Artykuł 33

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne, które nie spełniają kryteriów określonych w art. 32 ust. 4 lit. a), ustanowiły komitet ds. wynagrodzeń. Skład komitetu ds. wynagrodzeń musi być zrównoważony pod względem płci; komitet ten wydaje kompetentne i niezależne opinie na temat polityk i praktyk w zakresie wynagrodzeń oraz zachęt wprowadzonych z myślą o zarządzaniu ryzykiem, kapitałem i płynnością. Komitet ds. wynagrodzeń może być ustanawiany na poziomie grupy.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby komitet ds. wynagrodzeń odpowiadał za przygotowanie decyzji dotyczących wynagrodzeń, w tym decyzji, które mają wpływ na ryzyko i zarządzanie ryzykiem w danej firmie inwestycyjnej i które mają być podejmowane przez organ zarządzający. Przewodniczący oraz członkowie komitetu ds. wynagrodzeń muszą być członkami organu zarządzającego, którzy nie sprawują żadnych funkcji wykonawczych w danej firmie inwestycyjnej. W przypadku gdy w prawie krajowym przewiduje się reprezentację pracowników w organie zarządzającym, w komitecie ds. wynagrodzeń musi zasiadać co najmniej jeden przedstawiciel pracowników.

3. Przygotowując decyzje, o których mowa w ust. 2, komitet ds. wynagrodzeń bierze pod uwagę interes publiczny oraz długoterminowe interesy akcjonariuszy i inwestorów danej firmy inwestycyjnej oraz innych zainteresowanych stron związanych z daną firmą.