Artykuł 45

Urzędowy lekarz weterynarii uznaje świeże mięso za niezdatne do spożycia przez ludzi, jeżeli mięso to:

a) pochodzi ze zwierząt, które nie zostały poddane badaniu przedubojowemu zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. a) lub b) rozporządzenia (UE) 2017/625, z wyjątkiem zwierząt łownych i zbłąkanych reniferów, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/624;

b) pochodzi ze zwierząt, których podroby nie zostały poddane badaniu poubojowemu zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625, z wyjątkiem narządów wewnętrznych grubej zwierzyny łownej, które nie muszą towarzyszyć ciału do zakładu obróbki dziczyzny zgodnie z sekcją IV rozdział II pkt 4 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004;

c) pochodzi ze zwierząt, które były poddane tzw. „ubojowi upozorowanemu”, były martwo narodzone, nienarodzone lub poddane ubojowi w wieku poniżej siedmiu dni życia;

d) pozyskano w wyniku trybowania okolicy kłucia;

e) pochodzi ze zwierząt dotkniętych chorobami zwierząt, w odniesieniu do których przepisy dotyczące zdrowia zwierząt określono w części III tytuł II rozporządzenia (UE) 2016/429 lub przyjęto je na podstawie art. 259 tego rozporządzenia, a w szczególności jeżeli mięso to pochodzi ze zwierząt dotkniętych chorobami zwierząt, w odniesieniu do których przepisy dotyczące zdrowia zwierząt określono w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/687 (

14

), chyba że pozyskano je zgodnie z wymaganiami szczegółowymi przewidzianymi w rozporządzeniu (UE) 2016/429 oraz rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/687; wyjątek ten nie ma zastosowania, jeżeli art. 33 i 34 niniejszego rozporządzenia, w których przewidziano wymogi dotyczące kontroli urzędowych przeprowadzanych pod kątem gruźlicy i brucelozy, stanowią inaczej;

f) pochodzi ze zwierząt dotkniętych chorobą ogólnoustrojową, taką jak uogólniona posocznica, ropnica, toksemia lub wiremia;

g) jest niezgodne z kryteriami bezpieczeństwa żywności określonymi w rozdziale I załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2073/2005 na potrzeby ustalenia, czy żywność może być wprowadzana do obrotu;

h) wykazuje objawy zarażenia pasożytami, chyba że przewidziano inaczej w wymogach dotyczących kontroli urzędowych pod kątem wągrzycy przewidzianych w art. 30;

i) zawiera pozostałości chemiczne lub zanieczyszczenia przekraczające poziomy określone w rozporządzeniach (UE) nr 37/2010, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1881/2006 i (WE) nr 124/2009 lub pozostałości substancji, które są zakazane lub niedozwolone na podstawie rozporządzenia (UE) nr 37/2010 lub dyrektywy 96/22/WE;

j) zawiera wątrobę i nerki zwierząt w wieku powyżej dwóch lat z regionów, w których wprowadzenie w życie planów zatwierdzonych zgodnie z art. 5 dyrektywy 96/23/WE ujawniło powszechne występowanie metali ciężkich w środowisku naturalnym;

k) zostało poddane działaniu substancji odkażających niezgodnie z prawem;

l) zostało poddane działaniu promieni jonizujących lub promieni ultrafioletowych niezgodnie z prawem;

m) zawiera ciała obce z wyjątkiem materiału wykorzystanego do upolowania zwierzęcia, w przypadku zwierząt łownych;

n) przekracza maksymalne dozwolone poziomy radioaktywności określone na podstawie przepisów Unii lub, w przypadku braku prawodawstwa unijnego, na podstawie przepisów krajowych;

o) wykazuje zmiany patologiczne lub organoleptyczne, w szczególności wyraźny zapach płciowy lub niedostateczne wykrwawienie (z wyjątkiem zwierząt łownych);

p) pochodzi ze zwierząt wyniszczonych;

q) zawiera materiał szczególnego ryzyka, chyba że dozwolone jest jego usunięcie w innym zakładzie zgodnie z pkt 4.3 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 999/2001, a świeże mięso pozostaje pod kontrolą właściwych organów;

r) wykazuje zanieczyszczenie ziemią, odchodami lub inne zanieczyszczenia;

s) zawiera krew, która może stwarzać ryzyko dla zdrowia ludzi lub zwierząt ze względu na status zdrowotny zwierzęcia, z którego pochodzi, lub na zanieczyszczenie powstałe podczas procesu uboju;

t) zdaniem urzędowego lekarza weterynarii, po zbadaniu wszelkich istotnych informacji, może stwarzać ryzyko dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub z innych względów nie nadaje się do spożycia przez ludzi;

u) powoduje powstanie konkretnych zagrożeń zgodnie z art. 29–36.