Artykuł 5

1. W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia zamierza dokonać oceny towarów podlegających niniejszemu rozporządzeniu w celu ustalenia, czy towary lub towary tego rodzaju są zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu w innym państwie członkowskim, a jeżeli tak, to czy uzasadnione interesy publiczne, których dotyczy mający zastosowanie krajowy przepis techniczny państwa członkowskiego przeznaczenia, są odpowiednio chronione, mając na uwadze cechy danych towarów, niezwłocznie kontaktuje się z zainteresowanym podmiotem gospodarczym.

2. W przypadku nawiązania kontaktu z zainteresowanym podmiotem gospodarczym właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia informuje podmiot gospodarczy o ocenie, wskazując towary, które są przedmiotem tej oceny, oraz określa mający zastosowanie krajowy przepis techniczny lub procedurę uprzedniego zezwolenia. Właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia informuje także podmiot gospodarczy o możliwości dostarczenia oświadczenia o wzajemnym uznawaniu zgodnie z art. 4 do celów tej oceny.

3. Podmiot gospodarczy ma możliwość udostępnienia towarów na rynku w państwie członkowskim przeznaczenia, w czasie gdy właściwy organ przeprowadza ocenę na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, oraz może dalej je udostępniać, chyba że podmiot gospodarczy otrzyma decyzję administracyjną ograniczającą dostęp do rynku lub odmawiającą tego dostępu. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania w przypadku, gdy ocena jest przeprowadzana w ramach procedury uprzedniego zezwolenia lub gdy właściwy organ tymczasowo zawiesza udostępnianie na rynku towarów poddanych tej ocenie zgodnie z art. 6.

4. Jeżeli oświadczenie o wzajemnym uznawaniu zostanie dostarczone właściwemu organowi państwa członkowskiego zgodnie z art. 4, wówczas do celów oceny na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu:

a) oświadczenie o wzajemnym uznawaniu – wraz z potwierdzającymi dowodami niezbędnymi do weryfikacji informacji w nim zamieszczonych, które zostało dostarczone w odpowiedzi na wniosek właściwego organu – zostaje zaakceptowane przez właściwy organ jako wystarczające do wykazania, że towary zgodnie z prawem wprowadzono do obrotu w innym państwie członkowskim; oraz

b) właściwy organ nie może wymagać od któregokolwiek podmiotu gospodarczego dostarczenia jakichkolwiek innych informacji lub dokumentów w celu wykazania, że towary zgodnie z prawem wprowadzono do obrotu w innym państwie członkowskim.

5. Jeżeli oświadczenie o wzajemnym uznawaniu nie zostanie dostarczone właściwemu organowi państwa członkowskiego przeznaczenia zgodnie z art. 4, wówczas do celów oceny na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu właściwy organ może zwrócić się do zainteresowanych podmiotów gospodarczych o dostarczenie dokumentów i informacji, które są niezbędne do tej oceny, dotyczących:

a) cech danych towarów lub danego rodzaju towarów; oraz

b) zgodnego z prawem wprowadzenia towarów do obrotu w innym państwie członkowskim.

6. Zainteresowany podmiot gospodarczy musi mieć co najmniej 15 dni roboczych po otrzymaniu wniosku od właściwego organu państwa członkowskiego przeznaczenia na przedłożenie dokumentów i informacji, o których mowa w ust. 4 lit. a) lub w ust. 5, lub na dostarczenie wszelkich argumentów lub uwag, które mógłby mieć ten podmiot gospodarczy.

7. Do celów oceny na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia może, zgodnie z art. 10 ust. 3, kontaktować się z właściwymi organami lub punktami kontaktowymi ds. produktów w państwie członkowskim, w odniesieniu do którego podmiot gospodarczy twierdzi, że zgodnie z prawem wprowadza w nim do obrotu swoje towary, jeżeli właściwy organ potrzebuje zweryfikować jakiekolwiek informacje dostarczone przez podmiot gospodarczy.

8. Przeprowadzając ocenę na podstawie ust. 1, właściwe organy państw członkowskich przeznaczenia należycie uwzględniają treść sprawozdań z badań lub certyfikatów wydanych przez jednostkę oceniającą zgodność, które podmiot gospodarczy dostarczył w ramach oceny. Właściwe organy państw członkowskich przeznaczenia nie mogą odmówić uznania sprawozdań z badań lub certyfikatów wydanych przez jednostkę oceniającą zgodność akredytowaną w odpowiedniej dziedzinie działalności z zakresu oceny zgodności, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008, ze względów dotyczących kompetencji tej jednostki.

9. W przypadku gdy po dokonaniu oceny na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia wyda decyzję administracyjną dotyczącą towarów, które poddał ocenie, bezzwłocznie przekazuje tę decyzję administracyjną podmiotowi gospodarczemu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Właściwy organ przekazuje tę decyzję administracyjną także Komisji i pozostałym państwom członkowskim nie później niż 20 dni roboczych po wydaniu przez siebie decyzji. Wykorzystuje on w tym celu system, o którym mowa w art. 11.

10. W decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 9, określa się powody jej wydania w sposób wystarczająco szczegółowy i uzasadniony, aby ułatwić dokonanie oceny zgodności tej decyzji z zasadą wzajemnego uznawania oraz z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

11. W szczególności decyzja administracyjna, o której mowa w ust. 9, zawiera następujące informacje:

a) krajowy przepis techniczny, który stanowi podstawę wydania decyzji administracyjnej;

b) uzasadnione względy interesu publicznego uzasadniające zastosowanie krajowego przepisu technicznego, na którym oparta jest decyzja administracyjna;

c) dowody techniczne lub naukowe, które właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia wziął pod uwagę, w tym, w stosownych przypadkach, wszelkie istotne zmiany stanu wiedzy, które miały miejsce od momentu wejścia w życie krajowego przepisu technicznego;

d) podsumowanie argumentów przedstawionych przez zainteresowany podmiot gospodarczy, istotnych dla oceny na podstawie ust. 1, jeżeli takie są;

e) dowody wykazujące, że decyzja administracyjna jest odpowiednia do osiągnięcia realizowanego celu oraz że decyzja administracyjna nie wykracza poza to, co jest konieczne do jego osiągnięcia.

12. W decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 9 niniejszego artykułu, określa się środki zaskarżenia dostępne w prawie krajowym państwa członkowskiego przeznaczenia, oraz terminy mające zastosowanie do tych środków. Określa się w niej również odniesienie do możliwości skorzystania przez podmioty gospodarcze z SOLVIT oraz z procedury na podstawie art. 8.

13. Decyzja administracyjna, o której mowa w ust. 9, nie wchodzi w życie, dopóki zainteresowany podmiot gospodarczy nie zostanie o niej powiadomiony zgodnie z tym ustępem.