Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/521 z dnia 27 marca 2019 r. zmieniające, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

Załącznik I

W mocy

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 wprowadza się następujące zmiany:

1) w części 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) tabela 1.1 w sekcji 1.1.2.2.2 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 1.1

Podstawowe wartości graniczne

Klasa zagrożenia

Podstawowe wartości graniczne, jakie należy uwzględnić

Toksyczność ostra:

— Kategoria 1–3

0,1 %

— Kategoria 4

1 %

Działanie żrące/drażniące na skórę

1 % (1)

Poważne uszkodzenie oczu/działanie drażniące na oczy

1 % (2)

Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie jednorazowe, kategoria 3.

1 % (3)

Toksyczność przy aspiracji

1 %

Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego

— Kategoria ostra 1

0,1 % (4)

— Kategoria przewlekła 1

0,1 % (4)

— Kategoria przewlekła 2–4

1 %”

b) sekcja 1.1.3.7 otrzymuje brzmienie:

„1.1.3.7. Aerozole

W przypadku klasyfikacji mieszanin objętych sekcjami 3.1, 3.2, 3.3, 3.4, 3.8 oraz 3.9, postać aerozolową mieszaniny klasyfikuje się do tej samej kategorii zagrożenia, co nieaerozolową postać mieszaniny, pod warunkiem że dodany gaz pędny nie wpływa na niebezpieczne właściwości mieszaniny w momencie rozpylenia.”;

c) sekcja 1.3.2.1 otrzymuje brzmienie:

„1.3.2.1.

W przypadku wprowadzania do obrotu propanu, butanu i gazu płynnego bądź mieszaniny zawierającej te substancje, zaklasyfikowanych zgodnie z kryteriami niniejszego załącznika, w zamkniętych butlach wielokrotnego użytku bądź w postaci jednorazowych pojemników metalowych w ramach normy EN 417 jako paliwa gazowego dopuszczanego wyłącznie do spalania (aktualne wydanie normy EN 417 odnoszące się do »Jednorazowych pojemników metalowych na gaz płynny z zaworem lub bez do przenośnych urządzeń gazowych; konstrukcja, kontrola, badania i znakowanie«), takie butle bądź pojemniki metalowe muszą być oznakowane wyłącznie stosownym piktogramem oraz zwrotami wskazującymi rodzaj zagrożenia i środki ostrożności dotyczącymi palności.”;

2) w części 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) sekcja 2.1.1.1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

substancje, mieszaniny i wyroby niewymienione w lit. a) i b) powyżej, wytwarzane w celu wywołania praktycznego wybuchu lub efektu pirotechnicznego.”;

b) sekcja 2.1.2.2 lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

Podklasa 1.6. Wyroby skrajnie niewrażliwe, które nie stwarzają zagrożenia wybuchem masowym:

— wyroby, które zawierają głównie skrajnie niewrażliwe substancje lub mieszaniny,

— i które wykazują znikome prawdopodobieństwo przypadkowej inicjacji lub rozprzestrzenienia.”;

c) sekcja 2.1.4.1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Niektóre substancje i mieszaniny wybuchowe są zwilżone wodą lub alkoholami, rozcieńczone innymi substancjami lub rozpuszczone albo zawieszone w wodzie lub innej substancji ciekłej w celu osłabienia lub ograniczenia ich właściwości wybuchowych. Mogą one być kandydatami do klasyfikacji jako odczulone materiały wybuchowe (zob. sekcja 2.17).”;

d) rysunek 2.1.3 w sekcji 2.1.4.1 otrzymuje brzmienie:

„

Rysunek 2.1.3

Procedura przypisywania do podklasy w klasie materiałów wybuchowych (klasa 1 do celów transportu)

Czy substancję/mieszaninę lub wyrób wytwarza się w celu uzyskania praktycznego efektu wybuchowego lub pirotechnicznego?

Czy głównym zagrożeniem jest promieniowanie cieplne lub gwałtowne spalanie, ale bez zagrożenia gwałtownym wybuchem lub rozrzutem?

Czy zastosowanie ma przepis szczególny 347?

Czy zagrożenie mogłoby utrudnić gaszenie pożaru w najbliższym sąsiedztwie?

Czy jest to bardzo niewrażlwa substancja/mieszanina wybuchowa stwarzająca zagrożenie masowym wybuchem?

Czy głównym zagrożeniem jest niebezpieczny rozrzut?

Czy występuje szkodliwe działanie poza opakowaniem?

Czy produkt jest wyrobem wyłączonym z definicji? (zob. 2.1.1.1 lit. b))

PODKLASA 1.6

NIE JEST MATERIALEM WYBUCHOWYM

Czy wynikiem jest wybuch masowy?

Czy wyrób jest kandydatem do podklasy 1.6?

Czy substancja/mieszanina jest kandydatem do podklasy 1.5?

Czy jest to wyrób skrajnie niewrażlwy?

Zapakować substancję/ mieszaninę

PODKLASA 1.4

Grupy zgodności inne niz S

PODKLASA 1.4

Grupa zgodności S

BADANIE SERII 5

BADANIE SERII 6

WYRÓB LUB SUBSTANCJA/MIESZANINA ZATWIERDZONA TYMCZASOWO W TEJ KLASIE (z rys. 2.1.2)

PODKLASA 1.1

xxx

PODKLASA 1.2

xxx

PODKLASA 1.3

xxx

PODKLASA 1.5

xxx

BADANIE SERII 7

Tak

Nie

(1) Szczegółowe informacje znajdują się w rozdziale 3.3 Przepisów modelowych UN RTDG.”;

e) w sekcji 2.1.4.3 wprowadza się następujące zmiany:

(i) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„2.1.4.3.

