Załącznik VIII

1. Obliczanie trasowych jednostek usługowych

1.1.

Trasowe jednostki usługowe obliczane są jako iloczyn czynnika odległości oraz czynnika masy dla danego lotu. Na całkowitą liczbę trasowych jednostek usługowych składają się: całkowita liczba jednostek usługowych w odniesieniu do lotów IFR, a także jednostki usługowe w odniesieniu do lotów VFR, jeżeli lotów tych nie objęto zwolnieniem zgodnie z art. 31 ust. 3, art. 31 ust. 4 i art. 31 ust. 5.

1.2.

Czynnik odległości dla danej strefy pobierania opłat oblicza się, dzieląc przez sto liczbę kilometrów lotu po ortodromie między lotniskiem odlotu w strefie pobierania opłat lub punktem wejścia do strefy pobierania opłat a lotniskiem przylotu w strefie pobierania opłat lub punktem wyjścia z tej strefy, zgodnie z faktyczną trasą lotu zarejestrowaną przez menedżera sieci.

Uwzględniana odległość zmniejszana jest o 20 kilometrów dla każdego startu i każdego lądowania w strefie pobierania opłat.

1.3.

Czynnik masy, wyrażony z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, oblicza się jako pierwiastek kwadratowy z ilorazu uzyskanego przez podzielenie przez pięćdziesiąt liczby ton metrycznych wyrażonej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku, stanowiącej certyfikowaną maksymalną masę startową danego statku powietrznego wskazaną w instrukcji użytkowania w locie statku powietrznego.

1.4.

Jeżeli dany statek powietrzny posiada kilka maksymalnych certyfikowanych mas startowych, stosuje się największą z nich.

1.5.

Operatorzy statków powietrznych deklarują skład swojej floty oraz certyfikowaną maksymalną masę startową wszystkich swoich statków powietrznych organowi odpowiedzialnemu za pobieranie opłat, zawsze gdy ma miejsce zmiana i co najmniej raz w roku.

Jeżeli czynnik masy nie jest znany, oblicza się go, stosując masę najcięższych znanych istniejących statków powietrznych tego samego typu.

1.6.

Jeżeli opłaty są fakturowane na poziomie regionalnym, państwa członkowskie mogą przyjąć wspólne zasady stosowania.

2. Obliczanie terminalowych jednostek usługowych

2.1.

Terminalowa jednostka usługowa równa jest czynnikowi masy dla danego statku powietrznego.

2.2.

Czynnik masy, wyrażony z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, oblicza się jako iloraz uzyskany przez podzielenie przez pięćdziesiąt liczby ton metrycznych stanowiącej maksymalną certyfikowaną masę startową danego statku powietrznego wskazaną w certyfikacie, o której mowa w załączniku VIII pkt 1.3–1.5, podniesiony do potęgi 0,7.