Artykuł 32

1. Rejestracja znaku towarowego, który zawiera określenie tradycyjne lub składa się z określenia tradycyjnego niespełniającego definicji i warunków stosowania tego określenia tradycyjnego, o których mowa w art. 112 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, i odnoszącego się do produktu należącego do jednej z kategorii wymienionych w części II załącznika VII do tego rozporządzenia:

a) zostaje odrzucona, jeżeli wniosek dotyczący rejestracji znaku towarowego złożono po dacie przedłożenia Komisji wniosku o objęcie ochroną określenia tradycyjnego i określenie tradycyjne zostało następnie objęte ochroną; lub

b) zostaje uznana za nieważną.

2. Nazwa nie jest chroniona jako określenie tradycyjne, jeśli w świetle reputacji i renomy znaku towarowego taka ochrona mogłaby wprowadzić konsumentów w błąd co do prawdziwego pochodzenia, charakteru, charakterystyki lub jakości produktu sektora wina.

3. Nie naruszając przepisów ust. 2, znak towarowy, o którym mowa w ust. 1, będący przedmiotem wniosku, zarejestrowany lub ustanowiony poprzez używanie w dobrej wierze, jeżeli przewiduje to prawodawstwo krajowe, na terytorium Unii przed datą objęcia ochroną określenia tradycyjnego w państwie pochodzenia, może pozostać w użyciu, a jego okres stosowania może zostać przedłużony niezależnie od ochrony określenia tradycyjnego, pod warunkiem że nie istnieją podstawy do jego unieważnienia lub cofnięcia, jak określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE (

1

), dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 (

2

) lub w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 (

3

).

W takich przypadkach dozwolone jest stosowanie określenia tradycyjnego równolegle do stosowania odpowiednich znaków towarowych.