Procedury zatwierdzania dla klasy zagrożenia »materiały wybuchowe« nie trzeba stosować, jeżeli:”;

(ii) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

w przypadku substancji organicznej lub jednorodnej mieszaniny substancji organicznych zawierającej grupę chemiczną lub grupy chemiczne związane z właściwościami wybuchowymi:

— energia rozkładu egzotermicznego wynosi mniej niż 500 J/g, lub

— rozkład egzotermiczny rozpoczyna się w temperaturze 500 °C lub wyższej,

jak określono w tabeli 2.1.3.”;

(iii) w sekcji 2.1.4.3 lit. c) dodaje się tabelę 2.1.3:

„Tabela 2.1.3

Decyzja o zastosowaniu procedury zatwierdzenia dla klasy zagrożenia »materiały wybuchowe« w odniesieniu do substancji organicznej lub jednorodnej mieszaniny substancji organicznych

Energia rozkładu

(J/g)

Temperatura rozpoczęcia rozkładu

(°C)

Stosować procedurę zatwierdzenia?

(tak/nie)

< 500

Nie

< 500

≥ 500

Nie

≥ 500

< 500

Tak

≥ 500

Nie

Energię rozkładu egzotermicznego można określić, stosując odpowiednią metodę kalorymetryczną (zob. sekcja 20.3.3.3 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG).”;

f) w sekcji 2.2 tytuł otrzymuje brzmienie:

„2.2. Gazy łatwopalne”;

g) sekcja 2.2.1 otrzymuje brzmienie:

„2.2.1. Definicje

2.2.1.1.

Gaz łatwopalny oznacza gaz lub mieszaninę gazów o przedziale palności w powietrzu w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa.

2.2.1.2.

Gaz piroforyczny oznacza gaz łatwopalny podatny na samozapalenie w powietrzu w temperaturze 54 °C lub niższej.

2.2.1.3.

Gaz nietrwały oznacza gaz łatwopalny mogący reagować wybuchowo nawet bez kontaktu z powietrzem lub tlenem.”;

h) sekcje 2.2.2.1 i 2.2.2.2 otrzymują brzmienie:

„2.2.2.1.

Gaz łatwopalny klasyfikuje się w kategorii 1A, 1B lub 2 zgodnie z tabelą 2.2.1. Gazy łatwopalne piroforyczne lub nietrwałe klasyfikuje się zawsze w kategorii 1A.

Tabela 2.2.1

Kryteria kategoryzacji gazów łatwopalnych

Kategoria

Kryteria

Gaz łatwopalny

Gazy, które w temperaturze 20 °C i przy normalnym ciśnieniu 101,3 kPa:

a) zapalają się, gdy ich stężenie w mieszaninie z powietrzem wynosi 13 % objętościowo lub mniej; lub

b) mają zakres palności w powietrzu wynoszący co najmniej 12 punktów procentowych bez względu na dolną granicę palności,

chyba że z danych wynika, że spełniają kryteria kategorii 1B

Gaz piroforyczny

Gaz łatwopalny, który ulega samozapaleniu w powietrzu w temperaturze 54 °C lub niższej

Gaz nietrwały

Gazy łatwopalne, które są nietrwałe w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa

Gazy łatwopalne, które są nietrwałe w temperaturze powyżej 20 °C lub przy ciśnieniu wyższym niż 101,3 kPa

Gaz łatwopalny

Gazy, które spełniają kryteria zapalności dla kategorii 1A, ale nie są piroforyczne ani nietrwałe, i które mają co najmniej albo:

a) dolną granicę palności wynoszącą ponad 6 % objętościowo w powietrzu; albo

b) podstawowa prędkość spalania wynosi mniej niż 10 cm/s;

Gaz łatwopalny

Gazy inne niż zaliczone do kategorii 1A lub 1B, które w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa charakteryzują się zakresem palności w przypadku zmieszania z powietrzem

UWAGA 1:

Aerozoli nie klasyfikuje się jako gazów łatwopalnych. Zob. sekcja 2.3.

UWAGA 2:

Przy braku danych umożliwiających klasyfikację do kategorii 1B gaz łatwopalny spełniający kryteria kategorii 1A klasyfikuje się domyślnie w kategorii 1A.

UWAGA 3:

Samozapalenie gazów piroforycznych nie zawsze jest natychmiastowe, może wystąpić opóźnienie.

UWAGA 4:

Przy braku danych dotyczących właściwości piroforycznych mieszaninę gazów łatwopalnych klasyfikuje się jako gaz piroforyczny, jeżeli zawiera ona ponad 1 % (objętościowo) składnika piroforycznego (składników piroforycznych).”;

i) tabela 2.2.3 w sekcji 2.2.3 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 2.2.2

Elementy oznakowania dla gazów łatwopalnych

Kategoria 1A

Gazy skategoryzowane jako 1A spełniające kryteria gazu piroforycznego lub nietrwałego A/B

Kategoria 1B

Kategoria 2

Gaz piroforyczny

Gaz nietrwały

Kategoria A

Kategoria B

Piktogram GHS

Brak piktogramu

Hasło ostrzegawcze

Niebezpieczeństwo

Uwaga

Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia

H220: Skrajnie łatwopalny gaz

H220: Skrajnie łatwopalny gaz.

H232: Może ulegać samozapaleniu w przypadku wystawienia na działanie powietrza

H220: Skrajnie łatwopalny gaz.

H230: Może reagować wybuchowo nawet bez dostępu powietrza

H220: Skrajnie łatwopalny gaz.

