyjnych, które nadzorują, posiadać odpowiednie uprawnienia i otrzymywać wynagrodzenie uzależnione od osiągnięcia celów związanych z ich funkcjami, niezależnie od wyników obszarów działalności, które kontrolują;

i) wynagrodzenie pracowników wysokiego szczebla zajmujących się zarządzaniem ryzykiem oraz zgodnością z przepisami musi być bezpośrednio nadzorowane przez komitet ds. wynagrodzeń, o którym mowa w art. 33, lub, w przypadku gdy nie ustanowiono takiego komitetu, przez organ zarządzający w ramach jego funkcji nadzorczej;

j) w polityce wynagrodzeń, przy uwzględnieniu krajowych przepisów dotyczących ustalania płac, muszą być wyraźnie wyodrębnione kryteria stosowane do określania:

(i) podstawowego stałego wynagrodzenia, które musi przede wszystkim odzwierciedlać odpowiednie doświadczenie zawodowe oraz zakres odpowiedzialności organizacyjnej przewidziany w opisie stanowiska pracownika jako element jego warunków zatrudnienia;

(ii) wynagrodzenia zmiennego, które musi odzwierciedlać stałe i dostosowane do ryzyka wyniki osiągane przez pracownika, a także wyniki wykraczające poza zakres obowiązków wyrażony w opisie jego stanowiska;

k) stałe składniki muszą stanowić wystarczająco dużą część łącznego wynagrodzenia, aby możliwe było prowadzenie całkowicie elastycznej polityki dotyczącej zmiennych składników wynagrodzenia, w tym niewypłacanie zmiennego składnika wynagrodzenia.

2. Do celów ust. 1 lit. k) państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne określiły w swoich politykach wynagrodzeń odpowiedni stosunek składników zmiennych łącznego wynagrodzenia do składników stałych, uwzględniając działalność gospodarczą firmy inwestycyjnej i związane z nią rodzaje ryzyka, a także wpływ, który różne kategorie osób zatrudnionych, o których mowa w ust. 1, mają na profil ryzyka firmy inwestycyjnej.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne ustanowiły i stosowały zasady, o których mowa w ust. 1, w sposób odpowiedni do ich wielkości i organizacji wewnętrznej oraz do charakteru, zakresu i złożoności ich działalności.

4. EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia odpowiednich kryteriów ustalania kategorii osób zatrudnionych, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej, o czym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. EUNB i ESMA należycie uwzględniają zalecenie Komisji 2009/384/WE (

12

) oraz obowiązujące wytyczne w dziedzinie wynagrodzeń zgodnie z dyrektywami 2009/65/WE, 2011/61/UE i 2014/65/UE, a także dążą do zminimalizowania odchyleń od obowiązujących przepisów.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.