Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/463 z dnia 30 stycznia 2019 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 w odniesieniu do wykazu podmiotów objętych wyłączeniem (Tekst mający znaczenie dla EOG.)
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/463
z dnia 30 stycznia 2019 r.
zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 w odniesieniu do wykazu podmiotów objętych wyłączeniem
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania (1), w szczególności jego art. 2 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.
(2) Umowa o wystąpieniu uzgodniona między negocjatorami zawiera ustalenia dotyczące stosowania przepisów prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa. Jeżeli umowa ta wejdzie w życie, rozporządzenie (UE) 2015/2365, w tym wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia, będzie miało zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w okresie przejściowym zgodnie z tą umową i przestanie mieć zastosowanie z końcem tego okresu.
(3) W przypadku braku przepisów szczególnych wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii sprawi, że wyłączenie, jakim objęci są członkowie Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) i inne organy państw członkowskich pełniące podobne funkcje oraz inne unijne organy publiczne, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem, jak określono w art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2015/2365, nie będzie już miało zastosowania do banku centralnego Zjednoczonego Królestwa ani innych organów pełniących podobne funkcje, ani też innych organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem w Zjednoczonym Królestwie.
(4) Komisja przeprowadziła ocenę międzynarodowego traktowania banków centralnych i organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem, na mocy prawa mającego zastosowanie w Zjednoczonym Królestwie po jego wystąpieniu z Unii w odniesieniu do transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, i przedstawiła swoje wnioski Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(5) W swojej ocenie Komisja stwierdziła, że bank centralny Zjednoczonego Królestwa i organy publiczne Zjednoczonego Królestwa, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem, należy wyłączyć spod obowiązku zgłaszania transakcji określonego w art. 4 oraz spod wymogów dotyczących przejrzystości ponownego wykorzystania określonych w art. 15 rozporządzenia (UE) 2015/2365.
(6) Władze Zjednoczonego Królestwa udzieliły gwarancji dotyczącej statusu oraz praw i obowiązków członków ESBC, w tym wyraziły zamiar objęcia członków ESBC i innych organów państw członkowskich pełniących podobne funkcje oraz innych unijnych organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem, wyłączeniem porównywalnym z wyłączeniem przewidzianym w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2365.
(7) W związku z tym bank centralny Zjednoczonego Królestwa oraz inne organy pełniące podobne funkcje oraz inne organy publiczne, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem w Zjednoczonym Królestwie, należy uwzględnić w określonym w rozporządzeniu (UE) 2015/2365 wykazie podmiotów objętych wyłączeniem.
(8) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2015/2365.
(9) Komisja w dalszym ciągu regularnie monitoruje traktowanie banków centralnych i organów publicznych, które objęto wyłączeniem spod obowiązku zgłaszania transakcji i spod wymogów dotyczących przejrzystości ponownego wykorzystania i które określono w wykazie zawartym w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2365. Wykaz ten może być aktualizowany w świetle rozwoju rozwiązań regulacyjnych w tych państwach trzecich oraz z uwzględnieniem wszelkich istotnych nowych źródeł informacji. Taka ponowna ocena może doprowadzić do usunięcia niektórych państw trzecich z wykazu podmiotów objętych wyłączeniem.
(10) Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym i powinno być stosowane od dnia następującego po dniu, w którym rozporządzenie (UE) 2015/2365 przestaje mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2365 dodaje się lit. c) w brzmieniu:
„c)
banku centralnego i innych organów pełniących podobne funkcje oraz innych organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem, w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym rozporządzenie (UE) 2015/2365 przestaje mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 stycznia 2019 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32019R0463. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.