Artykuł 22a

1. Ostateczną roczną liczbę bezpłatnych uprawnień do emisji, określoną zgodnie z art. 16 ust. 8 niniejszego rozporządzenia dla instalacji, o której mowa w art. 10a ust. 1 akapit trzeci dyrektywy 2003/87/WE, należy zmniejszyć o 20 % zgodnie z art. 10a ust. 1 tej dyrektywy, jeżeli prowadzący instalację nie może wykazać w sposób zadowalający właściwy organ, że wszystkie zalecenia na podstawie art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (

3

) zostały wdrożone.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego nie stosuje się takiego zmniejszenia, jeżeli prowadzący instalację jest w stanie wykazać w sposób zadowalający właściwy organ, że zastosowanie ma którykolwiek z następujących warunków:

a) czas zwrotu kosztów w przypadku odpowiednich inwestycji objętych zaleceniem przekracza trzy lata;

b) koszty inwestycji związane z wdrożeniem zalecenia przekraczają jeden z następujących progów:

(i) 5 % rocznego obrotu instalacji lub 25 % zysku instalacji, obliczonego na podstawie odpowiednich średnich rocznych z trzech lat kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o przydział bezpłatnych uprawnień zgodnie z art. 4;

(ii) 50 % średniej rocznej wartości ekonomicznej równoważnej liczbie pomniejszonej zgodnie z akapitem pierwszym z ostatecznej rocznej liczby bezpłatnych uprawnień do emisji na podstawie art. 16 ust. 8, obliczonej na podstawie średniej ceny uprawnień na wspólnej platformie aukcyjnej w danym roku kalendarzowym poprzedzającym złożenie wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 2;

c) w odpowiednim okresie odniesienia lub po tym okresie wdrożono inne środki prowadzące do redukcji emisji gazów cieplarnianych w instalacji równoważnej redukcji zalecanej w sprawozdaniu z audytu energetycznego lub w certyfikowanym systemie zarządzania energią na podstawie art. 8 dyrektywy 2012/27/UE;

d) wdrożenie zaleceń nie doprowadziłoby do oszczędności energii w granicach systemowych procesu przemysłowego prowadzonego w instalacji;

e) nie zaistniały jeszcze warunki eksploatacji specyficzne dla instalacji, w tym planowane lub nieplanowane okresy konserwacji, na podstawie których ustalono okres zwrotu, o którym mowa w lit. a);

f) nie wydano zaleceń zawartych w sprawozdaniu z audytu lub w certyfikowanym systemie zarządzania energią w ciągu pierwszych czterech lat odpowiedniego okresu odniesienia.

2. Prowadzący instalację ustanawia, wdraża, dokumentuje i utrzymuje procedurę wdrażania zaleceń oraz, w stosownych przypadkach, wykazywania spełnienia warunków, o których mowa w ust. 1.

3. Weryfikator sprawdza w ramach weryfikacji raportu dotyczącego danych podstawowych, o którym mowa w art. 4 ust. 2, czy zalecenia, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy, zostały wdrożone i czy warunki określone w ust. 1 akapit drugi zostały spełnione, w stosownych przypadkach.

W stosownych przypadkach weryfikator sprawdza w ramach weryfikacji rocznego raportu dotyczącego poziomu działalności zgodnie z art. 7 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 (

4

), czy zalecenia, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy, zostały wdrożone i czy warunki określone w ust. 1 akapit drugi zostały spełnione, w stosownych przypadkach.

4. Właściwy organ uznaje zalecenia, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy, za wdrożone wyłącznie wtedy, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) prowadzący instalację wykazał zakończenie wdrażania tych zaleceń;

b) weryfikator potwierdził zakończenie, o którym mowa w lit. a), zgodnie z ust. 3.