H231: Może reagować wybuchowo nawet bez dostępu powietrza pod zwiększonym ciśnieniem lub po ogrzaniu

H221: Gaz łatwopalny

Zwrot wskazujący środki ostrożności Zapobieganie

P210

P222

P280

P202

P210

P202

P210

Zwrot wskazujący środki ostrożności Reagowanie

P377

P381

P377

P381

P377

P381

P377

P381

P377

P381

P377

P381

Zwrot wskazujący środki ostrożności Przechowywanie

P403

Zwrot wskazujący środki ostrożności Usuwanie

Procedura klasyfikacji przedstawiona jest w następującym schemacie decyzyjnym (zob. rysunek 2.2.1).”;

j) w sekcji 2.2.3 po tabeli 2.2.2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jeżeli gaz łatwopalny lub mieszaninę gazową klasyfikuje się jako piroforyczne lub nietrwałe, wówczas informacje o wszystkich odpowiednich klasach podaje się na kartach charakterystyki określonych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, a odpowiednie elementy informacji o zagrożeniu umieszcza się na etykiecie.”;

k) rysunek 2.2.1 w sekcji 2.2.3 otrzymuje brzmienie:

„

Rysunek 2.2.1

Gazy łatwopalne

Kategoria 1A

Gaz nietrwały A

Kategoria 1A

Gaz piroforyczny

Kategoria 1A

Gaz poroforyczny i nietrwały nietrwały gaz B

Niebezpieczeństwo

Kategoria 1A

Gaz pirofory czny i nietrwały gaz A

Czy jest nietrwały w temperature 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa?

Czy jest nietrwały w temperaturze powyżej 20 °C lub przy ciśnieniu wyżsym niż 101,3 kPa?

Czy jest nietrwały w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa?

Czy zapala się samoczynnie w powietrzu w temperaturze 54 °C lub niższej? (1)

Nie kasyfikuje się jako gas łatwopalny

Czy ma zakres palności w powietrzu w temperature 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa?

Tak

Nie

Tak

Nie

Tak

Substancja/mieszanina jest gazem

(1) Przy braku danych dotyczących właściwości piroforycznych mieszaninę gazów łatwopalnych klasyfikuje się jako gaz piroforyczny, jeżeli zawiera ona ponad 1 % (objętościowo) składnika piroforycznego (składników piroforycznych).

Kategoria 2

Brak piktogramu

Uwaga

Czy dolna granica palności w powietrzu wynosi > 6 % objętościowo lub czy podstawowa prędkość spalania wynosi < 10 cm/s?

Czy w temperaturze 20 °C i przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa:

a) zapala się gdy stężenie w mieszaninie z powietrzem wynosi 13 % objętościowo lub mniej?; lub

b) mazakres palności w powietrzu wynostaący co najmniej 12 punktów procentowych bez względu na dolną granicę pakności?

Czy jest nietrwały w temperaturze 20 °C lub przy ciśnieniu wyższym niż 101,3 kPa?

Nie lub nie wiadomo

Tak

Nie

Kategoria 1B

Kategoria 1A

Niebezpieczeństwo

Kategoria 1A

Gaz nietrwały B

”

l) skreśla się rysunek 2.2.2 w sekcji 2.2.3;

m) w sekcji 2.2.4 wprowadza się następujące zmiany:

sekcja 2.2.4.1 otrzymuje brzmienie:

„2.2.4.1.

Łatwopalność określa się za pomocą badań lub, w przypadku mieszanin, dla których dostępne są wystarczające dane, na podstawie obliczeń zgodnie z metodami przyjętymi przez ISO (zob. ISO 10156 ze zmianami »Gazy i mieszaniny gazów – wyznaczanie odporności na zagrożenie ogniowe i utlenianie podczas wyboru zaworów wylotowych do butli do gazów« oraz, jeżeli stosuje się podstawową prędkość spalania dla kategorii 1B, zob. ISO 817 ze zmianami »Czynniki chłodnicze – Oznaczenie i klasyfikacja bezpieczeństwa, załącznik C: Metoda badania w odniesieniu do pomiaru prędkości spalania gazów łatwopalnych«). Zamiast aparatury badawczej zgodnie z ISO 10156 ze zmianami można zastosować aparaturę badawczą dla metody rurowej zgodnie z klauzulą 4.2 normy EN 1839 ze zmianami (»Oznaczanie granic wybuchowości i granicznego stężenia tlenu (GST) dla palnych gazów i par«).”;

dodaje się sekcje 2.2.4.2 i 2.2.4.3 w brzmieniu:

„2.2.4.2.

Właściwości piroforyczne określa się w temperaturze 54 °C zgodnie z IEC 60079-20-1 ed1.0 (2010-01) »Atmosfery wybuchowe – Część 20-1: Właściwości materiałowe dotyczące klasyfikacji gazów i par – Metody badań i dane tabelaryczne« albo zgodnie z DIN 51794 »Oznaczanie temperatury zapłonu produktów naftowych«.

2.2.4.3.

Procedura klasyfikacji gazów piroforycznych nie musi być stosowana, jeżeli z doświadczenia w produkcji lub postępowaniu wynika, że substancja nie zapala się samoczynnie po wejściu w kontakt z powietrzem w temperaturze 54 °C lub niższej. Mieszaniny gazów łatwopalnych, które nie zostały zbadane pod kątem właściwości piroforycznych i które zawierają ponad jeden procent składników piroforycznych, klasyfikuje się jako gaz piroforyczny. Przy ocenie konieczności klasyfikacji mieszanin gazów łatwopalnych zawierających jeden procent lub mniej składników piroforycznych stosuje się ocenę eksperta dotyczącą właściwości i zagrożeń fizycznych gazów piroforycznych i ich mieszanin. W takim przypadku badanie należy rozważyć jedynie wówczas, gdy ocena eksperta wskazuje na potrzebę uzyskania dodatkowych danych w celu potwierdzenia konieczności klasyfikacji.”;

n) sekcja 2.2.4.2 otrzymuje następującą numerację:

„2.2.4.4.”;

o) w sekcji 2.6.4.2. tekst przed lit. a)–d) otrzymuje brzmienie:

„2.6.4.2.

W przypadku mieszanin (5) zawierających znane substancje ciekłe łatwopalne w ściśle określonych stężeniach, choć mogą one zawierać składniki nielotne, np. polimery, dodatki, temperatury zapłonu nie trzeba określać doświadczalnie, jeżeli obliczona temperatura zapłonu mieszaniny, ustalona za pomocą metody podanej w pkt 2.6.4.3 poniżej, jest co najmniej o 5 °C (6) wyższa od odpowiedniego kryterium klasyfikacyjnego i pod warunkiem że:

(5) Dotychczas metodę obliczania zwalidowano dla mieszanin zawierających maksymalnie sześć składników lotnych. Składnikiem takim mogą być substancje ciekłe łatwopalne takie jak węglowodory, etery, alkohole, estry (oprócz akrylanów) oraz woda. Nie została ona jeszcze zwalidowana dla mieszanin zawierających związki fluorowcowane, związki siarki lub związki fosforu, a także reaktywne akrylany.

(6) Jeżeli obliczona temperatura zapłonu jest wyższa od odpowiedniego kryterium klasyfikacyjnego o mniej niż 5 °C, metoda obliczania nie może być stosowana, a temperaturę zapłonu należy wyznaczyć w drodze doświadczalnej.

”;"

p) sekcja 2.7.2.2 otrzymuje brzmienie:

„2.7.2.2.

Sproszkowane metale lub stopy metali klasyfikuje się jako substancje stałe łatwopalne, jeżeli można je zapalić, a reakcja rozprzestrzenia się na całą długość próbki (100 mm) w ciągu 10 minut lub w krótszym czasie.”;

q) w sekcji 2.12.2.1 tabela 2.12.1 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 2.12.1

Kryteria dla substancji i mieszanin, które w kontakcie z wodą uwalniają gazy łatwopalne

Kategoria

Kryteria

Każda substancja lub mieszanina, która reaguje gwałtownie z wodą w temperaturze otoczenia i ogólnie wykazuje zdolność do wytwarzania gazu podatnego na samozapalenie lub która łatwo reaguje z wodą w temperaturze otoczenia w taki sposób, że szybkość uwalniania gazu łatwopalnego wynosi co najmniej 10 litrów na kilogram substancji w ciągu minuty.

Każda substancja lub mieszanina, która łatwo reaguje z wodą w temperaturze otoczenia w taki sposób, że maksymalna szybkość uwalniania gazu łatwopalnego wynosi co najmniej 20 litrów na kilogram substancji w ciągu godziny, i która nie spełnia kryteriów kategorii 1.

Każda substancja lub mieszanina, która powoli reaguje z wodą w temperaturze otoczenia w taki sposób, że maksymalna szybkość uwalniania gazu łatwopalnego jest większa niż 1 litr na kilogram substancji w ciągu godziny, i która nie spełnia kryteriów kategorii 1 i 2.

Uwaga:

Badanie należy przeprowadzić na substancji lub mieszaninie w przedstawionym stanie fizycznym. Jeżeli, na przykład do celów dostawy lub transportu, ta sama substancja chemiczna ma występować w innym stanie fizycznym niż poddany badaniu, uznawanym za mogący zasadniczo zmienić wyniki badania klasyfikacyjnego, to substancja ta musi zostać poddana badaniu również w tym innym stanie.

”;

r) dodaje się sekcję 2.17 w brzmieniu:

„2.17. Odczulone materiały wybuchowe

2.17.1. Definicje i ogólne uwagi

2.17.1.1. Odczulone materiały wybuchowe to stałe lub ciekłe substancje wybuchowe lub mieszaniny, które są sflegmatyzowane w celu osłabienia ich właściwości wybuchowych w taki sposób, że nie wybuchają masowo i nie palą się zbyt szybko, a zatem mogą zostać wyłączone z klasy zagrożenia »materiały wybuchowe« (zob. również pkt 3 w sekcji 2.1.4.1) (7).

2.17.1.2. Klasa zagrożenia dotycząca odczulonych materiałów wybuchowych obejmuje:

a) stałe odczulone materiały wybuchowe: substancje lub mieszaniny wybuchowe zwilżone wodą lub alkoholami lub rozcieńczone innymi substancjami w celu utworzenia jednolitej mieszaniny stałej, tak aby osłabić ich właściwości wybuchowe;

UWAGA: Obejmuje to odczulenie osiągniętą poprzez utworzenie hydratów substancji.

b) ciekłe odczulone materiały wybuchowe: substancje lub mieszaniny wybuchowe rozpuszczone albo zawieszone w wodzie lub innych substancjach ciekłych w celu utworzenia jednolitej mieszaniny ciekłej, tak aby osłabić ich właściwości wybuchowe.

2.17.2. Kryteria klasyfikacji

2.17.2.1. Każdy materiał wybuchowy w stanie odczulonym uznaje się za zaklasyfikowany w tej klasie, chyba że, w tym stanie:

a) jego celem jest wywołanie praktycznego wybuchu lub efektu pirotechnicznego;

b) stwarza zagrożenie wybuchem masowym zgodnie z badaniem serii 6 lit. a) lub 6 lit. b) lub skorygowana prędkość spalania zgodnie z badaniem prędkości spalania opisanym w części V podsekcja 51.4 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG jest wyższa niż 1 200 kg/min; lub

c) energia rozkładu egzotermicznego wynosi mniej niż 300 J/g.

UWAGA 1: Substancje lub mieszaniny spełniające kryterium a) lub b) w stanie odczulonym klasyfikuje się jako materiały wybuchowe (zob. sekcja 2.1). Substancje lub mieszaniny spełniające kryterium c) mogą wchodzić w zakres innych klas zagrożenia fizycznego.

UWAGA 2: Energię rozkładu egzotermicznego można oszacować, stosując odpowiednią metodę kalorymetryczną (zob. część II, sekcja 20, podsekcja 20.3.3.3 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG).

2.17.2.2. Odczulone materiały wybuchowe są klasyfikowane i pakowane w celu dostarczenia i stosowania w jednej z czterech kategorii tej klasy, w zależności od skorygowanej prędkości spalania (Ac) z wykorzystaniem badania »Badanie prędkości spalania (ogień zewnętrzny)« opisanego w części V podsekcja 51.4 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG, zgodnie z tabelą 2.17.1:

Tabela 2.17.1

Kryteria dotyczące odczulonych materiałów wybuchowych

Kategoria

Kryteria

Odczulone materiały wybuchowe, których skorygowana prędkość spalania (AC) wynosi co najmniej 300 kg/min, ale nie większa niż 1 200 kg/min.

Odczulone materiały wybuchowe, których skorygowana prędkość spalania (AC) wynosi co najmniej 140 kg/min, ale mniejsza niż 300 kg/min.

Odczulone materiały wybuchowe, których skorygowana prędkość spalania (AC) wynosi co najmniej 60 kg/min, ale mniejsza niż 140 kg/min.

Odczulone materiały wybuchowe, których skorygowana prędkość spalania (AC) jest mniejsza niż 60 kg/min.

Uwaga 1: Odczulone materiały wybuchowe przygotowuje się w taki sposób, aby zachowały one jednolitość i nie rozdzielały się w trakcie normalnego przechowywania i postępowania z nimi, szczególnie jeśli zostały odczulone poprzez zwilżenie. Producent/dostawca zamieszcza w karcie charakterystyki informację na temat okresu trwałości oraz instrukcje dotyczące weryfikacji odczulenia. W określonych warunkach zawartość środka odczulającego (np. flegmatyzatora, środka zwilżającego lub innego działania odczulającego) może ulec zmniejszeniu w trakcie dostarczania i stosowania, a zatem potencjalne zagrożenie związane z odczulonym materiałem wybuchowym może wzrosnąć. Ponadto karta charakterystyki musi zawierać informacje na temat unikania zwiększonego zagrożenia pożarem, wybuchem lub rozrzutem w przypadku, gdy substancja lub mieszanina nie została odczulona w wystarczającym stopniu.

Uwaga 2: Właściwości wybuchowe odczulonych materiałów wybuchowych określa się zgodnie z badaniem serii 2 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG i podaje się w karcie charakterystyki.

Uwaga 3: Do celów przechowywania, dostarczania i stosowania odczulone materiały wybuchowe nie wchodzą dodatkowo w zakres sekcji 2.1 (Materiały wybuchowe), 2.6 (Substancje ciekłe łatwopalne) ani 2.7 (Substancje stałe łatwopalne).

2.17.3. Przekazywanie informacji o zagrożeniach

Dla ciekłych lub stałych substancji lub mieszanin spełniających kryteria klasyfikacji w tej klasie zagrożenia stosuje się elementy oznakowania zgodnie z tabelą 2.17.2.

Tabela 2.17.2

Elementy oznakowania dla odczulonych materiałów wybuchowych

Kategoria 1

Kategoria 2

Kategoria 3

Kategoria 4

Piktogram GHS

Hasło ostrzegawcze

Niebezpieczeństwo

Uwaga

Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia

H206 Zagrożenie pożarem, wybuchem lub rozrzutem; zwiększone ryzyko wybuchu, jeśli zawartość środka odczulającego została zmniejszona

H207 Zagrożenie pożarem lub rozrzutem zwiększone ryzyko wybuchu, jeśli zawartość środka odczulającego została zmniejszona

H208: Zagrożenie pożarem; zwiększone ryzyko wybuchu, jeśli zawartość środka odczulającego została zmniejszona

Zwrot wskazujący środki ostrożności Zapobieganie

P210

P212

P230

P233

P280

P210

P212

P230

P233

P280

P210

P212

P230

P233

P280

P210

P212

P230

P233

P280

Zwrot wskazujący środki ostrożności Reagowanie

P370 +

P380+

P375

P370 +

P380+

P375

P370 +

P380+

P375

P371 +

P380 +

P375

Zwrot wskazujący środki ostrożności Przechowywanie

P401

Zwrot wskazujący środki ostrożności Usuwanie

P501

2.17.4. Dodatkowe kwestie do rozważenia przy klasyfikacji

Rysunek 2.17.1

Odczulone materiały wybuchowe

Nie

Materiał wybuchowy

Podklasa 1.1

Materiał wybuchowy

Podklasa 1.1

Klasa zagrożenia “materiary wybuchowe” (zob. kriteria w sekcji 2.1)

Tak

Nie

Nie klasyfikuje się jako odczulony materiał wybuchowy

Może wchodzić w zakres innych klas zagrożenia fizcznego

Tak

Niebezpieczeństwo

Tak

Czy wynikiem jest wybuch masowy?

Badanie serii 6 lit. a), 6 lit. b)

Czy energia rozkła egzotermicznego wynosi niż 300 J/g?

Czy zawiera substancję lub mieszaninę wybuchową, która jest sflegmatyzowana w celu osłabienia właściwości wybuchowych?

Czy substancja/mieszanina jest stała czy ciekła?

Nie

Tak

Nie

AC > 1 200 kg/min?

Czy wynikiem jest wybuch masowy?

Badanie szybkości spalania

(część V, podsekcja 51.4)

AC ≥ 60 kg/min ale < 140 kg/min

Kategoria 4

Kategoria 3

Kategoria 2

AC < 60 kg/min

Uwaga

Tak

Nie

AC ≥ 140 kg/min ale < 300 kg/min

Nie

Uwaga

Niebezpieczeńs

Kategoria 1

Tak

AC ≥ 300 kg/min ale < 1 200 kg/min

Nie

2.17.4.1. Procedura klasyfikacji odczulonych materiałów wybuchowych nie ma zastosowania, jeżeli:

a) substancje lub mieszaniny nie zawierają materiałów wybuchowych zgodnie z kryteriami sekcji 2.1; lub

b) energia rozkładu egzotermicznego wynosi mniej niż 300 J/g.

2.17.4.2. Energię rozkładu egzotermicznego określa się z wykorzystaniem już odczulonego materiału wybuchowego (tj. jednolitej mieszaniny stałej lub ciekłej utworzonej przez materiał wybuchowy i substancję zastosowaną (substancje zastosowane) w celu osłabienia jego właściwości wybuchowych). Energię rozkładu egzotermicznego można oszacować, stosując odpowiednią metodę kalorymetryczną (zob. część II, sekcja 20, podsekcja 20.3.3.3 Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG).”;

3. w części 3 wprowadza się następujące zmiany:

a) sekcja 3.1.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.1.1.1.

Toksyczność ostra oznacza poważne niekorzystne skutki zdrowotne (tj. śmiertelność), następujące w wyniku jednorazowego lub krótkoterminowego narażenia na substancję lub mieszaninę drogą pokarmową, po naniesieniu na skórę lub przez drogi oddechowe.”;

b) zdanie wprowadzające w sekcji 3.1.2.1 otrzymuje brzmienie:

„3.1.2.1.

„Substancje można przypisać do jednej z czterech kategorii zagrożenia w oparciu o toksyczność ostrą w przypadku narażenia drogą pokarmową, po naniesieniu na skórę lub przez drogi oddechowe według granicznych kryteriów liczbowych przedstawionych w tabeli poniżej. Wartości toksyczności ostrej wyrażone są jako wartości (przybliżone) LD50 (droga pokarmowa, po naniesieniu na skórę) lub LC50 (przez drogi oddechowe) bądź jako oszacowana toksyczność ostra (ATE). O ile niektóre metody in vivo bezpośrednio określają wartości LD50/LC50, inne nowsze metody in vivo (np. wykorzystujące mniejszą liczbę zwierząt) uwzględniają inne wskaźniki toksyczności ostrej, takie jak ważne objawy kliniczne toksyczności, które stosuje się jako odniesienie w celu przypisania kategorii zagrożenia. Wyjaśnienia zamieszczono pod tabelą 3.1.1.”;

c) tytuł tabeli 3.1.1 w sekcji 3.1.2.1 otrzymuje brzmienie:

„

Tabela 3.1.1

Wartości oszacowanej toksyczności ostrej i kryteria kategorii zagrożenia toksyczności ostrej

”;

d) sekcja 3.2.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.2.1.1.

Działanie żrące na skórę oznacza spowodowanie nieodwracalnego uszkodzenia skóry; tj. widocznej martwicy naskórka sięgającej aż do skóry właściwej w następstwie narażenia na substancję lub mieszaninę.

Działanie drażniące na skórę oznacza spowodowanie odwracalnego uszkodzenia skóry w następstwie narażenia na substancję lub mieszaninę.”;

e) sekcja 3.3.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.3.1.1.

Poważne uszkodzenie oczu oznacza spowodowanie uszkodzenia tkanki w oku lub poważne fizyczne pogorszenie widzenia, które nie jest całkowicie odwracalne, w następstwie narażenia oka na substancję lub mieszaninę.

Działanie drażniące na oczy oznacza spowodowanie zmian w oku, które są całkowicie odwracalne, w następstwie narażenia oka na substancję lub mieszaninę.”;

f) sekcja 3.4.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.4.1.1.

Działanie uczulające na drogi oddechowe oznacza nadwrażliwość dróg oddechowych w następstwie wdychania substancji lub mieszaniny.”;

g) sekcja 3.4.1.2 otrzymuje brzmienie:

„3.4.1.2.

Działanie uczulające na skórę oznacza reakcję alergiczną występującą po kontakcie substancji lub mieszaniny ze skórą.”;

h) sekcja 3.4.2.1.3.1 otrzymuje brzmienie:

„3.4.2.1.3.1.

Doświadczenia na zwierzętach (8), których wyniki mogą wskazywać na możliwość wywołania przez substancję działania uczulającego u ludzi w następstwie narażenia drogą oddechową (9), mogą obejmować:

a) pomiar immunoglobuliny E (IgE) oraz innych specyficznych parametrów odpornościowych, na przykład u myszy;

b) specyficzne badania czynności płuc u świnek morskich.

(8) Obecnie nie są dostępne uznane i zwalidowane modele zwierzęce do badań nadwrażliwości układu oddechowego. W określonych warunkach dane pochodzące z badań na zwierzętach mogą dostarczyć cennych informacji w ocenie opartej na ciężarze dowodów.

(9) Mechanizmy wywołania objawów astmy przez substancje nie zostały jeszcze w pełni poznane. Zapobiegawczo substancje te uważa się za działające uczulająco na układ oddechowy. Jednakże jeżeli na podstawie dowodów można wykazać, że substancje te wywołują objawy astmy poprzez podrażnienie tylko u osób z nadreaktywnością oskrzeli, nie uznaje się ich za substancje działające uczulająco na układ oddechowy.

”;"

i) w sekcji 3.4.3.3.2 tabela 3.4.6 Uwaga 1 otrzymuje brzmienie:

„

Uwaga 1:

Stężenia graniczne stosowane do wywołania reakcji alergicznej wykorzystuje się przy stosowaniu specjalnych wymagań dotyczących oznakowania określonych w załączniku II sekcja 2.8 w celu ochrony osób już uczulonych. Dla mieszaniny zawierającej dany składnik w ilości równej temu stężeniu lub je przekraczającej wymagana jest karta charakterystyki. W przypadku substancji uczulających o specyficznym stężeniu granicznym, stężenie graniczne stosowane do wywołania reakcji alergicznej określa się na poziomie jednej dziesiątej specyficznego stężenia granicznego.”;

j) sekcja 3.5.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.5.1.1.

Działanie mutagenne na komórki rozrodcze oznacza dziedziczne mutacje genowe, w tym dziedziczne aberracje liczby i struktury chromosomów w zarodkach w następstwie narażenia na substancję lub mieszaninę.”;

k) sekcja 3.5.1.1 otrzymuje następującą numerację:

„3.5.1.2.

Mutacja oznacza trwałą zmianę w ilości lub strukturze materiału genetycznego w komórce. Pojęcie »mutacja« odnosi się zarówno do dziedzicznych zmian genetycznych, które mogą się objawiać na poziomie fenotypu, jak i do podstawowych modyfikacji DNA, jeśli są znane (w tym specyficzne zmiany par zasad i translokacje chromosomowe). Pojęć »mutagenny« i »mutagen« używa się w odniesieniu do czynników powodujących zwiększone występowanie mutacji w populacjach komórek lub organizmów.”;

l) sekcja 3.5.1.2 otrzymuje następującą numerację:

„3.5.1.3.

Bardziej ogólne pojęcia »genotoksyczny« i »genotoksyczność« odnoszą się do czynników lub procesów powodujących zmianę struktury, treści informacji lub podziału DNA, łącznie z tymi, które powodują uszkodzenie DNA poprzez zakłócenie normalnych procesów replikacji lub które w sposób niefizjologiczny (tymczasowo) zmieniają jego replikację. Wyniki badań genotoksyczności traktuje się zwykle jako wskaźniki skutków mutagennych.”;

m) sekcja 3.5.2.3.5 otrzymuje brzmienie:

„3.5.2.3.5.

Badania in vivo mutagenności komórek somatycznych, takie jak:

— test aberracji chromosomowej szpiku kostnego u ssaków,

— test mikrojądrowy w komórkach erytrocytów u ssaków”;

n) sekcja 3.6.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.6.1.1.

Rakotwórczość oznacza wywołanie nowotworu lub wzrost częstotliwości występowania nowotworu w następstwie narażenia na substancję lub mieszaninę. Substancje i mieszaniny, które spowodowały powstanie nowotworów łagodnych i złośliwych we właściwie przeprowadzonych badaniach doświadczalnych na zwierzętach uważa się również za substancje i mieszaniny, co do których istnieje domniemanie lub podejrzewa się, że są rakotwórcze dla człowieka, o ile nie ma przekonujących dowodów na to, że mechanizm powstawania nowotworu nie ma znaczenia dla ludzi.

Klasyfikacja substancji lub mieszaniny jako stanowiącej zagrożenie rakotwórcze opiera się na jej swoistych właściwościach i nie zawiera informacji na temat poziomu zagrożenia nowotworem u ludzi wynikającego ze stosowania tej substancji lub mieszaniny.

”;

o) sekcja 3.7.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.7.1.1.

Działanie szkodliwe na rozrodczość oznacza niekorzystny wpływ na funkcje rozrodcze i płodność u dorosłych mężczyzn i kobiet oraz toksyczność rozwojową potomstwa w następstwie narażenia na substancję lub mieszaninę. Podane poniżej definicje zostały zaadaptowane z definicji ustalonych jako definicje robocze w dokumencie nr 225 IPCS/EHC »Principles for Evaluating Health Risks to Reproduction Associated with Exposure to Chemicals« (Zasady oceny ryzyka zdrowotnego dla rozrodczości związanego z narażeniem na działanie substancji chemicznych). Do celów klasyfikacji wiedzę dotyczącą wywołania skutków dziedzicznych o charakterze genetycznym u potomstwa przedstawiono w Działaniu mutagennym na komórki rozrodcze (sekcja 3.5), jako że w obecnym systemie klasyfikacji uważa się za bardziej stosowne, by omówić takie skutki w odrębnej kategorii zagrożeń »działanie mutagenne na komórki rozrodcze«.

W tym systemie klasyfikacji działanie szkodliwe na rozrodczość dzieli się na dwa główne działy:

a) niekorzystny wpływ na funkcje rozrodcze i płodność;

b) niekorzystny wpływ na rozwój potomstwa.

Niektórych skutków działania szkodliwego na rozrodczość nie można wyraźnie zaliczyć ani do pogorszenia funkcji rozrodczych i płodności ani do toksyczności rozwojowej. Jednakże substancje i mieszaniny wywołujące takie skutki klasyfikuje się jako działające szkodliwie na rozrodczość objęte ogólnym zwrotem wskazującym rodzaj zagrożenia.”;

p) sekcja 3.7.2.5.1 otrzymuje brzmienie:

„3.7.2.5.1.

Dostępne są uznane międzynarodowo metody badań; są to m.in. metody badania toksyczności rozwojowej (np. wytyczne ODCE 414 dotyczące badań) i metody jedno lub dwupokoleniowych badań toksyczności (np. wytyczne ODCE 415, 416, 443).”;

q) sekcja 3.8.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.8.1.1.

Działanie toksyczne na narządy docelowe – narażenie jednorazowe oznacza konkretne, niepowodujące śmierci działanie toksyczne na narządy docelowe, wynikające z jednorazowego narażenia na działanie substancji lub mieszaniny. Ujęte są tu wszystkie istotne skutki zdrowotne, które mogą powodować upośledzenia czynnościowe, zarówno odwracalne jak i nieodwracalne, bezpośrednie lub opóźnione, których nie omówiono konkretnie w sekcjach 3.1–3.7 i 3.10 (zob. również sekcja 3.8.1.6).”

r) sekcja 3.8.3.4.1 otrzymuje brzmienie:

„3.8.3.4.1.

