Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE
Sekcja 3 — Proces przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej
Artykuł 36
W mocyPrzegląd nadzorczy i ocena nadzorcza
1. Właściwe organy dokonują – w zakresie, w jakim jest to istotne i niezbędne, z uwzględnieniem wielkości, profilu ryzyka i modelu biznesowego firmy inwestycyjnej – przeglądu rozwiązań, strategii, procesów i mechanizmów wdrożonych przez firmy inwestycyjne w celu zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą i rozporządzeniem (UE) 2019/2033 oraz oceniają wymienione poniżej elementy, stosownie do okoliczności i potrzeb, aby zapewnić prawidłowe zarządzanie ryzykiem i pokrycie ryzyka, na które są narażone firmy inwestycyjne:
a) rodzaje ryzyka, o których mowa w art. 29;
b) lokalizację geograficzną ekspozycji firmy inwestycyjnej;
c) model biznesowy firmy inwestycyjnej;
d) ocenę ryzyka systemowego, z uwzględnieniem identyfikacji i pomiaru ryzyka systemowego zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub zaleceniami ERRS;
e) rodzaje ryzyka, na które narażone jest bezpieczeństwo sieci i systemów informacyjnych firm inwestycyjnych w celu zapewnienia poufności, integralności i dostępności ich procesów, danych i aktywów;
f) ekspozycję firm inwestycyjnych na ryzyko stopy procentowej wynikające z działalności w ramach portfela bankowego;
g) zasady zarządzania firm inwestycyjnych i zdolność członków organu zarządzającego do wykonywania ich obowiązków.
Do celów niniejszego ustępu właściwe organy należycie uwzględniają fakt posiadania przez firmy inwestycyjne ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej.
Do celów akapitu pierwszego lit. a) właściwe organy oceniają i monitorują zmiany w praktykach firm inwestycyjnych z zakresu zarządzania ryzykiem koncentracji z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, w tym planów opracowanych zgodnie z art. 29 ust. 1 niniejszej dyrektywy, oraz postępy w dostosowaniu ich modeli biznesowych do wymogów określonych w art. 7a rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
2. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustaliły częstotliwość i intensywność przeglądów i ocen, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę wielkość, charakter, skalę i złożoność działalności danych firm inwestycyjnych oraz, w stosownych przypadkach, ich znaczenie systemowe, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności.
Właściwe organy decydują indywidualnie dla każdego przypadku, czy i w jakiej formie mają zostać przeprowadzone przegląd i ocena w odniesieniu do firm inwestycyjnych, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, jedynie w przypadku gdy uznają to za niezbędne ze względu na wielkość, charakter, skalę i złożoność działalności tych firm inwestycyjnych.
Do celów akapitu pierwszego uwzględnia się przepisy prawa krajowego regulujące wyodrębnianie mające zastosowanie do przechowywanych środków pieniężnych klientów.
3. Przeprowadzając przegląd i ocenę, o których mowa w ust. 1 lit. g), właściwe organy muszą mieć dostęp do porządków obrad, protokołów posiedzeń i dokumentacji uzupełniającej dotyczących posiedzeń organu zarządzającego i jego komitetów, a także do wyników wewnętrznych lub zewnętrznych ocen działalności organu zarządzającego.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy, celem zapewnienia, aby rozwiązania, strategie, procesy i mechanizmy stosowane przez firmy inwestycyjne zapewniały prawidłowe zarządzanie ryzykiem i pokrycie ryzyka, na które narażone są firmy inwestycyjne. Komisja uwzględnia przy tym zmiany na rynkach finansowych, w szczególności pojawianie się nowych produktów finansowych, zmiany w standardach rachunkowości oraz zmiany, które ułatwiają konwergencję praktyk nadzorczych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.