Artykuł 2

1. Jeżeli na podstawie art. 1 instytucji kredytowej nie uznaje się za instytucję, której upadłość prawdopodobnie będzie mieć znaczący negatywny wpływ na rynki finansowe, inne instytucje lub warunki finansowania, właściwe organy oraz organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji regularnie i co najmniej raz na dwa lata dokonują oceny wpływu upadłości danej instytucji kredytowej na rynki finansowe, inne instytucje lub warunki finansowania, uwzględniając co najmniej wszystkie następujące aspekty jakościowe:

a) zakres, w jakim instytucja kredytowa wykonuje funkcje krytyczne w co najmniej jednym państwie członkowskim;

b) czy depozyty gwarantowane w instytucji kredytowej przekroczyłyby dostępne środki finansowe odpowiedniego systemu gwarancji depozytów oraz zdolność systemu gwarancji depozytów do pobierania składek nadzwyczajnych ex post, jak określono w art. 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE (6);

c) czy struktura udziałów instytucji kredytowej jest wysoce skoncentrowana, wysoce rozproszona lub niewystarczająco przejrzysta w sposób, który mógłby mieć negatywny wpływ na dostępność lub terminowe wdrożenie działań naprawczych lub działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji;

d) czy instytucja kredytowa będąca członkiem instytucjonalnego systemu ochrony, jak określono w art. 113 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (7), świadczy funkcje krytyczne względem innych członków instytucjonalnego systemu ochrony, w tym usługi rozliczeniowe, skarbowe lub inne usługi;

e) czy instytucja kredytowa jest powiązana z organem centralnym, jak określono w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a podział strat między instytucje powiązane stanowiłby istotną przeszkodę, jeżeli chodzi o standardowe postępowanie upadłościowe.

2. Ocenę, o której mowa w ust. 1, przeprowadzają niezależnie właściwe organy oraz organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, uwzględniając cele określone w ramach planowania naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

3. Ocenę, o której mowa w ust. 1, można przeprowadzić dla danej kategorii instytucji kredytowych, jeżeli odpowiednie właściwe organy lub organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stwierdzą, że co najmniej dwie instytucje kredytowe mają podobne cechy w odniesieniu do wszystkich aspektów jakościowych określonych w ust. 1.