Jeżeli nie ma wiarygodnych dowodów lub danych z badań dla konkretnej mieszaniny jako takiej, a zasad pomostowych nie można zastosować w celu umożliwienia klasyfikacji, wówczas klasyfikacja mieszaniny opiera się na klasyfikacji składników. W takim przypadku mieszaninę klasyfikuje się jako działającą toksycznie na narządy docelowe (z podaniem danego narządu) w następstwie jednorazowego narażenia, jeżeli co najmniej jeden składnik zaklasyfikowano jako działający toksycznie na narządy docelowe (narażenie jednorazowe) kategorii 1 lub 2 i występuje on na poziomie co najmniej równym odpowiedniemu ogólnemu stężeniu granicznemu odpowiednio dla kategorii 1 i 2, zgodnie z tabelą 3.8.3.”;

s) w sekcji 3.8.3.4 dodaje się sekcję 3.8.3.4.6 w brzmieniu:

„3.8.3.4.6.

W przypadkach, gdy w odniesieniu do składników kategorii 3 stosuje się metodę addytywności, »istotne składniki« mieszaniny to te składniki, które występują w stężeniu ≥ 1 % (m/m dla substancji stałych, ciekłych, pyłów, mgieł i par oraz v/v dla gazów), o ile nie istnieją przesłanki by sądzić, że składnik obecny w stężeniu < 1 % jest nadal istotny z punktu widzenia klasyfikacji mieszaniny pod względem działania drażniącego na drogi oddechowe lub działania narkotycznego.”;

t) sekcja 3.9.1.1 otrzymuje brzmienie:

„3.9.1.1.

Działanie toksyczne na narządy docelowe – powtarzane narażenie oznacza konkretne działanie toksyczne na narządy docelowe, wynikające z powtarzanego narażenia na działanie substancji lub mieszaniny. Ujęte są tu wszystkie istotne skutki zdrowotne, które mogą powodować upośledzenia czynnościowe, zarówno odwracalne jak i nieodwracalne, bezpośrednie lub opóźnione. Jednakże nie ujęto tu innych szczególnych skutków toksycznych, które omówiono w sekcjach 3.1–3.8 i 3.10.”;

u) sekcja 3.9.3.4.1 otrzymuje brzmienie:

„3.9.3.4.1.

Jeżeli nie ma wiarygodnych dowodów lub danych z badań dla konkretnej mieszaniny jako takiej, a zasad pomostowych nie można zastosować w celu umożliwienia klasyfikacji, wówczas klasyfikacja mieszaniny opiera się na klasyfikacji składników. W takim przypadku mieszaninę klasyfikuje się jako działającą toksycznie na narządy docelowe (z podaniem danego narządu) w następstwie powtarzanego narażenia, jeżeli co najmniej jeden składnik zaklasyfikowano jako działający toksycznie na narządy docelowe (powtarzane narażenie) kategorii 1 lub 2 i występuje on na poziomie równym lub wyższym od odpowiedniego ogólnego stężenia granicznego odpowiednio dla kategorii 1 i 2, zgodnie z tabelą 3.9.4.”;

v) sekcja 3.10.1.3 otrzymuje brzmienie:

„3.10.1.3.

Zagrożenie spowodowane aspiracją oznacza poważne skutki ostre, takie jak chemiczne zapalenie płuc, uszkodzenie płuc lub śmierć w następstwie aspiracji substancji lub mieszaniny.”;

w) w sekcji 3.10.3.3 dodaje się nową sekcję w brzmieniu:

„3.10.3.3.1.1.

»Istotne składniki« mieszaniny to te składniki, które występują w stężeniu ≥ 1 %.”;

x) sekcja 3.10.3.3.1.1 otrzymuje następującą numerację i brzmienie:

„3.10.3.3.1.2.

Mieszaninę klasyfikuje się w kategorii 1, jeżeli suma stężeń składników kategorii 1 wynosi ≥ 10 %, a lepkość kinematyczna mieszaniny wynosi ≤ 20,5 mm2/s przy pomiarze w 40 °C.”;

y) sekcja 3.10.3.3.1.2 otrzymuje następującą numerację i brzmienie:

„3.10.3.3.1.3.

W przypadku mieszaniny, która rozdziela się na dwie lub więcej osobnych warstw, całą mieszaninę klasyfikuje się w kategorii 1, jeżeli w którejkolwiek z osobnych warstw suma stężeń składników kategorii 1 wynosi ≥ 10 %, a lepkość kinematyczna wynosi ≤ 20,5 mm2/s przy pomiarze w 40 °C.”;

4) w części 4 wprowadza się następujące zmiany:

sekcja 4.1.3.5.5.3.1 otrzymuje brzmienie:

„4.1.3.5.5.3.1.

W pierwszej kolejności bierze się pod uwagę wszystkie składniki zaklasyfikowane do kategorii toksyczności ostrej 1. Jeżeli suma stężeń (procentowych) takich składników pomnożonych przez odpowiedni dla każdego z nich współczynnik M wynosi ≥ 25 %, to całą mieszaninę klasyfikuje się do kategorii toksyczności ostrej 1.”.

”;

”;”

(1) lub, w stosownych przypadkach, < 1 % – zob. 3.2.3.3.1.

(2) lub, w stosownych przypadkach, < 1 % – zob. 3.3.3.3.1.

(3) lub, w stosownych przypadkach, < 1 % – zob. 3.8.3.4.6.

(4) lub, w stosownych przypadkach, < 0,1 % – zob. 4.1.3.1.

(7) Materiały wybuchowe niestabilne określone w sekcji 2.1 mogą również zostać ustabilizowane poprzez odczulenie i w związku z tym mogą zostać sklasyfikowane jako odczulone materiały wybuchowe, pod warunkiem że wszystkie kryteria sekcji 2.17 zostały spełnione. W takim przypadku odczulony materiał wybuchowy zostaje poddany badaniu zgodnie z badaniem serii 3 (część I Podręcznika badań i kryteriów UN RTDG), ponieważ informacje o jego wrażliwości na bodźce mechaniczne prawdopodobnie będą ważne dla ustalenia warunków bezpiecznego postępowania i stosowania. Wyniki podaje się w karcie charakterystyki.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.