Załącznik III

1. Na potrzeby zgodności i weryfikacji zgodności z odpowiednimi wymogami niniejszego rozporządzenia pomiary i obliczenia wykonuje się przy użyciu zharmonizowanych norm, których numery referencyjne zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, lub przy użyciu innych wiarygodnych, dokładnych i odtwarzalnych metod, uwzględniających powszechnie uznane najnowsze osiągnięcia w tej dziedzinie, których wyniki uznaje się za obarczone niską niepewnością.

Wobec braku istniejących odpowiednich norm i do czasu publikacji odniesień do odpowiednich norm zharmonizowanych w Dzienniku Urzędowym stosuje się przejściowe metody testowania określone w załączniku IIIa lub inne wiarygodne, dokładne i odtwarzalne metody uwzględniające powszechnie uznane najnowsze osiągnięcia w tej dziedzinie.

2. Serwery testuje się albo w ich indywidualnej konfiguracji modelu produktu, albo – w przypadku serwerów należących do rodziny serwerów – w konfiguracji o najniższej wydajności i konfiguracji o najwyższej wydajności, jak wskazano w załączniku II pkt 3.1 lit. p), która to konfiguracja obejmuje zarówno konfigurację sprzętu, jak i ustawienia systemu, chyba że określono inaczej.

Wszystkie konfiguracje oferowane w ramach rodziny serwerów muszą zawierać tę samą liczbę zapełnionych gniazd procesora używanych podczas testu. Rodzinę serwerów można zdefiniować dla serwera z częściowo tylko zapełnionymi gniazdami (np. jeden procesor zamontowany w serwerze z dwoma gniazdami), pod warunkiem że konfigurację (konfiguracje) testuje się jako odrębną rodzinę serwerów, stosownie do wymagań, i spełniają one te same wymogi dotyczące liczby zapełnionych gniazd obowiązujące w ramach tej odrębnej rodziny serwerów.

W przypadku serwerów z APA w formie karty rozszerzenia pomiaru poboru mocy w stanie bezczynności, sprawności w stanie aktywności i wydajności serwera w stanie aktywności dokonuje się po usunięciu z badanego testowanego egzemplarza APA w formie karty rozszerzenia. Jeżeli APA w formie karty rozszerzenia do komunikacji między APA a jednostką centralną wymaga odrębnego przełącznika na złączu PCI Express, kartę(-y) lub adapter(-y) PCI Express usuwa się na czas testów stanu aktywności i stanu bezczynności wszystkich konfiguracji.

W przypadku serwerów wielowęzłowych testowany egzemplarz testuje się pod kątem poboru mocy na każdym węźle w konfiguracji, w której obudowa jest całkowicie zapełniona. Wszystkie serwery wielowęzłowe w obudowie wielowęzłowej muszą zostać tak samo (jednolicie) skonfigurowane.

W przypadku serwerów kasetowych testowany egzemplarz testuje się pod kątem poboru mocy przez serwer kasetowy w konfiguracji, w której obudowa jest zapełniona w połowie w następujący sposób:

1) konfiguracja indywidualnych serwerów kasetowych:

a) wszystkie indywidualne serwery kasetowe zainstalowane w obudowie muszą być identyczne i posiadać tę samą konfigurację;

2) zapełnienie obudowy w połowie:

a) oblicza się liczbę serwerów kasetowych wymaganych do zapełnienia połowy dostępnych w obudowie kasetowej gniazd dla serwerów kasetowych o standardowej szerokości (single-wide);

b) w przypadku obudowy kasetowej posiadającej wiele domen zasilania wybiera się liczbę domen zasilania, przy której możliwe jest jak najdokładniejsze wypełnienie połowy obudowy. Jeżeli istnieją dwie alternatywne konfiguracje, które w podobnym stopniu pozwalają jak najdokładniej wypełnić obudowę w połowie, test przeprowadza się w układzie domeny lub kombinacji domen, który umożliwia wykorzystanie większej liczby serwerów kasetowych;

c) przestrzega się wszystkich zaleceń zawartych w podręczniku użytkownika lub zaleceń producenta dotyczących częściowo zapełnionej obudowy, które mogą obejmować konieczność odłączenia niektórych zasilaczy i wentylatorów chłodzących dla niezapełnionych domen zasilania;

d) jeżeli zalecenia zawarte w podręczniku użytkownika są niedostępne lub niekompletne, stosuje się następujące wytyczne:

(i) całkowicie zapełnia się domeny zasilania;

(ii) w miarę możliwości odłącza się zasilacze i wentylatory chłodzące dla niezapełnionych domen zasilania;

(iii) wszystkie puste kieszenie zakrywa się na czas testów panelami zaślepiającymi lub równorzędnymi ogranicznikami przepływu powietrza.

3. Pomiaru danych na potrzeby obliczenia sprawności w stanie aktywności (Effserver) i poboru mocy w stanie bezczynności (Pidle

) dokonuje się podczas tego samego testu zgodnie z odpowiednią normą, w przypadku gdy pomiaru poboru mocy w stanie bezczynności można dokonać przed lub po przeprowadzeniu części testu sprawności w stanie aktywności.

Sprawność serwerów w stanie aktywności (Effserver) oblicza się w następujący sposób:

Effserver = exp [Wcpu

× ln (Effcpu

) + WMemory

× ln (EffMemory

) + WStorage

× ln (EffStorage

)]

gdzie: WCPU

, WMemory

i WStorage

stanowią wagi przypisane, odpowiednio, programowym procedurom symulowanej pracy (ang. worklets) jednostki centralnej (CPU), pamięci operacyjnej (Memory) i pamięci masowej (Storage), zgodnie z poniższym:

— WCPU

jest wagą przypisaną programowym procedurom symulowanej pracy CPU (CPU worklets) = 0,65,

— WMemory

jest wagą przypisaną programowym procedurom symulowanej pracy pamięci operacyjnej (Memory worklets) = 0,30,

— WStorage

jest wagą przypisaną programowym procedurom symulowanej pracy pamięci masowej (Storage worklets) = 0,05,

oraz

gdzie:

— i = 1 dla workletCompress,

— i = 2 dla workletLU,

— i = 3 dla workletSOR,

— i = 4 dla workletCrypto,

— i = 5 dla workletSort,

— i = 6 dla workletSHA256,

— i = 7 dla workletHybrid SSJ,

gdzie:

— i = 1 dla workletFlood3,

— i = 2 dla workletCapacity3,

gdzie:

— i = 1 dla workletSequential,

— i = 2 dla workletRandom,

oraz

gdzie:

— Perfi: średnia geometryczna pomiarów znormalizowanej wydajności w cyklu,

— Pwri: średnia geometryczna zmierzonych wartości mocy w cyklu.

W celu sformułowania jednej miary efektywności energetycznej serwera wartości efektywności uzyskane w cyklu dla wszystkich indywidualnych programowych procedur symulowanej pracy (worklet) agreguje się z wykorzystaniem następującej procedury:

a) wartości efektywności uzyskane w cyklu dla poszczególnych procedur worklet agreguje się przy użyciu średniej geometrycznej, aby uzyskać indywidualne wartości efektywności dla danej procedury worklet;

b) wyniki w zakresie efektywności w ramach danej procedury worklet agreguje się przy użyciu funkcji średniej geometrycznej według rodzaju obciążenia (jednostka centralna, pamięć operacyjna, pamięć masowa), aby uzyskać wartość dla danego rodzaju obciążenia;

c) trzy rodzaje obciążenia agreguje się przy użyciu funkcji ważonej średniej geometrycznej, aby uzyskać jedną całkowitą wartość efektywności serwera.