Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/330 z dnia 11 grudnia 2018 r. zmieniające załączniki I i V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/330

z dnia 11 grudnia 2018 r.

zmieniające załączniki I i V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (1), w szczególności jego art. 23 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (UE) nr 649/2012 wdraża konwencję rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami („konwencja rotterdamska”), podpisaną w dniu 11 września 1998 r. i zatwierdzoną, w imieniu Unii, decyzją Rady 2003/106/WE (2).

(2) Komisja przyjęła rozporządzenia wykonawcze na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (3) w sprawie niezatwierdzenia lub nieodnawiania zatwierdzenia substancji amitrol, beta-cypermetryna, DPX KE 459 (flupirsulfuron metylowy), iprodion, linuron, ortosulfamuron, pikoksystrobina i triasulfuron. W związku z tym substancje te są zakazane w Unii w kategorii zastosowania „pestycydy” i dlatego należy je dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(3) Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w sprawie nieodnawiania zatwierdzenia substancji czynnej izoproturon. Dlatego mimo że izoproturon został zidentyfikowany i zgłoszony do oceny na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (4) w odniesieniu do grup produktowych 7 i 10, a co za tym idzie – państwa członkowskie mogą nadal udzielać zezwoleń na jego stosowanie do momentu podjęcia decyzji na podstawie powyższego rozporządzenia, to faktem jest, iż praktycznie wszystkie jego zastosowania jako pestycydu są zakazane. W związku z tym podlega on surowym ograniczeniom w Unii w kategorii zastosowania „pestycydy” i należy go dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(4) Substancja czynna maneb została uprzednio zatwierdzona na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Następnie złożono wniosek o odnowienie tego zatwierdzenia, ale nie przedłożono dodatkowej dokumentacji na poparcie odnowienia. W związku z tym zatwierdzenie wygasło. W rezultacie maneb jest zakazany w Unii w kategorii zastosowania „pestycydy” i dlatego należy go dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(5) Substancja czynna fipronil została uprzednio zatwierdzona na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Następnie złożono wniosek o odnowienie tego zatwierdzenia, ale nie przedłożono dodatkowej dokumentacji na poparcie odnowienia. W związku z tym zatwierdzenie wygasło. W rezultacie, mimo że zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 528/2012 fipronil został zatwierdzony w odniesieniu do grupy produktowej 18, to faktem jest, iż praktycznie wszystkie jego zastosowania jako pestycydu są zakazane. W związku z tym fipronil podlega surowym ograniczeniom w Unii w kategorii zastosowania „pestycydy” i należy go dodać do wykazów chemikaliów w częściach 1 i 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(6) Podczas ósmego posiedzenia Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej, które odbyło się w dniach 24 kwietnia–5 maja 2017 r., do załącznika III do tej konwencji postanowiono włączyć karbofuran, trichlorfon i krótkołańcuchowe parafiny chlorowane, skutkiem czego te substancje chemiczne zostały objęte procedurą zgody po uprzednim poinformowaniu zgodnie z konwencją. Zmiany te należy zatem uwzględnić w wykazach chemikaliów w częściach 1, 2 i 3 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012 poprzez dodanie karbofuranu, trichlorfonu i krótkołańcuchowych parafin chlorowanych do wykazu w części 3 oraz poprzez usunięcie karbofuranu i trichlorfonu z wykazu w części 2 i wprowadzenie odpowiednich zmian w części 1.

(7) Związki tributylocyny zostały włączone do załącznika III do konwencji rotterdamskiej w kategorii zastosowania „pestycydy” w następstwie decyzji podjętej na czwartej Konferencji Stron w 2008 r. Na ósmym posiedzeniu, które odbyło się w dniach 24 kwietnia–5 maja 2017 r., Konferencja Stron postanowiła włączyć związki tributylocyny do załącznika III w kategorii zastosowania „przemysłowe”, skutkiem czego związki tributylocyny zaczęły podlegać procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu w ramach tej konwencji również w kategorii zastosowania „przemysłowe”. Zmianę tę, wraz ze zmianami statusu prawnego związków tributylocyny na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (5), które nastąpiły w wyniku uwzględnienia związków tributylocyny w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012, należy odzwierciedlić w wykazach chemikaliów w częściach 1 i 3 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(8) W dniach 24 kwietnia–5 maja 2017 r. odbyło się siódme posiedzenie Konferencji Stron Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych („konwencja sztokholmska”), zatwierdzonej decyzją Rady 2006/507/WE (6), w trakcie którego postanowiono włączyć krótkołańcuchowe parafiny chlorowane do załącznika A do tej konwencji. W celu wdrożenia konwencji sztokholmskiej i biorąc pod uwagę, że substancje te już uwzględniono w części B załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7), należy je dodać do części 1 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 649/2012.

(9) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 (8) zmienia przepisy dotyczące wywozu mieszanin rtęci metalicznej z innymi substancjami o stężeniu rtęci mniejszym niż 95 % oraz niektórych związków rtęci. Zmiany te należy odzwierciedlić w istniejących pozycjach w części 2 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 649/2012 w odniesieniu do związków rtęci i mieszanin rtęci metalicznej z innymi substancjami o stężeniu rtęci mniejszym niż 95 %.

(10) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 649/2012.

(11) Należy dać wszystkim zainteresowanym stronom odpowiednią ilość czasu na podjęcie działań koniecznych do zastosowania się do niniejszego rozporządzenia, a państwom członkowskim – na zastosowanie środków koniecznych do jego wdrożenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: